Verval

VANNACHT droomde ik zo onrustig. Ik stond in een grote studio met allemaal winkelpoppen om me heen. Eentje kwam tot leven en riep dat ik een formulier moest invullen....

Toen bleek dat ik geen bezemsteel bij me had om van achteren in zijn pak te stoppen, zodat zijn oude, kromme rug weer recht leek, begon hij te jammeren. Straks begon de modeshow en dan liep hij er schandalig bij! Een doekje tegen roos, een worst in z'n broek, een corsetje? Kon ik hem echt geen honderd gulden lenen?

In mijn droom zei ik tegen hem dat hij met al zijn rimpels en kwabben en ingroeiende teennagels een mooie uitdaging voor goede, eerlijke modeontwerpers was: om een ouwe lelijkerd mooi te maken heb je liefdevol talent nodig. En ik werd zo tevreden wakker, dat ik in de spiegel vrolijk naar mijn eigen doorleefde lijf salueerde.

Meer over