Wat Abdullah wellicht voorstelt aan Obama

In februari 2002 reisde ik naar Saoedi-Arabië voor een interview met de toenmalige kroonprins, de huidige koning Abdullah. Op zijn manege in Riyad vroeg ik hem waarom de volgende Arabische top niet gewoon zou voorstellen Israël volledige vrede en normalisering van de betrekkingen aan te bieden in ruil voor volledige...

Thomas L. Friedman en © The New York Times

Abdullah zei dat ik zijn gedachten had gelezen (‘Heb jij in mijn bureaula ingebroken?’, vroeg hij) en vertelde juist van plan te zijn dit voor te stellen. Wat hij later ook deed, getuige het zogeheten Vredesvoorstel van Abdullah.

Helaas heeft noch president Bush noch Israël iets gedaan met Abdullahs plan.

De Saoedische leider heeft zijn ideeën nooit rechtstreeks aan het Israëlische volk willen presenteren. Daarna is alles verslechterd.

Dus heb ik mij de laatste tijd afgevraagd wat koning Abdullah zou voorstellen als hij gevraagd zou worden zijn plan te actualiseren. Een nieuw interview wilde hij niet geven. Daarom heb ik besloten het op één na beste te doen: opnieuw zijn gedachten lezen. Ik denk dat hij werkt aan een ‘Abdullah II’, een vijfstatenoplossing voor een Arabisch-Israëlische vrede. Het volgende staat volgens mij op het briefje van koning Abdullah aan president Obama:

Geachte president Obama,

Gefeliciteerd met uw inauguratie en met het snel sturen van uw speciale gezant George Mitchell, een goede man, naar het Midden-Oosten.

Ik zou willen dat Mitchell zijn werkzaamheden kon oppakken waar hij acht jaar geleden ophield. Maar de dood van Arafat, de neergang van de Palestijnse Autoriteit op de Westelijke Jordaanoever, de Zomeroorlog van 2006 in Libanon tussen Hezbollah en Israël, de recente oorlog in Gaza tussen Hamas en Israël, de almaar uitbreidende nederzettingen van Joodse kolonisten en de toenemende bemoeienis van Iran met Hamas en Hezbollah hebben een nieuwe realiteit gecreëerd.

Wat kunnen we doen? Ik stel een vijfstatenoplossing voor:

1. Israël gaat in principe akkoord met de terugtrekking uit elke centimeter van de Westelijke Jordaanoever en de Arabische wijken van Oost-Jeruzalem, zoals het dat eerder deed uit Gaza. Elk stuk land dat Israël zou behouden voor zijn kolonisten op de Westoever zou moeten worden geruild voor Israëlisch grondgebied.

2. De Palestijnen – Hamas en Fatah – gaan akkoord met het vormen van een regering van nationale eenheid. Deze gaat vervolgens akoord met de komst van een beperkt aantal Egyptische militairen en agenten om de orde te herstellen in Gaza en om de grenzen te bewaken. Jordaanse troepen doen dan hetzelfde op de Westelijke Jordaanoever. De Palestijnse Autoriteit zou ook moeten instemmen met hulpprogramma’s van Egypte en Jordanië, die haar vijf jaar zouden moeten assisteren bij het handhaven van het gezag. Dan kunnen de Palestijnen werken aan de opbouw van een eigen veiligheidsapparaat en politieke instituties om na die vijf jaar hun volwaardige onafhankelijkheid te kunnen garanderen.

3. Israël werkt intussen aan een gefaseerde terugtrekking van al zijn nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en in Arabisch Jeruzalem – met uitzondering van die gebieden die Israëlisch mogen blijven op basis van afspraken over landruil. Op hun beurt voldoen de Palestijnen aan de vooraf door alle partijen afgesproken veiligheids- en bestuurlijke doelen. De Verenigde Staten zouden het enige land moeten zijn dat mag oordelen of beide partijen zich aan de afspraken houden.

4. Saoedi-Arabië betaalt alle kosten voor de Egyptische en Jordaanse inzet, plus een miljard dollar servicebijdrage voor beide – alsmede de financiële behoeftes van de Palestijnse Autoriteit.

Het volledige plan zou zijn gebaseerd op VN-resoluties 242 en 338 en de goedkeuring hebben van de Veiligheidsraad.

President Obama, te veel is afgebroken om terug te keren naar de tweestatenoplossing. Het is als het bouwen van een huis met bakstenen, maar zonder de cement die alleen Egypte, Jordanië en Saoedi-Arabië kunnen leveren. Het zou Israëli’s veiligheid bieden en Palestijnen een duidelijk pad naar een onafhankelijke staat geven.

Ik hoop dat u de vijfstatenoplossing serieus zou willen overwegen.

Vrede zij met u,

Abdullah bin Abdul Aziz

Meer over