Column

Verhuizer in politiek

Nody Holkamp is vóór het helpen van vluchtelingen, maar kleinschaliger, en aan de PVV heeft hij een hekel.

Nody Holkamp Beeld null
Nody Holkamp

En dan heb je, ergens tussen de schreeuwende woede op inspraakavonden en duizenden vrijwilligers, ook nog Nody Holkamp (32). Nody ging op zijn 16de van school, werkt sindsdien als verhuizer en in zijn vrije tijd leest hij graag boeken over politiek. Het verwoede internetlezen waaraan je boze burgers wel herkent is niets voor hem, maar een boek, dat vindt hij fijn. Eerst las Nody Pim Fortuyn (De verweesde Samenleving, De Puinhopen van acht jaar Paars), toen Ayaan Hirsi Ali (Ketters), daarna Joost Niemöller (Het immigratietaboe). Nu leest hij Thierry Baudet. Lastige boeken. Fijn.

Nody richtte al eind 2014 AZC Alert Enschede op, hij zat bij de eerste drie lokale protestgroepen met die naam - nu zijn er bijna twintig en is Nody uit hun verband gestapt, net als de AZC Alerts Limburg en Rotterdam en de helft van Alert-Eindhoven. Zij willen een stichting worden, serieuze gesprekspartners van bestuurders op provinciaal niveau. De anderen willen van dorp tot dorp acties.

Een sleutel naar een nieuw soort midden zou bij Nody kunnen liggen, daarom reed ik nog eens terug naar Enschede, ofschoon ik vorige maand ook al in zijn stad was, toen de wijk Dolphia (+) dankzij Nody als een van de eerste in verzet kwam tegen een azc voor zeshonderd asielzoekers, op het Esmarkerveld, pal ernaast. Daar was sociale woningbouw beloofd. Toen spraken we elkaar alleen telefonisch, want Nody moest in Zeeland een verhuiswagen inladen. Nu praten we bij hem thuis, in zijn oude textielarbeiderswijk, even voorbij Dolphia.

Zaterdag organiseert AZC Alert Enschede een eerste echte demonstratie, als alles goed gaat. Zo dicht tegen de Duitse grens is iedereen bezorgd: de burgemeester, Nody, overal glippen neonazi's van de Nederlandse Volks-Unie de protesten binnen, 'en ze dragen geen kleding meer waaraan je het ziet'. Bloednerveus wordt hij ervan. Op Indymedia hebben antifascisten hun komst ook al aangekondigd 'en die lopen in Duitsland ook met klauwhamers rond'. Zelf probeert Nody 'het genuanceerde midden' te blijven, maar de extremisten komen aan alle kanten op hem af.

Zijn ouders scheidden op zijn 3de, waarna hij van Rotterdam naar Enschede verhuisde met twee oudere zussen en zijn moeder, kapster. Nody was een opstandige tiener. Achteraf had hij beter op school kunnen blijven, 'maar in deze tijd mag je blij zijn als je werk hebt'. Hij vertelt over zijn zus, die borstkanker kreeg en toen 'onbemiddelbaar' heette bij het UWV. U hebt nu een vlekje, zeiden ze daar. Nody: 'U hebt een vlékje. Haar hele borst was afgezet!'

Hij ziet zoveel onrecht. Ook als verhuizer, ze halen vaak bejaardenwoningen leeg, de snelheid en liefdeloosheid waarmee dat moet, zegt hij, de verhalen over eenzaamheid die je hoort. Dus toen lijsttrekker Wytse van der Veen hem vroeg om commissielid te worden bij OPA Enschede (Ouderen Politiek Actief), zei Nody ja. Ze kenden elkaar uit de buurt. Bij OPA kreeg hij de smaak van politiek te pakken, hij weet al hoe je amendementen moet indienen en hoe je hulp van ambtenaren krijgt, Wytse heeft alles uitgelegd.

Lastige boeken vindt Nody fijn. Beeld null
Lastige boeken vindt Nody fijn.

Nody is vóór het helpen van vluchtelingen, maar kleinschaliger, en aan de PVV heeft hij een hekel: 'Om dat bótte, en ik zie de islam als een vanzelfsprekend deel van Nederland.' Wat Wilders niet doorheeft, zegt Nody, is dat hij zijn harde toon beter zou kunnen matigen. 'Dan zou hij niet alleen in de peilingen dertig zetels halen, maar écht.'

Als tiener voetbalde hij bij de SVV, de Surinaamse Voetbal Vereniging van Enschede: mooiste tijd van zijn leven. Nody Holkamp is nu een beetje zijn eigen politieke stroming aan het uitvinden en begint te denken aan een eigen partij: vóór een multiculturele samenleving, maar óók bewonderaar van Marine Le Pen in Frankrijk, want tegen de radicale islam kan volgens hem niet genoeg worden gewaarschuwd.

Zijn relatie van twaalf jaar ging over: ze zijn uit elkaar gegroeid, zegt Nody, onder een grote foto van een paar chihuahua's in zijn woonkamer. Hij heeft opgeruimd, de hond opgesloten en doet zijn best niet te roken.

Soms krijgt hij anonieme scheldtelefoontjes. Ze noemen hem xenofoob. Zelfs de politie kwam even intimiderend informeren aan de deur, de burgemeester bood daar later nog zijn excuses voor aan. Was het voor Nody alweer goed: 'Ik ben een simpele verhuizer. Ik wil vooral dat mensen naar elkaar blijven luisteren.'

'De islam is een vanzelfsprekend deel van Nederland.' Beeld null
'De islam is een vanzelfsprekend deel van Nederland.'
Meer over