Vloeipleister

Hoe ver moet je gaan om je baas te behagen? 'Vooral veel extra's brengen', roept een collega. Maar moet je jezelf ook lichamelijk geweld aandoen voor de baas?...

Peter van den Berg

Sinds enige tijd te koop bij apotheek en drogist: de vloeibare pleistervan Hansaplast. Zes keurig verpakte pleisters in een overdreven grote boxvoor de somma van 7,99 euro, 1,30 per stuk. Een flink bedrag voor debehandeling van een wondje. De technische aspecten van de vloeipleisterzijn twee weken geleden afdoende belicht in de Verleiding, nu de praktijkvan bloed, zweet en tranen.

Drie weken na aankoop treft Niche een vrouwelijke collega met een wondjeop de hand. Gevolg van krabben na een muggenbeet. Lelijk plekje, maar zeergeschikt voor behandeling. Langs de stippellijn de 'pleister' ombuigen, hetvocht in het sponsje laten lopen en dat op het wondje laten lopen.

De vloeistof, die later een onzichtbare film op het wondje moet worden,heeft de neiging van de hand te lopen, dus niet te veel bewegen. 'Merk jeal wat', informeert Niche bewogen. 'Het voelt aan als een tweede huid', isde reactie. Mooi. Maar moet er juist geen lucht bij een wondje komen?

Dan dient zich een tweede patiënt aan. Een mannelijke collega haaltzijn hand open; zelfde procedure. Deze vent klaagt over het 'plakkerigegoedje' dat op zijn vinger belandt. 'Net of ik in de jampot heb gezeten.'Ook na enkele uren blijft de vinger plakkerig.

Een woordvoerster van Beierdorf benadrukt dat het 'een mythe' is dateen wondje beter geneest als er lucht bijkomt. Die tweede huid is dus geenprobleem.

Op de valreep trekt de verloofde van Niche nog de aandacht. Haarrechter wijsvinger komt in het mes van een draaiende staafmixer. Tegen zo'nbloedbad zijn zelfs zes vloeipleisters niet bestand.

Peter van den Berg

Meer over