Verplicht reizen

Meer welvaart slaat vanaf zeker moment om in meer schaarste, schrijft econometrist Paul de Beer in een essay in de bundel Arbeid, tijd en flexibiliteit....

Reden genoeg om te proberen de afstand tussen huis en werk zo kort mogelijk te houden. Liever op de eigen fiets dan met de auto van de zaak. Toch kan het zomaar gebeuren dat het prettig bereikbare bedrijf verhuist. De dagelijkse reistijd kan daardoor aanzienlijk langer worden. En anderhalf uur per dag, is per week een hele werkdag. De vraag is dan of een verlengde reistijd zonder meer van de werknemer kan worden gevergd.

Ja hoor, blijkt uit een onlangs in het maandblad Arbeidsrecht gepubliceerd overzicht van recente rechtspraak. Werknemers mogen niet zeuren. Reistijden van drie, vier en zelfs vijf uur per dag vindt de rechter veelal nog acceptabel. Werknemers die dat niet vinden en daarom de rechter vragen hun arbeidsovereenkomst, mvergoeding, te ontbinden, worden vaak het bos in gestuurd.

Het goed werknemerschap brengt mee dat er gegronde redenen moeten zijn om met succes te protesteren tegen een verlengde reistijd. Een slechte gezondheid of de zorg voor schoolgaande kinderen zijn zulke redenen. De aanwezigheid van dergelijke factoren kan de aanspraak van de werknemer op een vergoeding bij ontslag verhogen. Zonder gegronde redenen blijk je, op straffe van een ontslag met lege handen, een aanzienlijke reistijd te moeten accepteren.

En na ontslag wordt het er niet beter op. Dan geldt de richtlijn Passende Arbeid bij Werkloosheid. Volgens de richtlijn is gedurende het eerste half jaar werkloosheid een reistijd van twee uur per dag passend. Na een half jaar nog werkloos? Dan mag ook drie uur per dag worden gereisd.

En of drie uur in een stampvolle trein of benauwde auto nog niet genoeg is (let wel: afgezien van vertraging en files), doet de rechter daar soms nog een schepje bovenop.

Bij een werkloosheid van drie jaar vond de Centrale Raad van Beroep een reistijd van vier uur per dag 'of zelfs wat meer' geen goede reden het aangeboden werk te laten passeren. De WWuitkering was terecht geweigerd.

Voor het schaarse goed 'werk' mag je best wat over hebben, maar de helft van een werkweek is wel veel gevraagd.

Meer over