Veel films en tevreden jury's

Het Nederlands Film Festival toonde dit jaar een breed aanbod. 'Ons filmlandschap wordt in rap tempo volwassen.'..

Festivaldirecteur Michiel Berkel kan tevreden zijn. Hij wilde, zei hij bij zijn aanstelling, het festival verder professionaliseren. Meer programma's, meer stijl, meer gesprekken op niveau ook. Maar Berkel had één probleem; hij was voor zijn competitie afhankelijk van het aanbod aan Nederlandse films. En dat aanbod hield doorgaans niet over.

Op het Nederlands Film Festival, dat vrijdag sluit met het Nederlands Filmgala, was dit jaar ongekend veel te zien, iets wat vooral te danken is aan de fiscale maatregel die tot meer films leidt.

Tussen de Utrechtse premières dienden zich enkele sterke, eigenwijze of verrassende films aan, zoals Magonia van Ineke Smits, De grot van Martin Koolhoven en vooral Familie van Willem van de Sande Bakhuyzen. Deze bewerking van het toneelstuk van Maria Goos kwam als televisiedrama het festival binnen en is inmiddels gepromoveerd tot een speelfilm die in de bioscopen wordt uitgebracht.

'Ons filmlandschap wordt in rap tempo volwassen', meldt het rapport van de jury die de lange speelfilms beoordeelde. Die jury, met onder anderen producent Emjay Rechsteiner en acteur Dirk Zeelenberg, had als gevolg van het toegenomen productievolume een luxeprobleem. De juryleden wilden het liefst vier films nomineren voor het Gouden Kalf voor de beste speelfilm - dat is iets anders dan het gebruikelijke schrapen.

Met vier nominaties is Nynke van Pieter Verhoeff de grote favoriet voor een van de Gouden Kalveren. Nynke wordt een schoolvoorbeeld genoemd van de wijze waarop producenten met de fiscale maatregel moeten omgaan: het belastinggeld is aangewend voor een historisch Nederlands onderwerp en niet voor een aandoenlijke poging om Hollywood te kopiëren.

Er was in Utrecht meer dan een vol filmprogramma. Het Netherlands Production Platform, waar 12 nieuwe Nederlandse projecten werden gepresenteerd aan internationale financiers, werd goed bezocht, ondanks de vliegangst die na de aanslagen overal opdoemt. Ook het overzicht van het werk van Renée Soutendijk is geslaagd - op een festival moet het mogelijk zijn oud en nieuw werk naast elkaar te leggen, waardoor films met elkaar in dialoog gaan.

Of Berkel volgend weer tevreden kan zijn, is de grote vraag. Want hij blijft afhankelijk van het Nederlandse aanbod, en dat zal in 2002 minder groot zijn dan tijdens deze editie. Door de onzekerheid rondom de belastingmaatregel heeft de filmproductie enkele maanden stilgestaan.

Meer over