Vuurwerkvluchteling zit in het bos bij Drie

De echte winterkampeerder ziet het met lede ogen aan: steeds meer mensen zoeken tijdens Oud en Nieuw de rust op van de natuurcamping. Ver weg van al het geknal.

VAN ONZE VERSLAGGEEFSTER STERRE LINDHOUT

DRIE - 'Het is hier dit jaar zo ontzettend vol', zegt Bas, een zestiger op onverwoestbaar bergschoeisel. Om Bas heen staan vooral bomen, met daartussen een dozijn campers, een vouwwagentje en een paar tenten. 'Het is natuurlijk niet echt vol, maar als we winterkamperen zijn we gewend dat het leeg is', mengt Trudie zich in het gesprek. 'Want wij zijn gekke kampeerders, we zijn ongeveer in de tent geboren.' Met 'wij' doelt ze op de groep grijze kampeervrienden die, de windjacks tot de kin dichtgeritst, rondscharrelt over de natuurcamping van Staatsbosbeheer in Drie, een buurtschap in de Veluwse bossen.

Maar het winterkamperen grijpt om zich heen. De drie natuurcampings die Staatsbosbeheer vorig jaar openstelde voor wintergasten zijn dit jaar voor de jaarwisseling nagenoeg volgeboekt. Staatsbosbeheer verklaart de populariteit van de campings door het strikte vuurwerkverbod.

Bas heeft inderdaad weinig op met het ploffen, snerpen en sissen tijdens Oudjaar. 'Bij ons tegenover zit een café waar ze om twaalf uur altijd zo'n honderdduizendklapper afsteken. Daarna kunnen we een half uur lang niks zien van de rook.'

Trudie vindt vuurwerk vooral geldverspilling. 'Al die euro's die in rook opgaan, daar wil je eigenlijk maar liever niet over nadenken.' De vrienden zouden niet misstaan in een reclamespot voor de antivuurwerklobby van Groen-Links.

Maar de camping in Drie wordt niet alleen bevolkt door vuurwerkvluchtelingen. Dertigers Cindy en Bart, die in de modder staan te worstelen met het geraamte van een voortent, waren 'gewoon nieuwsgierig hoe dat nou is, kamperen in de winter'. Ze hebben de camper meegenomen - alleen een tent leek hen de eerste keer wat te gortig - en zelfs een straalkacheltje. Bart steekt z'n blote handen in de lucht en kijkt lichtelijk teleurgesteld. 'Maar als het zo zacht blijft als nu, hebben we zelfs dat misschien niet nodig.'

Een mogelijke verklaring voor de populariteit van de natuurcampings van Staatsbosbeheer, is volgens de kampeervriendengroep de hoge mate van luxe. In tegenstelling tot de campings waar zij normaal gesproken 's winters vertoeven, is de kampvuurplaats overdekt en zijn er - oh luxe! - warme douches. 'Maar wij spelen nu vals', zegt ze wijzend op de campers.

Alles goed en wel, vindt Peter, de stoppelige bewoner van de eenpersoonsvouwwagen, maar wat al die families met kinderen komen doen begrijpt hij niet zo goed. 'Die kinderen kunnen zich hier toch helemaal niet vermaken? Straks gaan ze met het vuur zitten klooien en jagen ze de hele houtvoorraad erdoorheen.' Hij trekt een vies gezicht. 'Ik hoop niet dat er veel meer families komen, met al die media-aandacht. Ik raad het ze in elk geval af.'

Uit een tipi aan de rand van het veld klinkt blokfluitmuziek: De herdertjes lagen bij nachte, loepzuiver. Het blijkt Isa (10), die samen met haar moeder Jaqueline (37) en zus Robyn (11) om de speciaal voor tipi's ontworpen houtkachelje zit. De dierenhuiden op de grond zijn bezaaid met bladmuziek en boeken. Ook staat er een kloeke djembé. 'Maar mijn saxofoon mocht ik jammer genoeg niet meenemen', mokt Robyn.

De vraag of ze zich hier vervelen beantwoorden de meisjes met een blik alsof er een marsmannetje voorbij wandelt. 'Natuurlijk niet! We kunnen toch lezen?' Als Robyn daarop een dikke fantasy-pil boven haar hoofd houdt, zoekt Isa snel haar eigen boek - minstens even dik. 'Om precies te zijn 952 bladzijden.'

Ze kamperen al jaren met de tipi, zegt moeder Jacqueline, zomer en winter. 'Om bij te komen van de hectiek van het dagelijks leven. Vanwege de energie van de bomen.' Ook is ze erg gevoelig voor de straling van mobiele telefoons. Dus dat mobiele providers het dorp Drie tot nu toe niet hebben weten te vinden, beschouwt ze als een godsgeschenk.

Buiten treffen de kampeervrienden intussen voorbereidingen voor het kampvuur, onder het genot van een stuk krentenmik, royaal besmeerd met roomboter. Eigenlijk, vinden ze, krijgt de verslaggeefster nu een verkeerd beeld van winterkamperen.

Een foto van een plat eenpersoonstentje, de zogenoemde buikschuiver, gaat onder instemmend gemompel van hand tot hand. 'Toen het vorig jaar februari min vijftien was, sliepen we daarin, zegt Trudie. 'Dat is het echte werk.'

70 MILJOEN AAN VUURWERK

Vandaag openen zo'n 1.800 verkooppunten voor consumentenvuurwerk de deuren. Tot en met maandag wordt naar verwachting 70 miljoen euro uitgegeven aan sier- en knalvuurwerk. De Inspectie voor Transport en Leefomgeving haalde 18 procent van het door de inspectie geteste legale vuurwerk uit de handel.

Volgens de inspectie, die de kwaliteit van het vuurwerk jaarlijks onderzoekt, voldeed bijna één op de vijf rotjes of vuurpijlen niet aan de veiligheidseisen, omdat het bijvoorbeeld kan omvallen of ontploffen.

Het meldpunt vuurwerkoverlast.nl heeft in amper een week ruim 25 duizend meldingen binnengekregen. GroenLinks, dat het meldpunt lanceerde, wil een verbod op consumentenvuurwerk.

Het aantal vuurwerkslachtoffers is sinds 2008 met 40 procent gedaald, naar 670 tijdens de jaarwisseling van vorig jaar. Wel werden relatief meer slachtoffers in het ziekenhuis opgenomen. Dit meldt stichting VeiligheidNL, die de cijfers jaarlijks bijhoudt. Vorig jaar was 43 procent van alle vuurwerkslachtoffers jonger dan 18. De stichting maakt zich zorgen over illegaal vuurwerk waarvan weliswaar minder in omloop is, maar dat steeds zwaarder en explosiever is.

undefined

Meer over