Column

Von der Dunk: 'Terwijl de wereld wankelt, maken wij gezellig een Nationaal Plakboek'

Terwijl Europa dankzij Beppe en Berlusconi weer wankelt, de Amerikaanse overheid binnenkort op slot gaat, Noord-Korea de wereld tart en Syrië uiteenspat, gaan wij in Nederland gezellig samen dingen doen. Thomas von der Dunk begrijpt dat het gewezen Haagse PVV-gemeenteraadslid zich van schrik bekeerde tot de islam. 'Salafisten houden tenminste niet van zingen.'

OPINIE: Thomas von der Dunk
'Brei je eigen Maxima' Beeld anp
'Brei je eigen Maxima'Beeld anp

En, weet U al wat U in elkaar gaat knutselen voor het Nationaal Plakboek? De NRC kwam vrijdag op de achterpagina met een eigen suggestie: brei je eigen Maxima. Initiatiefneemster Fiona Goble: 'Het breien van de koninklijke familie is leuk om te doen. Het gaat erom dat U plezier hebt om de poppen een persoonlijk karakter te geven.'

De Oranjes en persoonlijk karakter - dat wordt nog een hele opgave: welke gebreide voorstelling moeten we ons daarbij maken van prinses Margriet? De bijeengebreide voorbeelden waarmee het NRC-stukje was geïllustreerd, lieten vooral een uiterst schaapachtig ogende koning zien. Maar met de aanstaande Queen Mum moet het lukken.

Een Nationaal Lied maken om met z'n allen als afscheid aan Beatrix luidkeels mee te zingen is in elk geval niet meer nodig. Daar wordt al voor gezorgd, en daar is straks dankzij de allomtegenwoordige beeldschermen - Big Mother is watching you - geen ontkomen meer aan. De bijdrage van het Amsterdamse D66-deelraadslid Rick ten Have is ook al binnen: doop het Singel om in Koningsgracht. Mocht hij argumenten voor de overbodigheid van deelraden willen leveren, dan moet hij vooral zo doorgaan.

Ik weet niet hoe het U verging, maar toen Hans Wijers - ooit het no-nonsense-uithangbord van een partij die zich erop laat voorstaan altijd de objectief juiste, rationele oplossing voor elk politiek probleem op zak te hebben - op tv stralend verkondigde wat zijn Nationaal Comité Inhuldiging allemaal voor moois verzonnen had, dacht ik even dat hij kinds geworden was: 'We gaan dingen samen doen in dit land rondom deze festiviteiten!'

Terwijl Europa dankzij Beppe en Berlusconi weer wankelt, de Amerikaanse overheid binnenkort op slot gaat, Noordkorea de wereld tart en Syrië uiteenspat, gaan wij in Nederland gezellig samen dingen doen.

Het resultaat daarvan zal straks aan WA en Maxima worden aangeboden, die daarbij dan hun meest uitgestreken feestelijke gezicht mogen trekken. Omdat er 30 april op de Dam geen rododendrons zijn om dan het Nationaal Plakboek achter te mieteren, wordt het allerliefste gefröbel straks miljoenenvoudig onder al onze landgenoten verspreid.

Bekeren
Ik kan mij dan ook heel goed voorstellen dat Wilders overweegt naar Australië te emigreren en het gewezen Haagse PVV-gemeenteraadslid Arnoud van Doorn zich van schrik bekeerd heeft tot de islam. Van dat samen dingen doen wil je immers zo ver mogelijk wegblijven, en de grootstmogelijke distantie tot de algehele nationale verkleutering bereik je momenteel door een hoogstpersoonlijke transformatie tot salafist. Die houden niet zo van zingen, en van de aandrang om voor een Nationaal Plakboek je eigen Maxima te breien hebben ze in Talibankringen ook geen last. Samen dingen doen: dat kunnen ze ginds natuurlijk ook best aardig. Alleen zijn dat heel andere dingen.

Het kabinet is intussen in Den Haag hard met zijn eigen Nationaal Plakboek bezig. Beter laat dan nooit. Veel van wat Blok recent met de nieuwe Staphorster variant op Paars voor de huizenmarkt verzonnen heeft, gaat mij weliswaar rekenkundig boven de pet, maar anders dan de coalitie kon ik wel op 12 september al direct tot 75 tellen.

Of Ruttes beroep op vaderlandsliefde nog helpt, is echter de vraag. Twee partijen willen in elk geval niet mee helpen plakken. De PVV-fractie heeft het buitenparlementaire protestbord op het Binnenhof ontdekt, en de SP gokt erop volgende keer eindelijk wèl bij de stembus de PvdA te verslaan, waar het geloof in de Wederopstanding na De Hond onverwoestbaar is.

Samson zal zich echter moeten afvragen, hoe vaak de Lazarustruc om over links de verkiezingen te winnen en dan over rechts te regeren herhaalbaar is, terwijl Roemer beter vast kan oefenen op de nare vragen die hij dan als premierskandidaat opnieuw voor zijn kiezen krijgt. Kleine suggestie: laat nooit je opmars naar de glorieuze overwinning filmen, dat gaat namelijk - zie de Woutertapes en de flop van het Nationaal Museum - altijd mis.

Het regeeraccoordpapier blijkt inmiddels heel geduldig, dus dat zou zelfs de SP kansen kunnen bieden. De VVD doet inmiddels beloften van Griekse soliditeit: 2013 lukt ook niet meer, maar volgend jaar gaan we écht, ja écht, helemaal aan de Brusselse drieprocentsnorm voldoen.

Muppetshow
De vaste gerontocraten op het balkon uit onze eigen nationale Muppetshow, Hans Wiegel en Bram Peper, doen inmiddels de oproep CDA en D66 in het kabinet op te nemen - welke zittende minister plaats zou moeten maken, vertelden ze er net niet bij - maar het CDA lijkt vooral vastbesloten om onverzoenbaar in de oppositie te herbronnen. Niets 'bestuurderspartij'.

Haar reactie op alle verbazing daarover: 'Ze zijn kennelijk vergeten dat wij wel gewoon een politieke partij zijn.' Dat klopt. Maar dat ze dat vergeten waren, kwam omdat het CDA dat zelf óók heel lang vergeten was.

Alle coalitiehoop is daarom nu gevestigd op Pechtold, en dat ziet deze vast graag. Voorlopig reageert die echter tamelijk ijzig op alle jojopolitiek. Laat de coalitie er eerst voor zorgen dat het consumentenvertrouwen stijgt, dan doen wij misschien mee. Punt is, dat de hervormingen die D66 op de arbeidsmarkt voorstaat, dat vertrouwen juist zullen ondermijnen: wie morgen nog makkelijker zijn baan kan verliezen, zal vandaag nog meer sparen voor nog slechtere tijden. Dat hebben FNV en CNV goed gezien.

Ook sprak Pechtold misprijzend van het uitdelen van cadeautjes aan de coalitie-achterban: dat moest maar eens afgelopen zijn. D66 mee laten doen, vergt echter evengoed cadeautjes, in de vorm van veel bestuurlijke onzin, waar niemand anders op zit te wachten. Omdat volgens de nieuwste Haagse efficintiecriteria Luxemburg niet levensvat¬baar kan zijn, doet het kabinet met Plasterks nieuwe plofprovincie overigens zelf al zijn best.

Thomas von der Dunk is cultuurhistoricus en columnist voor Volkskrant.nl.

Meer over