Van school gestuurd, want te ziek

Fred is 10 jaar en heeft een leverziekte: 'Over een paar jaar word ik getransplanteerd.' Hij heeft op een basisschool gezeten, maar 'ze hebben me eraf gestuurd, omdat ik te ziek was'....

Als laatse toont Fred zijn klas, groep 6 van de Albert Schweitzerschool in Haarlem. De school is een basisschool voor langdurig zieke kinderen. Veel leerlingen hebben astma of een allergie. Zij kunnen niet naar een gewone school, omdat er te weinig wordt schoongemaakt en daardoor te veel stof ronddwarrelt waar ze ziek van worden. Andere kinderen, zoals Fred, hebben ziekten die om een specifieke verzorging vragen.

De vijfdelige kinderdocumentaire Schoolziek is bedoeld voor 8 tot 12- jarigen, die kennis maken met een aantal leeftijdgenoten. Zij vertellen over hun school, hun vrienden en hun ziekte.

Daan, zijn guitige hoofd close in beeld, weet niet precies wat zijn aandoening is, maar wel dat zijn benen zeer doen. Hij houdt van voetbal, maar raakt snel vermoeid vanwege zijn O-benen. Daan laat de littekens zien van de operatie die hij in 1994 heeft ondergaan. In een kringgesprek vertelt hij zijn klasgenoten dat hij morgen een rolstoel 'gaat passen'.

Hij wordt niet boos om zijn kromme benen. Daan vindt het veel erger dat hij kleiner is dan de rest van de klas. Daar werd hij wel eens mee gepest. Maar de Albert Schweitzerschool vindt hij 'best wel tof, want anderen hebben ook een ziekte'. Schelden heeft dan geen zin.

Een aantal maanden heeft regisseuse Menna Laura Meyer groep 6 gevolgd. Tijdens schooldagen, schoolreisjes en feestjes, maar ook bij de talloze bezoeken aan dokters, ergotherapeuten en ziekenhuizen. In 1999 maakte zij haar eerste kinderdocumentaire, Uit Elkaar. Ook hier ging het om een serie voor Villa Achterwerk, over kinderen met gescheiden ouders.

De klas worden door Meyer niet als zielig afgeschilderd. Ze wil laten zien dat de kinderen, ondanks hun ziekte, net zo zijn als anderen. Ze slaagt erin dit over te brengen, onder meer door cameravoering, muziek en montage. Versnelde beelden worden hier en daar gebruikt om de documentaire vaart te geven.

Aan het slot van deel 1 belt Daan mobiel naar opa om te vertellen dat hij een nieuwe rolstoel heeft gekozen, een zwart-rode. Opa zegt iets terug, waarop Daan weer antwoord. 'Ooh, geen slechte club hoor.'

Meer over