ReportagePeter R. de Vries

Voorbijgangers op de plek van de aanslag blijven staan: ‘Ik sta hier met een knoop in mijn maag’

Een deel van de smalle Lange Leidsedwarsstraat vlak bij het Amsterdamse Leidseplein kleurt alle kleuren van de regenboog door wat mensen daar achterlaten. Elk op hun eigen manier verwoorden ze, vaak geëmotioneerd, wat Peter R. de Vries voor hen betekende. En hun hoop dat waar hij voor stond niet uit het gezicht verdwijnt.

Bloemenzee voor Peter R. de Vries in de Lange Leidsedwarsstraat in Amsterdam. De plek waar hij is neergeschoten. Beeld ANP
Bloemenzee voor Peter R. de Vries in de Lange Leidsedwarsstraat in Amsterdam. De plek waar hij is neergeschoten.Beeld ANP

Op de plek in Amsterdam waar negen dagen geleden Peter R. de Vries werd neergeschoten, leggen betraande meisjes zonnebloemen neer, gooien mannen met strakke gezichten Ajax-sjaaltjes over de dranghekken en leggen ouders nog eens aan hun kleuter uit wat hier is gebeurd. Wat begon met twee rozen en een kaarsje, groeide uit tot een bloemenzee met persoonlijke gedichten, kindertekeningen en gebeden tot diverse goden. Meteen na het overlijden van De Vries komen veel mensen langs om steun te betuigen aan de nabestaanden, maar ook om een signaal af te geven aan de samenleving.

‘Ik eer de persoon die zoveel anderen heeft geholpen’, zegt de 51-jarige Jerrel Wijnhand, een zwarte man in een rood joggingpak. De cultureel ondernemer legt witte en rode rozen neer (‘de kleuren van Ajax, hè’). Maar de bloemen zijn volgens hem ook bedoeld als waarschuwing: ‘Jonge gasten die voor God spelen. Die elkaar afmaken om het minste of geringste; dat soort Italiaanse toestanden willen we niet in Nederland. Dat moeten we niet accepteren.’

Aan de dranghekken rond de bloemenzee – van supermarktboeketten met 35%-sticker tot chique bloemstukken – hangen gedichten en aansporingen. ‘Moge Allah je genezen!’ ‘Jij bent nog niet klaar hier!’ en opvallend vaak de uitspraak van de Amerikaanse president Roosevelt die De Vries graag citeerde: ‘Liever staande sterven, dan op je knieën leven’. Een uur na het overlijdensbericht is het een komen en gaan van geschokte bewoners en fietsers met bloemen in hun hand.

Rechtsstaat naar de knoppen

‘Ik sta hier met een knoop in mijn maag’, zegt de 27-jarige consultant Florentina. ‘Ik ben diep geschokt dat zoiets kan gebeuren in Nederland.’ De Amsterdamse is gekomen om haar steun te betuigen aan de familie, maar ook om een ‘dikke middelvinger op te steken tegen het criminele circuit’. Florentina heeft de serie Mocro-maffia gezien; en natuurlijk realiseert zij zich dat een huurmoord niet altijd is te voorkomen, maar ze vindt wel dat de overheid meer kan doen om te voorkomen dat kansloze jongeren zich makkelijk laten verleiden een moord te plegen. ‘Ik hoop heel erg dat andere journalisten zich door het werk van De Vries zullen laten inspireren.’

Een ouder stel dat verderop woont maakt foto’s om op Facebook te plaatsen. Hun conclusie: ‘Onze rechtsstaat gaat naar de knoppen door jonge gassies die zomaar iedereen neerknallen.’ Twee geëmotioneerde twintigers die roze rozen neerleggen: ‘We wonen verderop en hoorden de schoten. We zijn nog steeds woedend!’ Sabine (21): ‘Hij was een held.’ Frederique (22): ‘Hij heeft echt belachelijk veel mensen geholpen.’ Een gehaaste dame die op weg is naar de diploma-uitreiking van haar zoon: ‘Ik leg deze bloemen neer voor de familie, maar ook voor heel Nederland. Zo triest dat dit kan gebeuren.’

Meer over