Vuurballen en koranteksten in een boomtop

VJ's houden elk jaar in het bos een incrowdfeestje. Met relaxte beelden geprojecteerd op bomen. Beeld bij ambient is even essentieel als muziek....

Het is een gewaagd plan om de chill out, de hangplek van het dancefeest, tot festival te verheffen. Photonic durfde het aan en verandere dit weekeinde openluchttheater Cabrio in het bos van Soest tot domein van dromerige ambient, triphop en, vooral, de vj.

De 'visuals' zorgen voor verschillende vormen van digitale buitenrecreatie. Het kampvuur is een vlammende video-installatie, beschilderde tenten belichten de open plekken in het bos en boven de wc hangt dia-art.

De binnenkant van de witte, puntvormige overkapping in het midden van de theaterarena dient als scherm voor een beeldbombardement van de vj's. De 'abstracte soundscapes' en het lome geluid van grootheden in deze scene onder wie Ambient Daan en Mixmaster Morris vormen slechts muzikaal behang.

Door de muziek ondergeschikt te maken aan de visuele technologie, wil Photonic de vj uit de marge van het festival halen. Volgens Jilt van Moorst, alias vj Robotfunk, worden visuals door grote partyorganisatoren nauwelijks serieus genomen. 'Dan bellen ze je op nadat ze je hebben geboekt; of je ook voor de helft minder wil komen omdat ze een goedkopere vj hebben gevonden.'

Het Photonic-collectief van vj's begon vorig jaar met het festival in Soest. Organisator Arnold Fabrie: 'We wilden een uniek feest geven waarin naast de versmelting van de natuur en technologie ook de disciplines, het dj-en, vj-en en de liveacts, veel meer tot uiting kwamen. De interactie tussen de dj en vj wordt steeds groter. Wat we willen is audio en beeld 'synchen'.

Een vj laat beelden meepulseren met de muziek, en past kleur aan op klank. Fabrie zegt dat erom gaat dat je een verzameling van zelf vormgegeven en 'geripte' beelden steeds opnieuw op andere muziek presenteert.

Photonic is dus kijken op muziek. Op de open plekken in het bos laten bezoekers, in hangmatten en op softe zitblokken, de visuals over zich heen komen. Een dansvloer is er wel, beneden in de theaterarena, maar de trage ambient beweegt maar weinig mensen naar de dansvloer. De muziek, de hitte en de omgeving maken de sfeer 's middags soms landerig. Hangend op de stenen bankjes van het theater lijkt het publiek te wachten op een voorstelling die maar niet begint.

Photonic komt pas op gang als het donker wordt. Op het moment dat de videotroopers samen met het Photonic-collectief met enorme beamers hun beeldarchief afvuren, is het idee achter het festival overtuigend. Het driedubbel gelaagde beeld scheert over het scherm en vuurballen, vlinders en koranteksten kruipen vanuit de tent naar de boomtoppen. Een waterval van lichtdruppels spoelt hallucinerend langs de bladeren naar beneden op de funkytriphop van Artefact en de meer uptempo ambientset van Moos.

Ondanks de groei die het festival doormaakte, er kunnen nu 800 bezoekers per dag naar binnen, heeft Photonic nog steeds de sfeer van een incrowd feestje. De meeste artiesten komen voor een onkostenvergoeding. De hoofdact van het festival, ambient grootheid Mixmaster Morris, is het duurstbetaald en komt voor 700 pond overgevlogen uit Engeland.

Fabrie is blij met de relaxte houding. Het publiek pasat zich aan. 'Zelfs over de camping heb ik geen klachten gehoord', zegt Fabrie, hoewel bezoekers daar tussen de koeienvlaaien staan. 'Een fijne festival', zegt ook een medewerker. 'Geen breezersletjes zoals op Dance Valley', constateert hij tevreden.

Meer over