Waargebeurd

Vrolijke zomer! De seksuele revolutie in Egypte en andere sterke verhalen.

Op een foto in Vrij Nederland zien we drie levende standbeelden een kop tomatensoep eten. Schilder Antoon van Dyck, in levensecht groen uitgeslagen brons, daarnaast een terracotta Jozef en Maria. Het bijbehorende verhaal handelt over een drama. De uitbeelders maken deel uit van wat je een sekte zou kunnen noemen, met aan het hoofd de even charismatische als gestoorde Van Dyck-imitator. Drugsgebruik, geldproblemen, twijfelachtige 'healings' en ziekelijke verliefdheid leiden uiteindelijk tot de dood van 'Maria' - ze wordt tijdens een uit de hand gelopen 'healing' gewurgd en later begraven.

De bizarre geschiedenis maakt deel uit van VN's zomerspecial vol 'sterke verhalen', al dan niet waargebeurd. Oek de Jong schrijft over die keer dat zijn vrouw de Thalys miste, Jamal Ouariachi over een prostituee die een geslachtsdeel afbeet en de Britse auteur Tim Parks over zijn menstruatie-fetisj. Wat waar is, mag u zelf verzinnen.

Verder lezen we dat de tante van Daan Heerma van Voss moest slapen in een kooi met een slot, omdat haar ouders bang waren dat haar hetzelfde lot te wachten zou staan als haar jong verongelukte zusje. Heerma van Voss maakt verder melding van het feit dat zijn opa en oma dezelfde achternaam droegen, ook vóór hun huwelijk. Inteelt, daar draait Heerma van Voss niet omheen: de opa's van zijn opa en oma waren broers. Goed om te weten.

Minder sterk is het verhaal over de transseksuele Demi, die als jonge twintiger in de spiegel keek en zich ineens realiseerde dat ze een vrouw was. Datzelfde moment gebeurde er ook nog iets anders, vertelt Demi: ze werd paranormaal begaafd. Twee pagina's krijgt Demi om uit te leggen hoe het lukte 'gericht contact te krijgen met entiteiten'. Daarna doet ze een verontrustende toekomstvoorspelling. 'Sekseverschillen komen te vervallen. We worden haarloos. Onze oren gaan aan onze gezichten groeien.'

Geen Elsevier deze week - iets met zomer en iets met een vorige week verschenen dubbelnummer. Dan De Groene Amsterdammer, die zich verre houdt van sterke verhalen en komkommeronderwerpen. Maxim Februari mag in een interviewserie rond het thema 'de heerlijke nieuwe wereld' uitleggen waarom ze niet zo erg in die heerlijke nieuwe wereld gelooft. Wat begint als een niet zo helder pleidooi voor 'rechtsstatelijking' van het internet ('Google is nu nog niet in de handen gekomen van een griezelige dictator, maar dat is niet onmogelijk') eindigt in de vaststelling dat we ons moeten teweerstellen tegen het grootkapitaal.

Het coververhaal in De Groene gaat over de Egyptische revolutie. Let wel: de seksuele revolutie. Monique Samuel beschrijft op indringende wijze haar moeizame zoektocht naar Egyptische homoseksuelen en hun benarde positie in een veranderende samenleving. Voor een van hen, een lesbische vrouw, kocht ze op verzoek een speeltje in een Amsterdamse seksshop. De grootste vibrator uit de winkel wordt in Caïro overigens teleurgesteld ontvangen. 'Is dat alles?'

undefined

Meer over