‘Verlof alle tbs’ers intrekken foutief’

Tbs-klinieken mogen na een ernstig vergrijp van een ter beschikking gestelde niet de verloven van alle andere tbs’ers intrekken. Het is tegen de wet om tbs-gestelden te laten opdraaien voor gedrag van mede-tbs’ers....

Inrichtingen besloten afgelopen anderhalf jaar twee keer, onder druk van de politiek, na ernstige incidenten met tbs’ers de deur tijdelijk op slot te doen. In mei 2004 ontvoerde en verkrachtte een tbs’er een 13-jarig meisje uit Eibergen. In juni bekende de uit Veldzicht ontsnapte Wilhelm S. een bejaarde man te hebben omgebracht.

Zestien tbs’ers werden vervolgens naar detentiecentrum Kamp van Zeist overgebracht. Een van hen spande daarover een zaak aan bij de onafhankelijke beklagcommissie. Die kent hem een schadevergoeding van 220 euro toe. De wettelijke regels bepalen dat het verlof van een tbs’er uitsluitend kan worden ingetrokken als die zelf in de fout gaat, schrijft de commissie. En niet ‘vanwege een gedraging door een andere verpleegde’.

De betrokken tbs’er woonde al een tijdlang op resocialisatie-afdeling De Beuk, werkte buiten de kliniek en hield zich aan alle voorwaarden, aldus zijn advocaat Niek Heidanus. Veldzicht erkent dat de patiënten van De Beuk de overplaatsing ‘niet hadden verdiend’, maar beroept zich op overmacht.

Uit het verweer van de kliniek blijkt dat Veldzicht zich overvallen voelde door minister Donner, die in de Tweede Kamer zei dat de tbs-inrichting alle verloven had ingetrokken. Vijftig patiënten die al aan het resocialiseren waren, moesten naar binnen. ‘Dat was een onmogelijke opgave. In deze periode regeerde de minister in Veldzicht.’

De commissie begrijpt dat de beslissingen van Veldzicht tot stand kwamen in een periode van hevige media-aandacht en politieke- en maatschappelijke druk. Maar juist de wettelijke gronden voor het intrekken van verlof, schrijft de commissie, bieden houvast ‘wanneer de waan van de dag dreigt te zegevieren en in willekeurige vrijheidsbeperking dreigt te ontaarden’.

Een draaiboek voor dergelijke situaties was handig geweest, schrijft de commissie. Na de ervaringen in onder meer Eibergen had van het ministerie en de kliniek verwacht mogen worden dat ze hadden nagedacht over hoe te handelen na het volgende ernstige delict, aldus de commissie.

Meer over