Waarom zou je een oorbel zoeken met je broek op je enkels?

Toen Henriëtte (53) net een beetje was hersteld van het verlies van haar man, werd ze verkracht. Wat kun je zeggen over de verkrachting?...

De rechtbank zal een half jaar later de man-met-de-broek-op-de-knieën veroordelen tot 30 maanden cel, waarvan 10 maanden voorwaardelijk. De rechters achten bewezen dat hij met zijn vinger de vrouw heeft verkracht.

De man blijkt een Pool van 41 uit Ostrów Wielkolpolski, een stad met ruim 73 duizend inwoners in het midden van Polen. Ostrów kent genoeg historie. Manfred Albrecht Freiherr von Richthofen, de fameuze Duitse gevechtspiloot die tijdens de Eerste Wereldoorlog bekend werd als de Rode Baron, was er een aantal jaren gelegerd. Er staat een mooie oude school, een kathedraal, een synagoge en een sierlijk gemeentehuis met een fraaie klokketoren, het ratusz. Het mannenteam van basketbalploeg Gipsar Stal Ostrów Wielkolpolski eindigde vorig jaar op plaats 6 in de nationale competitie.

Fréderic, de Pool, woont in Ostrów met zijn vrouw en vier kinderen. Om zijn schulden te kunnen afbetalen werkt hij in Nederland. Hij leeft samen met zeven andere Polen in een huis in het havenstadje. Zondag is hun vrije dag. Zondag is wasdag. Zo lang er werk is, zijn de Polen in Nederland. Is er geen werk dan vertrekken ze naar Duitsland. Houdt daar het werk op, dan reizen ze verder. De Polen zijn het werkvolk van Europa.

Wat er precies op die 30ste juli op de stoep is gebeurd, blijft vaag. Fréderic had te veel gedronken, Henriëtte had ook gedronken. De Poolse vriend die later door de getuige werd gezien, was op dat moment niet in de buurt. Wat wel duidelijk is, is dat Fréderics versie van het verhaal ongeloofwaardig is. Hij zegt door Henriëtte te zijn aangeklampt. Ze was een oorbel kwijt, hij hielp haar zoeken. Waarom dat met de broek op de enkels moest gebeuren, blijft een vraag.

Henriëtte heeft de moed bijeengeschraapt om vandaag naar de rechtbank te komen. Twee vriendinnen zijn meegekomen. Met een stem die letterlijk achter uit haar keel komt van emotie doet Henriëtte haar verhaal. Ze maakt gebruik van haar recht als slachtoffer om een verklaring af te leggen, – iets wat maar weinig slachtoffers doen en durven.

Dit is wat ze zegt: ‘Het is onwerkelijk wat er is gebeurd. Ik heb me die nacht met alle kracht verzet maar de strijd verloren. Zes maanden na het voorval ben ik nog steeds gebroken. Ik was net opgekrabbeld uit een diep dal, na het verlies van mijn man. Het was juist die dag dat ik voor het eerst na zijn overlijden weer de ontspanning opzocht, door naar de braderie in het dorp te gaan. De dagen erna heb ik in de crisisopvang gezeten, zo van streek was ik. Daarna volgde het lichamelijk onderzoek. Ik heb dat als zeer belastend ervaren. Ik slik slaapmiddelen en antidepressiva. Nog geregeld word ik overspoeld door emoties. ’s Nachts kan ik niet slapen, overdag heb ik angstbeelden. Iedere dag is een moeilijk gevecht. Ik kom amper buiten, ik vertrouw niemand meer. Het is verbijsterend dat iemand zo beestachtig en lafhartig kan zijn. Het besef dat zulke mensen bestaan maakt me razend. Ik zit vol haatgevoelens. Door mij als een ding te behandelen heeft hij mij in mijn waardigheid als mens en als vrouw aangetast. Mijn lichaam is beschadigd. Het zou helpen als hij zou zeggen dat hij het heeft gedaan. Ik zou er vrede mee hebben als ik mijn hoofd naast die van mijn man mag neerleggen.’

Meer over