Warmlopen was het hoogtepunt

In zijn eerste jaar bij Ajax speelde Sander Boschker geen enkele wedstrijd. De doelman, die een riant aandeel had in de bekerwinst van FC Twente in 2001, wacht op een nieuwe kans....

Door Charles Bromet

Als een toerist stilhoudt in de Arena om een foto van het stadion te maken, zegt Sander Boschker (33): 'Zo bijzonder is dit toch ook weer niet.' Hij grijnst. Moet kunnen toch, zo'n geintje. Een anoniem jaar in Amsterdam heeft hem niet cynisch gemaakt, wel ongeduldig.

Hij heeft de dvd van de bekerfinale van 2001 tussen FC Twente en PSV laatst nog maar eens bekeken. Had hij toevallig in zijn hand. Het was zijn moment van glorie. Na een onooglijke wedstrijd volgde een heerlijke climax. In de strafschoppenserie groeide Boschker uit tot held. 'Daar waren 32 duizend supporters van ons bij. Dat vergeet ik nooit meer.'

Maar dat was drie jaar geleden. In Amsterdam staan er slechts acht volledige wedstrijden achter zijn naam: in Jong Ajax. 'Daarvan waren er drie tegen Excelsior. Die ploeg heeft geen geheimen meer voor mij. We verloren uit met 1-0. Hele wedstrijd in de aanval geweest en uit een counter vliegt zomaar een bal in de kruising. Tsja.'

Dit moet een uitermate onbevredigend seizoen voor je zijn geweest. Hoe kijk je erop terug? 'Ik ging hier met hoge verwachtingen naartoe, maar al na twee weken kreeg ik een knieblessure, waardoor ik vijf weken buitenspel heb gestaan. Toen wist ik al dat het moeilijk zou worden om tweede keeper te worden.'

Je hebt het over hoge verwachtingen, maar je was toch geen eerste keus? 'Koeman zag Lobont als nummer . Met Stekelenburg moest ik vechten om die tweede plek. Dat was de bedoeling, maar het is even anders gelopen.' Heb je je vergist in je keuze voor Ajax? 'Na zestien jaar Twente wilde ik wel eens wat anders. Nou, ik heb hier toch veel meegemaakt en de trainingen waren net even iets scherper met al die internationals.'Is dat werkelijk iets waar een speler van jouw leeftijd en ervaring naar op zoek gaat? 'Nee. Maar ik wilde zien of ik me kon redden bij Ajax.'

En? 'Nou, de tribune is geen lolletje kan ik je zeggen. Daar heb ik erg veel moeite mee gehad. En dan na een wedstrijd anderhalf uur terug met de auto naar Lichtenvoorde. . . Ik heb me stierlijk verveeld en dingen uitgehaald op de weg, die eigenlijk niet mogen. Te hard rijden of juist te zacht. Muziek keihard aan. Dat is eigenlijk niets voor mij.

'Ik baalde verschrikkelijk, heb veel nagedacht. Bij Twente maakte ik steeds 34 wedstrijden vol. Hier ben ik de wedstrijdspanning gaan missen, de sfeer in de kleedkamer.'Ajax is niet echt je thuis geworden? 'Ik ben geen stadsmens. De keren dat ik Amsterdam ben in geweest, kun je op de vingers van hand tellen. Van filmpjes op televisie wist ik ook wel hoe Amsterdam eruit ziet. Bovendien is mijn vrouw in de Achterhoek blijven wonen, dus had ik ook geen behoefte.'Je verwachtte bij Ajax 'verschrikkelijk arrogante' mensen, heb je eens verteld. Hoe kwam je daar bij? 'Heel veel mensen hebben die kijk op Ajax. Een beetje met de borst vooruit lopen, alles frivool, tegenstanders voor schut zetten, terwijl het toch collega's zijn.'

Maar je wilde hier wel naartoe? 'Ik wilde naar een topclub in Nederland. Maar ik geef toe dat ik me heb vergist in die arrogantie. Ik heb hier enorm veel plezier met al die jonge jongens. Af en toe voel ik me wel een oude lul als er iemand jarig is.

Hoe oud ben jij dan geworden?, vraag ik dan. Nou, twintig. Als ik dan de kleedkamer rondkijk, denk ik: poeh, zo jong en dan al zo goed. Waar zullen ze over vijf jaar staan.'

En jij? 'Ik heb aangegeven aan Koeman en meneer Van Gaal dat ik me niet meer kan vinden in een rol op de tribune. Ze hebben me verteld wat ze komend seizoen willen en dat biedt weinig perspectief. Ik wil niet langer gevoelloos naar wedstrijden kijken. Natuurlijk hoop ik dat de jongens winnen, maar het is toch anders als je er zelf bij bent.

'Ik wil graag tot m'n 38ste betaald voetbal blijven spelen en dan moet je verder durven kijken. Ik heb er hier aan mogen ruiken, voelen en proeven en dat is al heel mooi geweest. Er zijn aanbiedingen, dus ik maak me geen zorgen. Het is in elk geval eredivisie.'

Wat is je mooiste herinnering aan Ajax? 'De huldiging op het Leidseplein. Ben ik daar ook een keer geweest. En tijdens de Champions League heb ik eens mogen warmlopen. Dat was toch wel een hoogtepunt, haha. Laat ik het zo zeggen: voor een jonge keeper was het v frustrerender geweest.'

Meer over