Voor Vlasic ligt de lat nooit hoog genoeg

Golden League..

Van onze verslaggever Mark van Driel

amsterdam Tot slot van bijna elke hoogspringwedstrijd waagt ze een poging. En hoewel Blanka Vlasic de lat soms nauwelijks raakt, is het haar niet gelukt als eerste vrouw over 2.10 meter te zweven.

Nog niet.

Dat de 24-jarige Kroatische atlete die magische barrière als eerste zal nemen, lijkt onvermijdelijk. Ze is veruit de beste hoogspringster van het moment. Ze is wereldkampioen indoor en outdoor. Ze is, na haar overwinning van vrijdag bij de Golden League in Oslo (2.04), al 26 wedstrijden op rij ongeslagen. En voor een sprong van 2 meter draait de lange atlete (1.93) haar hand niet meer om, in tegenstelling tot haar rivales.

Vroeg of laat zal Vlasic het record van de Bulgaarse Stefka Kostadinova verbeteren. Dat staat al sinds 1987 op 2.09. Het persoonlijke record van de Kroatische is sinds vorig jaar 2.07.

Vlasic kijkt alleen naar het record. De tussenstappen van 2.08 en 2.09 doet ze af als tijdverspilling. In een wedstrijd laat ze de lat soms verleggen van 2.03 of 2.04, de hoogte waarop haar concurrentes meestal zijn uitgeschakeld, naar 2.10. Ze zal niet rusten voor ze de beste hoogspringster uit de geschiedenis is.

Haar leven is daar sinds jaar en dag op ingesteld. Haar vader, een voormalig tienkamper, en moeder, een voormalig volleybalster, hebben de sport als lotsbestemming voor hun vier kinderen uitgekozen.

Vlasic werd als jong meisje aanvankelijk opgevoed tot tennisster. Daaraan kwam abrupt een einde toen een televisieploeg haar bij een kindertoernooi vroeg waarom ze tenniste. ‘Omdat mijn vader het wil’, zei de 7-jarige Blanka. Een dag later mocht ze haar racket opbergen.

De ambities van haar ouders werden er niet minder om. Vlasic werd aan tal van sporten blootgesteld, zoals turnen en volleybal, tot de keus in 1997 op hoogspringen viel. In dat jaar stelde vader Josko Vlasic, die zijn dochter heeft omschreven als ‘mijn project’ een speciale hoogspringtrainer aan: Bojan Marinovic. Samen nemen ze sindsdien de training op zich. Vader doet de fysieke kant, voormalig hoogspringer Marinovic de springtechniek en de wedstrijdbegeleiding.

Marinovic is ervan overtuigd dat zijn pupil nieuwe hoogten zal bereiken. Ze is de langste van het vrouwenveld en de beste, juist omdat haar lengte geen obstakel vormt. ‘Haar geheim is haar coördinatie’, zegt hij in Berlijn, nadat Vlasic haar eerste Golden League van het seizoen met speels gemak heeft gewonnen. ‘Ze heeft de coördinatie van een meisje van 1.80. Dat is het grote verschil met al die andere meiden.’

Volgens Marinovic heeft Vlasic profijt van de sportieve genen van haar ouders. Maar ze heeft ook baat bij het plan dat haar ouders hebben uitgestippeld, al was dan niet meteen duidelijk dat ze zou gaan hoogspringen. ‘Haar ouders waren sportmensen. Door al die andere sporten te beoefenen, vanaf haar derde, heeft ze een geweldige basis gekregen. Coördinatie verkrijg je aan het begin van je leven.’

Marinovic omschrijft vader Vlasic als een gedreven man, die het beste wenst voor zijn kinderen. In de Kroatische stad Split heeft hij elf jaar geleden op een derde verdieping van een verlaten fabriek eigenhandig een sportzaal gebouwd en ingericht voor zijn vier kinderen. Die beslaat 500 vierkante meter. Behalve een hoogspringinstallatie is er een zelfgebouwd krachthonk, een zwevende vloer en een hardloopbaan.

Marin Vlasic, de 20-jarige broer van de hoogspringster is in die ruimte opgeleid tot basketballer, maar hij wordt na een mislukt avontuur in Amerika omgeschoold tot speerwerper. De 10-jarige Nicola richt zich op voetbal. En over de toekomst van de 4-jarige Luca is door vader nog niet beslist.

‘Josko is gestoord’, heeft Vlasic’ manager eens gezegd over haar 53-jarige vader. ‘Maar positief gestoord.’

Veel tijd brengt Vlasic ’s zomers niet door in de privésporthal in Split. Ze reist van wedstrijd naar wedstrijd. Ze is een van de actiefste atleten in het circuit. Deels is dat omdat ze veel gevraagd is. Haar lange lichaam, haar sterke prestaties en haar markante uiterlijk maken haar gewild, zegt manager Harald Edletzberger in Berlijn. Met haar helblauwe ogen en afstandelijke blik lijkt ze geschikt voor een rol als verleidelijke vampier in een expressionistische speelfilm.

Maar Vlasic springt ook veel wedstrijden om in vorm te komen. Tijdens trainingen komt ze niet hoger dan 1.95 meter, zegt trainer Marinovic. ‘Dat is een probleem. In de training kan ze niet springen. Ze moet de adrenaline van een wedstrijd voelen.’

Die wedstrijdspanning toont Vlasic niet. In tegenstelling tot de meeste hoogspringers werkt ze geen ritueel van vreemde tics af voor haar sprong. Haar gezicht is verstild, haar houding roerloos. Alles staat in het teken van de juiste aanloop langs het exact afgemeten traject, in het vaste aantal passen, uitmondend in een korte explosie.

Marinovic: ‘Over 1.85 springen is gemakkelijk. Maar als je tot 2.05 komt, of hoger, moet je koud in je hoofd zijn. Zodat je dezelfde aanloop neemt, alles doet zoals je je hebt voorgenomen. Haar gezicht is koud, maar reken maar dat ze van binnen kookt.’

Want vader Josko staat allang niet meer alleen in zijn ambitie. Hij heeft zijn obsessie overgedragen aan zijn dochter. Blanka Vlasic wil zweven, hoger dan een vrouw ooit heeft gedaan. En vaker. Nog jarenlang.

Meer over