Vrouwenteam lijkt op weg naar herstel

Het Nederlandse vrouwenteam behoorde van 1989 tot 2006 tot de internationale top, grossierde in medailles met de wereldtitel in 2000 (Bermuda) als glanzende hoogtepunt....

Trainer Hans Kelder beseft dat voor een nieuwe ereplaats bij het EK 2010 (Oostende) intensieve studie en training onontbeerlijk zijn en nam afgelopen zondag routiniers Bep Vriend-Carla Arnolds, Wietske van Zwol-Martine Verbeek en het nieuwe jonge paar Marion Michielsen-Laura Dekkers biedtechnisch onder handen.

Vervolgens gaven de vrouwen in een oefenwedstrijd drie paren uit de juniorenselectie een stevig pak rammel. Alex van Reenen begeleidde in Milaan Jet Pasman-Anneke Simons, al 25 jaar een vaste keus, en de aanstormende, jeugdige (22 jaar) tweeling Jamilla en Sigrid Spangenberg tijdens een goedbezet driedaags (96 teams) internationaal viertallentoernooi; het Nederlandse vrouwenteam draaide voortdurend in de top mee en eindigde op een prima vijfde plaats. De voortekenen van het herstel dienen zich aan, nu nog de uitvoering.

Carla Arnolds is altijd in voor een verrassende actie. In diagram 1 tovert zij een doublet uit de hoge hoed dat haar partner in euforie bracht.

Zie diagram 1

Noord, Arnolds, informeerde na 4 wat het bieden van oost-west betekende. West legde uit dat oost met 2, Stayman, gevolgd door 2 een vijfkaart schoppen toonde met 7-9 punten, een uitnodiging voor 4. Dat west daarop inging had zeker iets van jeugdige onbezonnenheid. Met V-doubleton en een driekaart bezat west wel enige introefwaarde maar de twaalf (van de vijftien) honneurpunten in de lage kleuren hadden weinig effectieve waarde.

Arnolds wist voldoende; oost-west waren niet maximaal en de schoppen zaten maximaal slecht verdeeld. Reden voor een spectaculair doublet waarmee zij zuid, Vriend, bijna van haar stoel deed vallen.

Zuid kwam tegen 4 uit met de secce A waaronder noord B deponeerde, Lavinthal voor de hoogst overgebleven kleur, in dit geval harten (troef telt niet mee). Zuid kon in harten twee keer oversteken naar noord voor twee ruitenintroevers. Dat gebeurde niet; zuid speelde H en harten voor A gevolgd door ruiten, getroefd in zuid. De leider won de nagespeelde klaveren met A (hij plaatste begrijpelijkerwijs H in noord). B voorgespeeld, noord bekende niet, en gesneden voor V in zuid; troef na resulteert onvermijdelijk in drie down.

Op de andere tafel zag oost na het hyperagressieve 2-volgbod ( plus of ) verspilde ruitenhonneurs in west en bood voorzichtig 2 dat met zorgvuldig afspel werd gemaakt voor +110 en +13 imps voor de vrouwen.

In het Citta Milano toernooi kwam de 4 van diagram 2 voor waarin de winnende pointe in het tegenspel gemakkelijk over het hoofd kon worden gezien.

Zie diagram 2

West kwam tegen 4 uit met de singleton ruiten via 8 voor A in zuid. De leider deblokkeerde A en H (oost gaf een driekaart klaveren aan) en vervolgde met H voor A in oost. Er volgde V, H in zuid, getroefd door west met 2.

West speelde schoppen voor V in de dummy. De leider troefde een schoppen, gooide op V de laatste ruiten uit noord af en ging in troef van slag. Het over elkaar vallen van A en H betekende tien slagen en +620 voor noord-zuid.

De fout opgemerkt? Als west de tweede ruitenslag niet met 2 troeft maar met A, kan oost met H aan slag worden gebracht en is B de downslag. De west die dit voor elkaar krijgt, verdient terecht de brilliancy prize.

Meer over