Vrij ziek

Onderwijsgevers en -ontvangers hebben herfst-, kerst-, krokus-, paas-, tulp- en zomervakantie. Andere werkers hebben alleen vakantie. Het recht op betaalde vakantie is pas in 1966 in de wetgeving opgenomen....

De wetgeving van 1966 legde een vakantieduur van twee weken voor volwassenen en drie weken voor jeugdigen vast. Amper genoeg voor een heen-en-weertje Zandvoort. Vanaf 1971 kregen zowel volwassenen als jongeren er een week bij en vanaf 1988 hebben oud en jong recht op vier weken per jaar. Veel (collectieve) arbeidsovereenkomsten kennen méér vakantiedagen toe. De zogenoemde bovenwettelijke dagen.

De wet definieert de vakantie niet. Maar door gewone mensen en ook in de literatuur wordt vakantie omschreven als vrij van werk. De wet bepaalt dat ziektedagen alléén met instemming van de werknemer als vakantiedagen kunnen worden aangemerkt. En dat geldt dan alleen voor de bovenwettelijke dagen. Aan het wettelijk minimum mag een werkgever nooit komen.

Het ligt voor de hand dat een zieke werknemer er niet snel mee zal instemmen dat vakantiedagen worden afgeboekt als hij tijdens ziekte op vakantie gaat. Anderzijds is het voor een werkgever (en voor voortploeterende collega's) soms wel zuur. Denk bijvoorbeeld aan een kapster met een gekneusde duim. Vast staat dat zij arbeidsongeschikt is voor het normale was- en knipgebeuren. Maar blokkeert de kneuzing ook een luie zonvakantie?

In een recente publicatie in het maandblad Arbeidsrecht wordt ervoor gepleit onderscheid te maken tussen te ziek voor werk en te ziek voor vakantie. Is dat laatste niet het geval dan moet de werkgever vakantiedagen kunnen verrekenen ook zonder instemming van de werknemer. De werkgever zal dan wel moeten aantonen, bijvoorbeeld met een advies van de Arbo-arts, dat de werknemer ondanks de ziekte best van zijn vakantie kan genieten.

Werkgevers stellen zich tijdens ziekte kennelijk niet hard op, want er is nauwelijks rechtspraak over ingehouden vakantiedagen tijdens ziekte. In de gepubliceerde uitspraken blijken ook de kantonrechters zeer voorzichtig.

Een zieke werknemer die met toestemming van de bedrijfsvereniging in het buitenland verbleef 'als ware hij met vakantie' hoeft desondanks geen vakantiedagen in te leveren. De kantonrechter achtte in dat geval doorslaggevend dat de werknemer nu eenmaal arbeidsongeschikt was, dus niet hoefde te werken.

Het lijkt erop dat wetgever en rechter de zaken helder willen houden. Als je ziek bent, blijf je ziek, ook als je buitenshuis uitziekt. Vakantie is het pas als je had moeten werken.

Meer over