VerslaggeverscolumnJurre van den Berg in Grolloo

Vereren gaat in Drenthe op z’n Drents

null Beeld

Een mistige morgen in Grolloo, geen naam in de lucht geschreven. Het had die van Harry Muskee kunnen zijn. Hij zong erover in Somebody Will Know Someday: ‘One misty morning / I’m gonna write your name in the sky.’ Is het evenbeeld van afwezigheid niet dat er niets verdwijnt?

Tien jaar dood is-ie alweer. 80 zou de stem van de nederblues in juni zijn geworden. Een verjaring is een rotspunt voor dat wat dreigt weg te glijden. ‘Je bent eigenlijk pas echt dood als iedereen je is vergeten’, zegt Roy van Gool in het intro van zijn podcast Harry.

Vergeten is hij nog lang niet. Onverstoorbaar kijkt hij voor zich uit vanonder een cowboyhoed. Zaterdag werd dit levensgrote houten beeld onthuld. ‘Wat is er nu mooier dan een Drentse icoon als Harry uit een Drentse eik te laten zagen door een Drentse boomkunstenaar?’, zei opdrachtgever Lukas Wever, groot fan van Muskees band Cuby + Blizzards en vijftig jaar met de frontman bevriend. Nog bij leven beloofde hij hem een ‘blijvend eerbetoon’.

Harry Muskee, Drentse icoon uit Drentse eik gezaagd. Beeld Jurre van den Berg
Harry Muskee, Drentse icoon uit Drentse eik gezaagd.Beeld Jurre van den Berg

In zijn geboorteplaats Assen moet Muskee het stellen met een naar hem vernoemde rotonde. In Grolloo had de nukkige zanger al een gedenksteen in het bos (waar hij inspiratie zou hebben gekregen voor Window of my eyes), een bronzen borstbeeld tegenover café Hofsteenge, vijf banieren met grote zwart-witfoto’s, een museum, en, ook sinds dit jaar, een straat. Of eigenlijk een pad: het Harry Muskeepad.

Weinig plaatsen zijn zo verklonken met één voormalige inwoner als Grolloo. Terwijl Muskee er amper zes jaar woonde. Tijdens de hoogtijdagen van Cuby + Blizzards, dat wel, 1965-1970, de jaren van Desolation en Groeten uit Grollo (de plaatsnaam kreeg er later een o-tje bij).

Het boerderijtje dat Muskee huurde aan de Voorstreek, nu het C+B-museum, was de bakermat van een voor Drenthe ongekende muzikale avant-garde. Zelf leerde Muskee in Grolloo de natuur waarderen. ‘Het moet hier niet zo gaan als op de Veluwe, waar het landschap flink is verpest door allerlei her en der neergezette vakantiehuisjes.’

Vakantiehuisjes heeft inmiddels ook Drenthe in overvloed. Dood ging Muskee in Rolde, waar hij begraven ligt. ‘Ik wil geen legende zijn’, zei hij zelf in de film De Legende uit 1985. ‘Ik ben blueszanger, niets meer.’

Harry Muskeepad in Grolloo. Beeld Jurre van den Berg
Harry Muskeepad in Grolloo.Beeld Jurre van den Berg

Vanwaar dan die on-Drentse vereringscultus rond een antiheld? Roelof Enting (62), Lukas Koops (68) en Fred Lubbers (69) zitten in het bestuur van Stichting Blues in Grolloo, die het museum runt. Grolloërs mochten Muskee en kornuiten wel. Hun muziek was wat te ruig, maar het waren wel hún jongens met vieze lange haren.

Enting was destijds Harry’s buurjongen. Een gewone kerel, geen sterallures. Als het plaatselijke voetbalelftal een speler tekort kwam, deed Muskee mee. Opzien baarden vooral de dames uit het westen die bij de boerderij opdoken. ‘Die werden dan door de politie naar Assen gebracht.’

‘Harry was een oer-Drent’, zegt Lubbers. Voor de jeugd was Cuby de belichaming van herwonnen zelfbewustzijn van een regio van ‘domme boertjes’ waar vooral op neergekeken werd. ‘Ik heb laten zien dat je voor succes niet alleen in het westen hoeft te zijn’, liet Muskee optekenen.

Zoveel helden heeft Drenthe niet. De bekendste is wellicht Bartje (‘Ik bid niet veur brune bon’n’), een boekpersonage. Niemand weet precies wie Berend Botje was. Het Meisje van Yde is een veenlijk. YouTuber Enzo Knol vertrok uit Assen, kocht een villa in Soesterberg en een appartement aan het Gardameer.

Bronzen borstbeeld Harry Muskee in Grolloo, geplaatst in 1997. Beeld Jurre van den Berg
Bronzen borstbeeld Harry Muskee in Grolloo, geplaatst in 1997.Beeld Jurre van den Berg

Rijk werd Muskee nooit, maar Grolloo is meer en meer een bedevaartsoord geworden. De vergane rozen in cellofaan bij het borstbeeld liggen er sinds 26 september, Harry’s sterfdag. Het museum ging pas in juni weer open, maar verwacht binnenkort de vierduizendste bezoeker – net zoveel als normaal in een jaar.

Muskee maakte de opening in 2011 nog net mee. ‘Hij wilde niet dat het een oudheidkamer werd’, zegt Koops. ‘De blues moest levend blijven.’ De stichting organiseert jaarlijks een concert voor haar ruim achthonderd donateurs. In januari speelt de jeugdige coverband Grollo uit Salland in Grolloo’s dorpscafé.

De militair Wesley Schol kwam in 2008 om in Afghanistan, 20 jaar jong. Eigen vuur, een dramatische vergissing. Vorige week werd een viaduct bij Assen-Zuid naar hem vernoemd. Een mooie plek, zei zijn moeder. ‘Onder dat viaduct rijdt altijd veel verkeer, zo wordt Wesley niet vergeten.’ Een naam in de lucht. Iemand zal het weten, ooit.

Meer over