Verzwikte enkel in de kookpot van de kannibaal

Vakantiepret wordt soms vakantieleed. De zomerdokter lenigt de eerste nood...

Pay-Uun Hiu

Niet aanko-ho-omen', huilt een klein 'blond meisje nog voor dokter Niek Neeleman één vinger heeft uitgestoken.

De Eftelingdokter knikt. 'Hoe heet je?', vraagt hij, terwijl hij voorzichtig in de richting van een ontbloot beurs voetje kijkt. Geen glazen muiltjesgeval, dat is duidelijk, want echte prinsessen met pijnlijke voeten of met rugklachten door een erwt komen niet zo gauw bij de EHBO-post Volk van Laaf in de Efteling.

'Ze is uitgegleden bij de kookpot van Monsieur Cannibale', zegt de verpleegkundige.

Neeleman onderzoekt beide voeten. 'Een twijfelgeval. Toch maar even naar het ziekenhuis voor een foto', besluit hij. 'En ik had ook al een gebroken pink', snikt het meisje dat Claudia heet. 'Als het meezit, ben je zo weer terug', troost Neeleman.

Er wordt vervoer geregeld naar het TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg. Neeleman schrijft een verwijsbrief. Het ziekenhuis wordt gebeld. Claudia en haar moeder krijgen kaarten om weer het park in te kunnen; de vader gaat met de andere dochter naar PandaDroom.

Gastvrijheid is de pijler van het park, luidt het devies van de Efteling. De dokter, die deel uitmaakt van een uitgebreid bedrijfsveiligheidsplan en tijdens weekeinden en vakantieperiodes dagelijks aanwezig is, is er niet omdat er zoveel ernstig zieken zouden zijn. Bij een zwaar ongeluk moet iemand sowieso snel naar het ziekenhuis en voor die gevallen heeft de Efteling een eigen ambulance. 'De meerwaarde is dat een arts de juiste diagnose kan stellen en een plan kan maken waardoor mensen vaak toch nog de dag hier voort kunnen zetten', zegt Neeleman. Bijvoorbeeld bij een hartpatiënt die zijn medicijnen thuis heeft laten liggen.

Op drukke dagen (zo'n 20 duizend bezoekers) hebben de dokter en drie verpleegkundigen, verdeeld over twee EHBO-posten, een volle dagtaak aan alle meldingen.

Er komt een medewerkster uit de Oase die zich heeft gebrand. Niet ernstig, oordeelt Neeleman en geeft een beetje zalf. 'Het zijn die ovenwanten', zegt het meisje. 'Ze zijn te kort of er zit een gat in.' Meteen daarop komt een melding van een vrouw die onwel is geworden op het Vogel Rokplein. 'Voor of na de attractie', is de standaardvraag als Neeleman al op de fiets springt met zijn dokterstas achterop.

In het toilet van het Vogel Rokplein onderzoekt Neeleman een jonge vrouw die zich ' s ochtends al niet lekker voelde en nu klaagt over dunne ontlasting met bloed erin. Ze gaat naar de EHBO-post waar ze even in het dokterskamertje op bed kan liggen, terwijl de slakken van de monorail langs het raam sukkelen. Wat later kan ze, met het advies haar huisarts te raadplegen, verder in een rolstoel.

Neeleman fietst naar de Pegasus, zet een hechting in het oor van een man die zijn hoofd tegen een karretje had gestoten, en is op tijd weer terug voor een man op het terras van de Piraat die opeens niks meer kan zien. 'Met lenzen in gaan slapen', lacht Neeleman. Al krijgt hij geen omgetoverde prinsen, de gevallen in een sprookjespark zijn over het algemeen eerder leuk dan ernstig. Daarom doet hij dit werk graag naast zijn praktijk in Oirschot.

Buiten rijdt Claudia voorbij in een rolstoel en zwaait; haar voet - niet gebroken, alleen verzwikt - in een mooi verband.

Meer over