Veilig varen is weer monnikenwerk

AMSTERDAM - Nederland is groot geworden met zeekaarten, te beginnen met die van Willem Janszoon Blaeu, maar nu raken de bezuinigingen van het kabinet ook dat hart van maritieme trots. De Dienst der Hydrografie besloot dit jaar voor het eerst niet alle kaarten uit te geven, met zorgen bij plezierschippers en Kamerleden tot gevolg.

Recente zeekaarten zijn heilig voor iedereen die navigeert, op een tanker of in een zeilbootje, en voor het grillige Nederlandse kustwater verlaten schippers zich het liefst op de officiële uitgaven van de Dienst der Hydrografie, die naast professionele lappen papier ook elk voorjaar een kleinere, beter hanteerbare serie uitbrengt voor pleziervaartkapiteins. Altijd de meest recente versie aan boord is nog steeds het devies, ook al zijn elektronische zeekaarten gemeengoed geworden. Want daar heb je niets aan, als de elektriciteit uitvalt aan boord.

De serie recreatiekaarten - de 1800-serie in jargon - werd tot nu toe elk jaar helemaal opnieuw uitgegeven. Maar bezuinigingen dwingen de Dienst ertoe het kalmer aan te doen. Een aantal verschijnt pas later in het jaar en een aantal helemaal niet. Op internet zijn wel de wijzigingen te vinden - de Berichten aan Zeevarenden, in jargon - maar de oude kaarten corrigeren, is monnikenwerk.

De Dienst der Hydrografie, onderdeel van de marine, moet 10 procent bezuinigen op haar personeel, zegt woordvoerder Robin Middel, en krijgt er een forse klus bij omdat de grote verkeersroutes in de Noordzee veranderen. Meer werk met minder mensen - en daar is de 1800-serie helaas het slachtoffer van. 'De kaarten voor de beroepsvaart komen al onregelmatig uit en moeten handmatig worden bijgewerkt. De recreatiekaarten boden we elk jaar als service aan, voor de pleziervaart en voor de watersportwinkels, die ze verkopen. Het is jammer, maar dat kunnen we niet meer doen.'

Het lijkt een kleine kwestie, maar hij was, wellicht vanwege de nautische genen van de Nederlanders, groot genoeg voor de PvdA-Kamerleden Jacobi en Eijsink om er eind januari Kamervragen over te stellen aan de minister van Defensie. 'Is de aanname in het bericht juist dat (...) de gebruikers van de kaartensets niet meer op een veilige manier het water opgestuurd kunnen worden?'

Het antwoord kwam onlangs: 'De veiligheid van de gebruikers is niet in het geding.'

Strikt genomen is dat zo, zegt Joop Datema, eigenaar van de nautische boek- en kaartenhandel Datema in Amsterdam, maar de gemiddelde watersporter heeft helemaal niet de kennis en kunde om een zeekaart bij te werken: 'dat is een zeer tijdrovend en precies werk, dus dat gebeurt niet en dan kom je dus wel op het punt van de veiligheid'. Hij maakt al een tijdlang bezwaar tegen de bezuiniging, maar zonder succes.

Daarom biedt hij zijn klanten kaarten aan, die door Datema's eigen kaartcorrector Hans Backs zijn bijgewerkt. Kost bijna het dubbele, maar wordt goed verkocht. 'Het is gewoon ouderwets handwerk. Alleen al met de 1811, Waddenzee West, is de corrector twee uur bezig - en dat is dus een zeer geoefende kaartenman.'

Waar de Dienst afhaakt, zien watersportbedrijven hun kans. De ANWB was er snel bij om te melden dat zij wél bijgewerkte kaarten leveren voor Zeeland en het IJsselmeer. Bijgewerkt op basis van de meest recente gegevens - afkomstig van de Dienst der Hydrografie.

undefined

Meer over