reportage

Virusfrustratie: Mondkap? Klèng! Avondklok? Rammen maar!

De opgekropte frustraties van anderhalf jaar pandemie knalhard eruit slaan: bij een autosloperij in Vijfhuizen heeft het bedrijf Carsmash een speciaal parcours ingericht. Van servies stukgooien tot auto’s kapot beuken. ‘Ooooo! Lekker.’

Een klant laat zich gaan bij CarSmash in Vijfhuizen, bij Schiphol. Behalve auto's kapotslaan kunnen mensen er ook oude printers en ander afgedankte huishoudelijke apparaten te lijf gaan met hamers en bijlen. 

 Beeld Arie Kievit
Een klant laat zich gaan bij CarSmash in Vijfhuizen, bij Schiphol. Behalve auto's kapotslaan kunnen mensen er ook oude printers en ander afgedankte huishoudelijke apparaten te lijf gaan met hamers en bijlen.Beeld Arie Kievit

Terwijl hij staat uit te hijgen van het rammen en rossen, wijst Laurens (43, liever geen achternaam in de krant) naar de grauwe lucht. ‘Kijk, zo eentje vloog ik vroeger.’ Een KLM-toestel maakt zich op om te landen op de Polderbaan van Schiphol. Het vliegt vlak langs het terrein van de sloperij in Vijfhuizen, zo dichtbij dat je de passagiers achter de raampjes kunt zien zitten. Daarna pakt Laurens een breekijzer en rukt met veel geweld en evenveel plezier een bumper van een groene Suzuki Swift. Hij houdt zijn trofee in de lucht en brult als een oerman.

De oud-piloot is zijn baan kwijt geraakt in de coronacrisis, dus ja, hij heeft wel een reden om op deze zaterdag met zijn zoontje Sam (13) af te komen op het ‘Back 2 normal’-evenement, bedoeld om de pandemiefrustratie van je af te slaan. Het bedrijf Carsmash biedt ontlading in de vorm van het vernielen van elektronica, servies en auto’s. Wie de film Office Space (1999) kent, over het afstompende kantoorleven bij een ict-bedrijf, weet hoe bevredigend het kan zijn om een matgrijze printer met een paar vrienden aan gort te slaan.

Mensen komen om allerlei redenen oud ijzer, glas en plastic mollen, zegt Merlijn Boshuizen, die drie jaar geleden de eigenaar van autosloperij De Liede benaderde met zijn plan. Laatst kwam er een zorgmedeweker met haar vriend wat echte covid-stress botvieren. Vaker zijn het groepen die op vrijgezellenfeesten zich uitleven op een carrosserie. ‘Maar er was ook een keer een vrouw die haar man had verloren en die dat verlies met haar vriendinnen op deze manier wilde verwerken. Ze zette er muziek van de bruiloft bij aan.’

‘Rageroom’

De zogeheten ‘rageroom’ of ‘sloopkamer’ als fenomeen ontstond rond 2008 in Japan en waaide via de Verenigde Staten naar Nederland over. Soms bouwen aanbieders ervan een hele keuken na die klanten tot gruzelementen mogen slaan. Soms mogen ze hun eigen spullen meenemen om te vernielen.

Hier op de sloop in Vijfhuizen is voor het loslaten van de virusfrustratie een soort parcours bedacht (25 euro per persoon). Het begint met kopjes en borden kapot gooien op zes op elkaar gestapelde auto’s waarop teksten staan als ‘avondklok’ en ‘thuiswerken’. Milo, een jongen van 13 jaar in een oranje overall en met een veiligheidsbril op, neemt een aanloop en gooit meteen het eerste koffiekopje dwars door het zijraam van een gele auto. Kleng. Glas in duizend stukjes. ‘Ooooo! Lekker.’

Bij het volgende onderdeel kun je een printer of beeldscherm uitkiezen om het thuiswerken met een flinke klap vaarwel te zeggen. Lisa van der Maas (41) werkt bij Canon en mag haar lockdownwoede afreageren op een inktjetapparaat van concurrent Epson. De van oorsprong Amerikaanse, die al twintig jaar in Nederland woont, zou graag haar moederland weer eens bezoeken.

No travel’, spuit Van der Maas dus op de auto die ze met de groep straks gaan aanpakken. De deelnemers mogen iets op de auto schrijven waaraan ze zich hebben geërgerd of waarmee ze willen afrekenen. Uiteraard staan ‘mondkap’, ‘avondklok’ en ‘lockdown’ erop. En van ‘VVD’ en ‘FvD’ zou deze groep ook het liefst afscheid nemen.

Voordat de klanten van CarSmash met hamers losgaan op de auto's, kunnen ze hun frustraties erop kwijt. Beeld Arie Kievit / de Volkskrant
Voordat de klanten van CarSmash met hamers losgaan op de auto's, kunnen ze hun frustraties erop kwijt.Beeld Arie Kievit / de Volkskrant

Gouden spuitbus

‘Money’, schrijft Nadam Schmidt (43), een jeugdvriend van piloot Laurens, met een gouden spuitbus op de Suzuki. ‘Ik ben holistisch bankier’, zegt hij. Dit voorjaar zegde hij zijn baan bij ING op. Van het thuiswerken werd hij ‘helemaal gek’, maar er speelde meer. Nu is hij een ‘niet-transactiegerichte’ financieel adviseur die mensen helpt hun levenswensen te realiseren.

Slopen kan therapeutisch werken, denkt Schmidt. ‘Ik geloof heel erg in actieve meditatie en energy release. Je moet in het gewone leven altijd maar glimlachen en aardig zijn. Terwijl woede en frustratie ook normale emoties zijn. Waarom moet er altijd een rem op?’ Hij gaat op de motorkap staan en beukt met een enorme voorhamer de koplampen kapot. Even later steekt hij met zijn zakmes een band lek.

Laurens kon dit therapeutisch rammen goed gebruiken. De pandemie was peanuts bij de ellende die hij de afgelopen drie jaar zelf en in zijn directe kring over zich heen kreeg. De woorden die hij op de Suzuki kalkt, spreken boekdelen: ‘heartbreak’, ‘alzheimer’, ‘kanker’, ‘panic’, ‘blessures.’ Het was een stormloop, zegt hij. Zijn geliefde verliet hem, hij verloor familie en vrienden aan ziekte en andere narigheid én kreeg zelf een burn-out. Toen hij net weer reïntegreerde, kwam corona. Weg baan.

Nu trapt hij met al zijn kracht tegen de deur van een auto en ramt met een hamer de zijspiegel eraf. Met elke klap schreeuwt hij het uit. ‘Heerlijk’, zegt hij. ‘Ik had niet gedacht dat dit zó bevredigend was.’