Veilig op de 12de etage

Met haar zoontje spreekt documentbeheerder Amanda Kusumo uitsluitend Engels. Ze heeft het in Jakarta helemaal gemaakt, maar streeft toch naar een internationale voortzetting van haar loopbaan.

HAROON ALI

Vanaf haar balkon kijkt Amanda Kusumo (27) uit op het nieuwe Jakarta. Een skyline van banken en hotels prikt door de smog. Beneden maken jongens in uniform het zwembad en de tennisbanen van het Sudirman Tower Condominium schoon. Met moeder Lena (47) en 3-jarige zoontje MJ (afgekort van Matt Joseph) woont Amanda op de twaalfde verdieping van het met marmer beklede appartementencomplex.

Boven in de toren blijft het andere Jakarta verborgen. De bedelaars die tijdens eindeloze files hun verminkte ledematen tegen het raam van Amanda's zwarte Toyota tikken. De grimmige sloppenwijken langs het spoor die 's avonds oplichten door zelfgemaakte vuurtjes. Als Amanda daar 's ochtends langs rijdt, is de fulltimeschoonmaakster Ade al druk haar witte tegelvloer met een roe aan het vegen.

'Ik heb het gemaakt', zegt ze trots. 'Ik verdien namelijk meer dan mijn vriendinnen die lerares of reisagent zijn'.

Amanda controleert technische documenten bij Imeco, het olie- en gasbedrijf aan de andere kant van de stad. Ze geniet van de complexe bouwtekeningen van olieplatforms die ze dagelijks onder ogen krijgt. En dat allemaal dankzij de connecties van haar oom. Hij hielp het gewone meisje uit een middenklassegezin aan een baantje bij een oliebedrijf op het eiland Batam. Amanda is zo blij met haar huidige functie dat de gevolgen van oliewinning voor het milieu haar niet bezighouden. 'Daar let een andere afdeling op. Dit is mijn baan.'

Amanda gaat 's ochtends om half zeven de deur uit, om - als het verkeer tenminste meezit - twaalf uur later weer thuis te komen. In de parkeergarage sluiten strenge mannen in uniform achter haar de slagboom. Het complex wordt streng bewaakt. MJ ziet overdag dus alleen zijn oma, de schoonmaakster en de conciërge in de lobby. Dat haar zoontje beschermd opgroeit, stelt Amanda gerust. Die veiligheid ontbrak in haar eigen jeugd.

Haar ouders scheidden toen Amanda 3 jaar was en haar zus 2. Hun moeder Lena werd mishandeld. Na de scheiding zocht Lena een tijd haar toevlucht in crystal meth, een harddrug. Amanda werd opgevoed door opa en oma, maar die konden niet voorkomen dat zij op haar 15de hetzelfde pad koos. 'Marihuana, pillen en crystal. Ik zong in een punkband en ging met foute mensen om.' Tot ze op haar 17de haar vriendje ontmoette. 'Hij was de eerste die mij serieus nam.' Dankzij hem ging ze weer naar de kerk; zingen deed ze voortaan in het koor.

Dat vriendje is niet de vader van MJ, vertelt Amanda op het terras van een 'all-American' fastfoodrestaurant in Ancol Dreamland. Het familiepark aan het vervuilde strand bestaat uit een promenade met eettentjes. Terwijl MJ op zijn frietjes sabbelt, tuurt hij naar de donkere golven. Zijn vader is een Filipijn, voor wie Amanda viel toen ze beiden voor hetzelfde oliebedrijf op Batam werkten. Hij had al een vrouw en drie kinderen in Manilla. 'Het was de grootste fout van mijn leven', verzucht Amanda. Toen ze zwanger raakte, was ze diep bedroefd. 'Tot ik besefte dat dit een geschenk is. Niet elke vrouw kan kinderen krijgen.'

De relatie eindigde een jaar na MJ's geboorte. Ondanks de hulp van haar moeder en de schoonmaakster oogt 'blije single moeder' Amanda moe, zelfs treurig. 'Ik vind het jammer dat MJ geen vaderfiguur heeft.' Het is lastig om een goede man te vinden, zegt ze 's avonds, prikkend in haar sushi, op het dakterras van een mall naast haar huis.

MJ ziet zijn vader slechts eens per half jaar, als hij in Jakarta is voor werk. Dan neemt hij MJ mee naar de speeltuin van Grand Indonesia, ook een winkelcentrum en hotel, waar MJ die middag vanuit de auto enthousiast met zijn vinger naar wees. Zijn gezin in Manilla weet niets van MJ's bestaan af, maar Amanda krijgt wel alimentatie. 'Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen.'

Alleen dankzij de riante maandelijkse bijdrage - haar ex heeft een leidinggevende functie - kan Amanda het appartement, waar ze nu negen maanden woont, betalen. Als christen - een kleine minderheid in het overwegend islamitische land - voelt ze zich hier tenminste op haar gemak. 'Ik ben katholiek en draag dus jurkjes. In mijn vorige buurt keken streng islamitische Arabieren mij altijd afkeurend na. Een keer siste een man in de lift zelfs naar me!' Ze wil niet dat MJ geconfronteerd wordt met roddels over zijn alleenstaande moeder. 'Toen ik kind was mochten andere kinderen niet met mij spelen omdat ik uit een gebroken gezin kwam.'

Amanda beseft goed dat ze niet eeuwig op de alimentatie van haar ex kan teren. Daarom wil ze weg, 'overzees' werken. Ze spreekt nu enkel Engels tegen MJ; oma en de hulp spreken Bahasa Indonesia. Op deze manier wil ze hem eerst op een internationale school zien te krijgen. Dat MJ verder niets tekort komt, merk je aan de iPhone. Het is zowel zijn lievelingswoord als lievelingsspeelgoed.

Hij luistert graag naar Engelstalige kinderliedjes op YouTube, zoals Old MacDonald Had A Farm. 'Ik wil dat MJ een beter leven krijgt, dus ik moet een betere vriendin, werknemer en dochter zijn. Zo geef ik mijn eigen leven meer zin.'

PASPOORT

Naam

Amanda Kusumo

Geboortedatum

12 juli 1984

Geboorteplaats

Jakarta

Beroep

'Document controller' bij een groot olie- en gasbedrijf

Beroep ouders

Vader is voor zover Amanda weet 'art manager' in het Grand Sahid Jaya Hotel, moeder is huisvrouw

Favoriete auteur

Agatha Christie

Favoriete film

The Hot Chick, een comedy van en met Rob Schneider

Favoriete gerecht

Japanse zalm teriyaki

Favoriete artiest

The Beatles

Wie bewonder je het meest

'Mijn oma; zij is een engel'

OVER TIEN JAAR HEB IK EEN EIGEN PATISSERIE

Wat is er goed en slecht aan Indonesië?

'Het goede aan Indonesiërs is dat ze vriendelijk zijn. Het slechte is de corruptie. Ik betaal belasting, maar het verdwijnt rechtstreeks in de zakken van politici die zeggen het onderwijs en de armoede aan te pakken. Dat irriteert mij enorm.'

Waar ben je het meest bang voor?

'Voor het huwelijk. Mijn ouders zijn gescheiden en een vriendin is ook door haar man gedumpt. Daarvan heb ik een trauma overgehouden. Ik weet niet of ik mij voor een heel leven aan één man kan binden.'

Wat wil je beter doen dan jouw ouders?

'Ik wil dat mijn zoon Matt Joseph op mij kan bouwen. Dat hij mij elke dag ziet en dat ik hem zie opgroeien. Ik ben opgevoed door mijn grootouders; mijn eigen ouders waren nergens te bekennen. Ik wil niet dat MJ dat ooit overkomt.'

Hoe ziet je leven er over tien jaar uit?

'Hopelijk woon ik met mijn zoon in het buitenland. Misschien in Nederland, ik hoor dat het onderwijs daar goed is. MJ gaat naar een internationale school en heeft wellicht zijn eerste vriendinnetje. Ik heb een patisserie. Gebakjes maken is voor mij kunst.'

Wat is jouw motto in het leven?

'Probeer alles zelf te doen. Vraag alleen om hulp als het echt nodig is.'

undefined

Meer over