Vliegende Hugenoten

Resister Europe brengt een openbaar bod uit op alle uitstaande aandelen en obligaties van het in surséance van betaling verkerende Fokker....

Van onze verslaggever

Gerard Reijn

AMSTERDAM

Gisteren faxte Prins zijn bod officieel naar Fokker maar de Amsterdamse effectenbeurs weet van niets. Het bod komt een paar dagen nadat de bewindvoerders van Fokker zelf die mogelijkheid naar het land der fabelen verwezen.

Maar Prins draait voor deze fabel zijn hand niet om. 'Dit is binnen 48 uur te realiseren. Waar het bij dit plan om draait, is de politieke wil.' Resister kan het niet alleen. Andere partijen moeten ook aan het reddingsplan meewerken. Bijvoorbeeld: de staat moet 800 miljoen aan ontwikkelingskredieten omzetten in aandelen, plus nog eens 2,4 miljard. Dasa wordt voor 2,2 miljard aangeslagen, obligatiehouders voor enkele miljarden, de bedrijfsvereniging, die anders toch maar uitkeringen kwijt raakt, een half miljard en drie Duitse banken zelfs voor 1 miljard. Kortom: alle schulden worden omgezet in aandelen.

Maar waarom zouden al deze partijen al deze miljarden (in totaal ruim 10 miljard) ter beschikking stellen aan Prins (32 jaar) en zijn compagnon in zaken, Van der Heide (30 jaar), die geen van beide ooit een bedrijf hebben geleid? 'Omdat wij denken dat ze eieren voor hun geld zullen kiezen. Zoals de zaak er nu voor staat krijgen ze helemaal niets. Met dit plan zien ze in ieder geval nog iets terug van hun geld', redeneert Wijnand.

Resister zelf levert ook een bijdrage. Deels in geld: 150 miljoen gulden. Dat geld moet eerst nog bij elkaar worden gebracht door middel van een aandelenemissie, die een beetje is bemoeilijkt nu de Rabo weigert die emissie te begeleiden.

Maar Resister levert ook een bijdrage in mankracht, in de persoon van Prins zelf. 'Ik stel me voor dat ik twintig uur per week bij Fokker kom werken als veranderingsmanager. Het personeel van Fokker ken ik wel, dat is heel gemotiveerd. Maar de top deugt niet. Die is veel te zwaar en te duur, en dat moet veranderen.'

Duur is Prins zeker niet. Hij wil hetzelfde loon als hij nu verdient bij de Arbeidsvoorziening in Hoofddorp. Want daar kent hij Fokker van: van het opzetten van het nood-arbeidsbureau bij vorige saneringsrondes.

Het gaat Prins niet om de poen. Resister heeft in de statuten staan dat het is bedoeld om 'sociaal rechtvaardige initiatieven' te ontwikkelen. Hij heeft al een paar projecten lopen. Resister Art Works bijvoorbeeld, dat alternatieve cursussen moet gaan verzorgen. En Resister Agri Works.

Dat Agri Works staat aan de basis van Resister's bemoeienis met Fokker. Prins: 'Wij hebben een plan opgesteld voor de agrarische sector. Mensen in die sector werken veelal maar negen maanden en krijgen de rest van het jaar een uitkering. Dat kost de samenleving geld. Als die mensen nou in een coöperatie komen waar ze het hele jaar worden betaald, dan scheelt dat de overheid veel geld. De overheid zou wel zelf een subsidie moeten verstrekken. Ik besprak dat plan met het ministerie van Algemene Zaken. Die ambtenaar zei: Goh, je zou zoiets ook voor Fokker moeten doen. Nou, zo'n plan schrijf ik in een weekend.'

Maar wat beweegt Prins dan wel? 'Wij willen eerlijke dingen organiseren. Dat zit bij ons al generaties in de familie. Ik stam van de familie Prince. Mijn opa werd in de Twentse textiel ontslagen toen hij het voor de arbeiders opnam. Mijn voorouders zaten bij de liberalen. Dat geldt ook voor de familie van Daphne. Haar familie heet van oorsprong De Bruyère, en dat is vertaald als Van der Heide. Onze families zijn beide Hugenotenfamilies en trekken al generaties lang met elkaar op. Ons kapitaal bestaat niet uit geld maar uit alles wat wij generaties lang hebben meegemaakt, en dat is heel veel. Bij Resister is mijn vader commissaris, en Daphne's vader ook. Want wij moeten veel van de oudere generatie leren, en zij van ons.'

Maar Fokker geeft geen commentaar.

Meer over