Voetbal op woensdagmiddag: vakantie in de baas z'n tijd

Zelden zo exclusief gevoeld als woensdag in Nieuw-Galgenwaard waar FC Utrecht dankzij beter genomen strafschoppen NEC uit het bekertoernooi kegelde....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

UTRECHT

Zo enorm exclusief bleek het trouwens niet. We waren ondanks het tijdstip met zesduizend in Nieuw-Galgenwaard en dat is een onverwachte meevaller voor de gastheer die wegens slecht gedrag 's midddags moest voetballen. Nadat Utrecht-supporters op een zondagavond de aanval hadden geopend op bussen met Twente-fans, verbood het gemeentebestuur voetbal in de duisternis.

Utrecht en NEC stonden daarom op een klaarlichte dag, die in het werkschema als een vrije dag stond genoteerd, tegenover elkaar. Maar dat mag ze niet uitmaken, aldus Mark Wotte, trainer van FC Utrecht. 'Het zijn profs. Of het nou 's morgens om half elf is, of 's middags om half drie.'

De NEC-spelers waren van die wijsheid kennelijk niet doordrongen. Er was nog geen minuut gespeeld of ze stonden al achter. Een hoge bal van Groenendijk landde ergens tussen verdediger Verhoeven en doelman Roorda. Geen van beiden kwam in actie. Dat deed Emiel van Eijkeren wel. De Utrecht-aanvaller, die vorig jaar nog voor NEC speelde, kon zodoende met een schuiver scoren.

NEC was de hele eerste helft niet in de vorm die het tot nu toe in de eredivisie ten toon spreidde. Er werd oneindig lang gepriegeld met de bal, te lang om de aanvallers Renfurm en De Gier in stelling te kunnen brengen.

Utrecht legde evenmin veel risico in zijn spel, waarbij voorspelbaar vaak de rechterkant werd opgezocht. Toch kwam de ruststand uit op 2-0. Maar dat was dan ook een persoonlijk hoogstandje van John de Jong, de beste voetballer op het veld (de beste man was scheidsrechter Uilenberg).

Handig manoeuvreerde De Jong in de 27ste minuut langs Pothuizen om de bal vervolgens hard en zuiver in de rechterbovenhoek te mikken. Gezien de povere tegenstand van NEC leek de wedstrijd daarmee gespeeld, maar in de tweede helft werd wel duidelijk waarom NEC momenteel de zevende club van Nederland is. Met Ellerman op de linksbuitenplaats van Renfurm werd in korte tijd de defensieve zwakte van Utrecht blootgelegd.

Wotte had moeten improviseren bij de samenstelling van zijn verdediging. Schuiteman was geschorst en Van der Gaag geblesseerd, zodat het hart werd gevormd door Van Mol en Henny van Schoonhoven, vorig jaar nog amateur bij Elinkwijk.

Van Schoonhoven maakte met zijn korte mouwen wel een resolute indruk, maar ging soms als een beginneling in de fout. Zo kopte hij in de zeventiende minuut onder een hoge bal door, waarna Schultz in combinatie met De Gier gemakkelijk kon scoren.

Bij de volgende aanval trok NEC de stand al gelijk en opnieuw ging daaraan Utrechtse onzekerheid vooraf. Daardoor kon de bal na een weinig overtuigende aanval eerst bij Ellerman en daarna in het doel terecht komen.

Opeens leek Utrecht opeens te beseffen dat in bekervoetbal andere wetten gelden. Opgezweept door de fanatieke aanhang gooide de thuisploeg alles op de aanval. Wotte speelde daar slim op in door middenvelder O'Brien te vervangen door aanvaller Haaksman.

Dat gebeurde overigens pas bij het begin van de tweede verlenging die nodig was omdat Utrecht steeds maar niet kreeg wat de ploeg inmiddels dik verdiende. Zo had John de Jong al eens keihard op de paal geschoten. Dat deed hij in het laatste kwartier trouwens nog een keer.

Omdat alle doelpogingen uiteindelijk tevergeefs waren, kwam het toch aan op strafschoppen. Pas bij de twaalfde viel de beslissing. Nadat Van Schoonhoven voor Utrecht had gescoord, stopte Kooiman de inzet van Hennie de Romijn.

Nieuw-Galgenwaard kolkte alsof er een huzarenstukje was verricht, alsof al die zesduizend aanwezigen de hele wereld wilden laten weten dat thuisblijvers en noeste werkers ongelijk hadden gehad.

Meer over