INTERVIEW

'Voortkabbelen heeft geen enkele zin'

Rowwen Hèze jubileert; al dertig jaar staat de Limburgse band drie keer per week op het podium. Volgens frontman Jack Poels een kwestie van constant gas geven.

null Beeld Foto: Frank Ruiter
Beeld Foto: Frank Ruiter

Praten over vroeger of later?

'De jubileumtentoonstelling in het Limburgs Museum is alleen maar vroeger. Ik ben niet zo nostalgisch aangelegd. Ik blader ook nooit in albums. Met ons 25-jarig jubileum nog vers in het geheugen hoefden we van mij niet zo nodig weer alle jeugdfoto's op te rakelen. Maar je voelt het jaar op je afkomen en dan worden er vanzelf plannen gemaakt door het management. 'We moeten de mensen toch laten zien dat we nog in leven zijn', zegt onze manager Rudy dan. Zelf voel ik die drang nooit, behalve dan die keer dat ik werd doodverklaard in RTL Boulevard.

'Onze accordeonist en toetsenist Tren zegt altijd: 'Wij moeten ons grootste moment nog krijgen.' Hij is er echt van overtuigd dat we nog eens een nummer-1-hit scoren. Toen ik 50 werd, heb ik hem op mijn feest bedankt. Hij heeft de band de laatste jaren echt aan de gang gehouden. Hij heeft de rol van firestarter van mij overgenomen en zijn Begeisterung werkt aanstekelijk.

'Tren is 45, zo'n vitale leeftijd waarop je nog ergens in kunt geloven zonder er rekening mee te houden dat het misschien niks wordt. Ik doe tegenwoordig het liefst dingen die een grote kans van slagen hebben.'

Jack Poels
In 2015 bestaat Rowwen Hèze dertig jaar. Jack Poels (America, 27 juni 1957) is zanger en gitarist van de dialectband, die in 1992 landelijk doorbrak na een optreden op Pinkpop. Uit dat jaar dateert ook de bekendste hit, Bestel Mar. Tegenwoordig wisselt Rowwen Hèze optredens in feesttenten af met concerten in theaters en popzalen. Elk jaar in november zijn er in America de zogenoemde Slotconcerten, als afsluiting van de tententour. Het dertigjarig jubileum wordt gevierd met een boek en een tentoonstelling in het Limburgs Museum in Venlo.

Groepsfoto van de Limburgse band Rowwen Hèze met op de voorgrond Jack Poels. Beeld anp
Groepsfoto van de Limburgse band Rowwen Hèze met op de voorgrond Jack Poels.Beeld anp

Voortkabbelen of doordenderen?

'Zoals Bennie Jolink van Normaal zingt in het liedje Deurdonderen: gewoon deurdonderen. Ik heb liever dat mensen ons zien als een bandje dat voortkabbelt en veel succes heeft. Dat beeld vind ik fijner dan het beeld van een band die steeds vergadert en verbeten probeert in beeld te blijven. Maar je kunt er niet omheen: als je er als band wilt blijven bijhoren, moet je constant gas geven. Voortkabbelen heeft geen enkele zin, of je nu Guus Meeuwis bent of bij de Volendam-afdeling hoort.

'Het eerste wat ik 's morgens doe is Twitterberichten lezen, kijken wat de mensen vinden. Dat doe ik elke dag. Mijn zoektermen zijn Rowwen, Rowwen Hèze en Jack Poels. Als het niet goed is, krijgen we het te horen.

'Ik denk weleens dat wij als dialectband nog net iets harder moeten werken dan sommige andere muzikanten. Het scheelt dat we nooit duur zijn geworden. Daardoor spelen we al dertig jaar lang drie keer per week.

'Ik leef mee met Bennie Jolink, die in december een afscheidsconcert geeft in het Gelredome. Ik ben blij dat ik nog niet aan mijn laatste concert hoef te denken. Ik zou het prima vinden als Rowwen Hèze op een gegeven moment oplost in het niets, maar zo'n einddatum lijkt me bijna onverdraaglijk.'

Amerika of America? (1)

'Vorige zomervakantie zijn mijn vrouw Jolanda en ik nog in Amerika geweest, in Nashville, New Orleans en Memphis. Het is een fijn, prachtig land. Voor de documentaire Van America helemaal naar Amerika is de band in 1998 naar Texas gereisd, op zoek naar de tex-mexmuziek. Daarna ben ik nog drie keer die kant op gegaan, ook vanwege de liefde voor mijn vrouw. Zij is helemaal weg van Elvis.

'Ik heb altijd in America willen blijven. Toen ik een half jaar in Venlo woonde, had ik elke dag weer een ander smoesje om naar het dorp te komen. Ik heb het hier nooit saai gevonden. Ik hou tot op zekere hoogte wel van saaiheid. Gisteren hadden we een try-outconcert van onze nieuwe tour. Vanmorgen regende het. Gelukkiger krijg je me niet. Het optreden is gelukt, de stoffelijke resten van de stress liggen er nog en buiten regent het. Niks geen druktemakerij. Het is saai, maar wel het mooiste saai dat er is.'

Jong of oud publiek?

'Ik vind het ongelooflijk dat ons publiek zich na al die jaren nog steeds ververst. Mijn zoon is 15. 'Pap, zijn er nog kaarten voor het Slotconcert van zaterdag?' vroeg hij vorige week. Zijn leeftijdgenoten willen er ook bij zijn. Onze jaarlijkse Slotconcerten, hier in America, leven heel erg onder de jeugd.

'Regisseur Louk Voncken heeft een film gemaakt over de fans van Rowwen Hèze. In het persbericht omschreef hij ons als een soort paard van Troje. We veroveren jonge mensen met onze energieke liveoptredens, de feestsfeer. Op latere leeftijd gaan ze de teksten waarderen. Ik denk dat dat wel klopt.'

Grote of kleine dingen als inspiratie?

'Mo'Jones, een van de gastmuzikanten van de tour, zingt ons liedje Dag geluk. Dag geluk, wat leuk / komde geej sinds lange tied wir 's beej meej / op bezeuk, woar ziedde toch gewest. ''In dat nummer zit alles', zegt Mo'Jones. Het is het geluk dat op bezoek komt, iets groots gecombineerd met iets kleins.

'Ik wil in mijn teksten vaak grote dingen omschrijven, maar dat lukt niet met grote woorden. Ik heb niks aan een verschrikkelijk woord als passie - het woord passie zou echt moeten worden geschrapt. Ik zoek naar woorden die ontdaan zijn van ijdelheid, die een sfeer of gevoel kunnen omschrijven. Als iedereen zijn eigen voorstelling bij een tekst kan maken, heb ik het goed gedaan.'

Jack Poels met Rowwen Hèze bij Vrienden van Amstel Live. Beeld anp
Jack Poels met Rowwen Hèze bij Vrienden van Amstel Live.Beeld anp

Bestaat Rowwen Hèze uit vrienden of collega's?

'Collega's en een paar vrienden. De een vind je wat aardiger dan de ander, met de een zit je vaker in de kroeg dan met de ander. Zo gaat dat. Echt vrienden zijn is moeilijk in een band. Tren zei het laatst nog: 'Altijd als we de tourbus instappen, is er een bepaalde spanning.' Dat klopt. Er speelt altijd wel iets.

'Ik vind die spanning niet erg. Ik moet elke keer weer even wennen aan de dynamiek van het gezelschap, aan het onderdeel zijn van een groep. Ik ben niet mensenschuw of zo, maar in groepen ben ik niet op mijn best. Volgens mij ben ik nog nooit alleen in de kroeg binnengekomen. Ik heb altijd iemand bij me, iemand van wie ik zeker weet dat-ie met me gaat praten.'

Amerika of America? (2)

'Ik ben een keer geïnterviewd door Ischa Meijer en die zei: 'Het hele land is toch een dorp, Jack.' Dat is zo. Mijn vrouw heeft tot haar 35ste in Amsterdam gewoond, in de wijk Bos en Lommer. Als we bij haar waren, kwamen we de buurt niet uit. Mensen vinden het fijn om bij elkaar te kruipen, een gemeenschap te hebben. Ook in een grote stad.

'Een paar weken geleden speelden we in een grote tent in Hoeven, D'oeve in het Brabants. Van tevoren hadden we het volkslied van Peejenland, de naam van het dorp met carnaval, ingestudeerd.

'K zen zo trots / un echte Peej te zijn / D'oeve aon de top / D'oeve aon de top.

'Na het optreden kwam een man naar ons toe. 'Ik moest echt even de tent uit, hoor', zei hij. 'Ik stond met tranen in mijn ogen.' Dat typische dorpsgevoel gaat diep.

'De Slotconcerten zijn voor mij elke november weer een hoogtepunt. Ik voel er een gezonde wedstrijdspanning bij. Na Zondag in 't Zuiden, de laatste dag, ga ik een week niet naar buiten. Als er iets mis was met het geluid, krijg ik het in de Spar, de buurtsuper op de hoek, onverdund te horen. Complimenten krijgen vind ik net zo moeilijk. Niemand mist mij, hoor, want ik ben sowieso niet veel buiten. Ik kies mijn momenten, dat was vóór de band ook al zo. Om 3 uur 's middags is er bijna niks te doen in de Spar en dinsdagmorgen is er markt in Horst. Dan kan ik lekker mijn gang gaan.

'Bij het opnemen van muziek gebruik je de compressor/limiter, een apparaat dat geluid waar nodig krachtiger maakt en geluid dat te hard gaat juist afvlakt. Ik ga weer naar buiten als de gemoederen zijn bedaard, als alle knopjes weer in de middenstand staan.'

undefined

Rowwen Hèze in 1992. Beeld anp
Rowwen Hèze in 1992.Beeld anp

De 28-jarige of 58-jarige Jack Poels?

'Geen twijfel. Ik wil niet terug, al waren de begindagen van de band bijna een orgastische beleving. Die unieke momenten zou ik soms best nog eens willen meemaken. Vanaf het optreden op Pinkpop in 1992 zijn we vertrokken. Daarna werden we even makkelijk geboekt voor een optreden in Friesland als in Brabant.

'In de jaren dat iedereen ging beleggen, vonden mensen dat ik dat ook moest gaan doen. 'Je verdient nu wat geld', zeiden ze. 'Doe dat nou!' Iemand vertelde over een clickfonds, waarbij je een vast bedrag in een fonds stort en zeker weet dat je de inleg aan het einde van de looptijd terugkrijgt. Tussentijds gemaakte winsten worden 'vastgeklikt', waardoor je nooit geld kunt verliezen. Dat clickfonds is er nooit van gekomen, maar ik vond het een geruststellende gedachte, die ik heb vertaald naar mijn 'zijn'. De laatste jaren kan ik elk moment vastklikken op mijn leeftijd, echt vinden dat het zo mag blijven. Dat is iets om blij mee te zijn.'

undefined

Meer over