Verliefd worden op het wulpse kontje van Renault

Wulpse kontjes en bronstige fronten: Renaults mogen weer gezien worden. Blik test er twee en is aangenaam verrast.

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

De looks

Mégane

Mensen moeten weer verliefd kunnen worden op Renaults, schreef de Nederlandse ontwerper Laurens van den Acker in 2009 in zijn sollicitatiebrief aan Renault. Dat wilden ze bij Renault ook wel, want de modellen van de Franse autobouwer hingen al jaren niet meer in jongetjesslaapkamers.

Dat doel is bereikt. Bijna alle Renaults van de hand van Van den Acker zijn begeerlijk als Franse zuchtmeisjes, zoals de olijke Twingo en de rank-indrukwekkende Espace (Blik vindt de Avantime de mooiste, al komt die niet van de Nederlander).

Ook de Mégane is prachtig. Vooral de wulpse kont die extra wordt aangezet door de achterlichten die breed naar binnen uitlopen. Het bronstige front met kleine power domes (uitstulpingkjes die vroeger plek moesten bieden aan de nokkenas van een V8 of een gekantelde zes-in-lijn, dat u het weet) en het enorme Renaultlogo: noem het over de top, wij vinden het heerlijk. Bestel hem nu eens niet in het zwart of zilvergrijs, maar kies Bleu Iron of Rouge Flamme en doe de buurt verrukt staan. Net als jongetjes van 8 en 10 trouwens, zoals thuis.

Talisman

Het is goed dat Van den Acker voor veel grotere modellen de 19 inch-wielen heeft gekozen. Het maakt de Talisman herkenbaar tussen de vele aerodynamisch gelijnde zakensedans (Ford Mondeo, Jaguar XJ). Dat doet ook het opgepompte logo - noodzakelijk omdat de designbaas alle sensoren en radars erachter wilde kunnen verbergen. Subtiel is anders. Verder is het front met de koplampen die rijkelijk ver doorlopen aan de zijkant bijzonder geslaagd. Net als de achterkant die, opvallend genoeg voor een sedan, veel lijkt op die van de Mégane hatchback met de uitwaaierende achterlichten.

En dan hebben we het nog niet gehad over hoe de Talisman zich verhoudt tot de auto die hij opvolgt. Als de Laguna, die buiten onnoemelijk veel ruimte in de stationversie niets heeft bijgedragen aan de automobielgeschiedenis, Barbara Carrera is, is de Talisman Claudia Cardinale.

De rijkwaliteiten

Mégane

Opnieuw is Blik tevreden. Hij is zacht zonder week te zijn. Strak zonder stuiterig te worden. Een testbocht, die voor de Uyllanderbrug richting de Amsterdamse stadswijk IJburg, met midden in de bocht een verraderlijke bult. Menig auto hobbelt hier als een dronken eend overheen. De Mégane neemt hem gracieus. Dit is niet de best sturende auto in deze prijsklasse die we ooit reden (dat is de Ford Focus), maar de rijkwaliteiten zijn meer dan betamelijk.

Onze diesel noteerde 1 op 17 en is minder zuinig dan verwacht. En hoewel hij officieel keurig voldoet aan de strenge euro-6-norm voor de uitstoot van stikstofoxiden, eten we onze pet op als hij met de beperkte schoonmaaktechniek die Renault nu gebruikt, straks de praktijktest zal halen.

Talisman

Blik kreeg een even chique als stevige uitvoering mee: 200 pk in een 1.6-litermotor. Dat zorgde ervoor dat het gewicht van de auto, ruim 1.500 kilo, leek te vervliegen zodra de Talisman ging rijden. Snelle acceleratie (in 7,6 seconden van 0 naar 100), vederlicht en toch voldoende strak sturen (mede dankzij de meesturende achterwielen) en een goed voelbaar verschil tussen de vijf rijstanden. Franse luxe verenigd met Duitse kracht en een beetje Italiaans venijn. Romy Schneider in haar beste jaren zeg maar.

Het interieur

Mégane

De Mégane is als de woning in Het Kaartenhuis: van binnen groter dan van buiten. Gezinsleden toonden zich verbaasd over de hoeveelheid plek aan boord. Hoewel in werkelijkheid zeker niet de ruimste, en al helemaal geen Skoda Octavia, is het goed toeven aan boord. Prima stoelen, ruimte genoeg voor ledematen in het algemeen (de leeftijd van de jongste gezinsleden in aanmerking genomen, al kan Blik (1,83 meter in dit geval) redelijk comfortabel achter zichzelf op de achterbank plaatsnemen). Het dashboard oogt strak en mooi afgewerkt.

Talisman

Een vorstelijke, overzichtelijke cockpit die Renault vorig jaar ook al in de Espace stopte. Prettig daarin is de headup-display met daarin de belangrijkste, zelf te kiezen informatie. Verder zit alle bediening zo'n beetje in de verticale tablet. En daarmee zijn we aan het belangrijkste kritiekpunt gekomen: er kan tegenwoordig misschien wel te veel in de van eindeloos veel opties voorziene luxe uitvoeringen, wat tot een ingewikkelde menustructuur leidt. Blik stootte zijn hoofd aan eenzelfde euvel als vorig jaar in de Espace: op zeker moment leek de verkeersbordenherkenningssoftware op tilt te slaan, waarna er blijvend verordonneerd werd de snelheid te minderen, zonder dat daarvoor nog reden was. In het menu moet dan in meerdere, niet allemaal even logische krochten de instelling worden veranderd om de met de minuut irritanter wordende stem tot zwijgen te brengen. Dan brengt zelfs de masserende stoel geen verlichting meer. (Het zou, zegt Renault, kunnen komen door een app die tegelijk met de reguliere navigatie actief is. Mocht dat zo zijn - de exacte oorzaak kwam niet tijdig boven tafel - dan is het inderdaad een gevalletje overdaad.)

W.V.T.T.K.

Mégane

De Mégane is er al vanaf 20.290 euro, exclusief maffiakosten die autoverkopers rijklaar maken noemen. Deze zogenoemde Life-editie zou de favoriet van Blik zijn, maar het schijnt dat niemand de instapversie ooit koopt en hij is vermoedelijk niet eens verkrijgbaar. Neem je de iets rijkere Zen-uitvoering dan krijg je in plaats van een handbediende airco onder meer een elektronisch geregeld tweezonesysteem en het R-link 2 multimediasysteem met meer speakers. Wij vinden het de twee mille extra niet waard. Noem ons naïef, maar Blik schrikt altijd een beetje van het verschil tussen de vanafversie en de variant die we meekrijgen van de importeur. In ons geval zat er tien mille (en een prettige Bose-geluidsinstallatie plus duurdere dieselmotor) tussen. We zijn geneigd te zeggen dat je voor dit geld ook een redelijk aangeklede Audi A3 koopt, maar dat zeggen we maar even niet.

Talisman

Behalve de genoemde ergernis over haperende software, heeft Blik niets te klagen over de Talisman. Gebouwd op hetzelfde onderstel als de opvallendere Espace (en de Kadjar), is de Talisman een minder zwierige en misschien daarom juist wel een prettiger rijdende auto. En die eindeloze reeks opties bevat zeker ook bruikbare. Zo draaiden onze buitenspiegels automatisch iets naar beneden wanneer we achteruit-reden - verdomd handig. Al was dat in deze uitvoering eigenlijk ook overbodig omdat die in alle denkbare situaties zichzelf behoorlijk goed inparkeerde. De Talisman is kortom veel en een enkele keer te veel van het goede - denk Joan uit Mad Men - maar daarover hadden we het al gehad.

Meer over