Vuil spel is bij Spaanse fiscus norm geworden

De plot wordt met de dag ingewikkelder. Directeuren en ex-directeuren weven aan de lopende band nieuwe intriges in een poging elkaar pootje te lichten....

Van onze correspondent

Cees Zoon

MADRID

Welkom in de fascinerende wereld van de Spaanse belastingdienst. De doorgaans saaiste tak van het ambtenarenapparaat overtreft zichzelf met het opvoeren van een soap met criminele inslag. De Spaanse krantenlezer moet het spoor zo zoetjes aan bijster zijn, maar de kern van het verhaal blijft wel hangen: bij de Spaanse fiscus is het spelen van vuil spel tot norm verheven.

In de laatste episode sluipt Jesús Bermejo, directeur Directe Belastingen, in het holst van de nacht zijn oude kantoor van de Fiscale Fraudebestrijding binnen op zoek naar belastend materiaal. Wanneer hij wordt betrapt, zegt hij te zijn gestuurd door de staatssecretaris van Financiën.

Het feuilleton dat door de Spanjaarden met verbazing wordt gadegeslagen, is een geesteskind van Rodrigo Rato, superminister van Financiën en Economie. Rato verkondigde enige tijd geleden met droge ogen dat zijn voorganger en diens socialistische kliek zich onbeschaamd aan vriendjespolitiek hadden bezondigd. Een groep van zeker zeshonderd aan de socialisten gelieerde bedrijven en personen had geprofiteerd van een 'fiscale amnestie', die de Spaanse staat bijna drie miljard gulden heeft gekost. En ik heb de bewijzen, riep Rato.

Volgende stappen waren een gerechtelijk onderzoek en een parlementaire enquête. Staatssecretaris Juan Costa werd afgevaardigd om in beide gevallen de bewijzen op tafel te leggen. Dat was het eerste hoogtepunt van de soap. Costa hield warrige verhalen en kwam met niet terzake doende stukken aandragen.

Nu de enquêtecommissie geneigd is de kwestie tot een loze beschuldiging te bestempelen, komt minister Rato met een nieuwe versie: de regering kan niet met bewijzen voor de fraude komen omdat die zijn verdonkeremaand door de socialisten. Toen zij vorig jaar de macht moesten overdragen aan de Partido Popular, hadden zij alle belastend materiaal ingepakt en meegenomen.

Op hetzelfde moment is de Vereniging van Belastinginspecteurs in opstand gekomen. De regeringsgetrouwe krant El Mundo publiceert om de haverklap delen van belastingaanslagen van bekende personen die van de vermeende amnestie zouden hebben geprofiteerd. Die informatie kan volgens de inspecteurs alleen naar buiten komen met instemming van staatssecretaris Costa. Deze beschadigt aldus niet alleen het imago van de belastingdienst, maar overtreedt bovendien de wet door het geheime karakter van de aanslagen te schenden.

Volgens de socialisten is de beschuldiging van Rato onderdeel van het scenario om ex-premier González en de Socialistische Partij politiek te beschadigen. Met deze actie zou de regering van ex-belastinginspecteur Aznar de plank kunnen misslaan. Zij heeft tot nu toe geen enkel bewijs geproduceerd, en bovendien heeft de gemiddelde Spanjaard een zwak voor een ieder die erin slaagt de belasting te tillen.

Meer over