Column

Voor structurele oplossingen is vermoedelijk geen hoop

Arnon Grunberg
Een Nederlandse sergeant majoor (links) praat met Afghaanse boeren in Deh Refshan in de Balouzi Vallei. De andere twee soldaten zijn Afghaanse tolken, waarvan sommige een tijd als vluchteling in Nederland heebben gewoond. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Een Nederlandse sergeant majoor (links) praat met Afghaanse boeren in Deh Refshan in de Balouzi Vallei. De andere twee soldaten zijn Afghaanse tolken, waarvan sommige een tijd als vluchteling in Nederland heebben gewoond.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Abdul Ghafoor Ahmadzai tolkte in Afghanistan voor het Amerikaanse en Nederlandse leger. Hij vroeg asiel aan in Nederland, wat eerst werd afgewezen op formele gronden. Na enige commotie in de media en een actie van Anneke van Dijk uit Rotterdam, die 18 duizend handtekeningen voor hem inzamelde, kreeg hij alsnog asiel.

Verleden week ontmoette ik Abdul en Anneke in Amsterdam. Hij zit in een asielzoekerscentrum in Limburg en hoopt een verblijfsvergunning te krijgen voor zijn vrouw en twee kinderen, die nog in Kabul wonen.

Elke ochtend om half negen gaat Abdul naar de bibliotheek om te lezen. 'Zo'n azc,' zei Abdul, 'is goed voor je talen, ik heb er Koerdisch en Arabisch geleerd.'

Een structurele oplossing voor defensietolken is er natuurlijk nog niet, maar vermoedelijk moet de hoop op structurele oplossingen worden opgegeven. Hier en daar een individu redden uit de klauwen van de staat, dat is het hoogst haalbare.

Meer over