Voor elke Afrikaanse atleet 'n boerderij met koeien

Limo is de naam, Richard Limo. De Keniaan is dan weer 17 jaar, vervolgens 18, nee, eigenlijk toch weer 19 jaar oud, en hij won op oudejaarsdag de jaarlijkse Sylvestercross over tien rulle kilometers in het zand van Soest....

ROLF BOS

Van onze verslaggever

Rolf Bos

SOEST

Verjaardagen worden in Eldoret waarschijnlijk niet al te uitbundig gevierd. Gevraagd naar zijn leeftijd zegt Richard Limo met een glimlach: 'ik ben 17, euh, nee 18 jaar oud'. Ontdekker en trainer Theo Joosten noemt een ander cijfer: 'Nee, hoor, Limo is 19.'

Wat maakt het allemaal uit, een groot talent is deze Limo zeker. Hij werd in 1998 tweede bij de WK cross voor junioren, vorige week won hij de IAAF-cross in Brussel. De tengere knaap liet daar gevestigde namen als Paul Koech en Wilson Boit Kipketer zijn hielen zien.

Joosten ontdekte Limo twee jaar geleden, samen met Luka Keitany, bij een regionaal wedstrijdje in Kenia. Ze waren niet eens de snelste lopers, maar de trainer van Marko Koers en de werknemer van Global Sports viel voor hun 'grote persoonlijkheid'. 'Het zijn jongens die autoriteit uitstralen, die weten wat ze willen, die niet uit zijn op snel wat lucratieve wedstrijdjes lopen.'

Limo en Keitany zijn bovendien atleten 'waar een enorme progressie in zit'. Joosten: 'Keitany had op de 5000 meter een persoonlijk record van 14.10, niks bijzonders eigenlijk. In Brussel, bij de Ivo van Damme-memorial, liep hij in augustus 1998 op de 10.000 meter al naar 27.44.'

Global Sports, het bedrijf van Jos Hermens, heeft, samen met sponsor Adidas, in zowel Ethiopië als Kenia trainingskampen ingericht waar lokale jonge talenten zich op een topsportcarrière kunnen voorbereiden.

In Addis Abeba houdt wereld- en olympisch kampioen Haile Gebreselassie zich zelf bezig met het overzicht op de Ethiopische beloftes, samen met zijn schoonvader en oudste broer Assefa. In Kenia, in Iten, houden gevestigde atleten als Patrick Sang en steepleloper Bernard Barmasai toezicht. Hermens en Joosten gaan zelf ook regelmatig kijken.

Limo vertelt over de dagindeling in Iten. Het verhaal kan kort zijn: het is driemaal daags trainen, verder eten en slapen; niks meer, niks minder. De besten worden beloond met een reis naar Europa, waar lucratieve weg- en veldloopwedstrijden wachten. Hermens: 'Vooral nu, tijdens de jaarwisseling, is het druk. Je hebt overal Sylvesterloopjes, hier in Soest, in Duitsland, in Bolzano, maar ook in het Braziliaanse Sao Paulo.'

Gelijk Livingstone & Stanley trekken Joosten en Hermens over de vruchtbare hoogvlaktes van Oost-Afrika, op zoek naar donkere talenten bij regionale wedstrijdjes. In Kenia, waar de Britse kolonisator een schoolsysteem achterliet, waarin ook sport van oudsher een belangrijke plaats inneemt, is dat eenvoudiger dan in Ethiopië.

Iedereen wil lopen, het is voor velen een uitweg uit een vaak kommervol bestaan. Limo maakte zijn school niet af, Keitany is (werkloos) onderwijzer van beroep. Honderd dollar per maand kan hij verdienen voor de klas, als loper mag hij in een seizoen vele duizenden dollar mee terug nemen naar zijn vaderland.

Hermens: 'Keitany en zeker Limo worden grote baanatleten, die gaan straks echt goed verdienen. Maar ook de mindere goden kunnen aardig wat sparen, zeker gerekend naar Keniaanse maatstaven. Een boerderij met wat koeien kunnen ze zeker aan hun loopbaan overhouden.'

Hermens is met Adidas niet de enige die in Oost-Afrika lokale trainingskampen inricht, ook Fila en Puma zijn er actief. Wil de concurrentie de talenten nog wel eens te snel brengen ('ze lopen dan te veel, zijn rap opgebrand'), de voormalige atleet denkt in langere termijnen: 'Een paar wedstrijden in Europa, dan weer terug, niet te veel in enen. De goede lopers zijn zich dat zelf ook bewust. Ze komen niet voor een snelle dollar, ze willen een lange carrière.'

Zie ze staan in het Soester zand. Na de race is snel een sportjas over de schouders geworpen, de dunne benen zijn nog bloot en staan dus vol donker kippenvel. Maar ze blijven beleefd, deze Limo en Keitany. Thank you, thank you very much.

Vanavond weer naar Uden, waar Hermens zijn atleten heeft ondergebracht. Ze koken er hun vertrouwde maisgerecht Ugali. Daarna naar bed, oudejaarsavond of niet. Nee, voor hen geen vuurwerk of bubbeltjesdrank, maar dromen van wereldrecords en eeuwige olympische roem.

Meer over