Van RAF-terrorist tot anonieme babysitter

Wekenlang begluurde de gepensioneerde heer Z. vanuit zijn bovenwoning in een keurige wijk in Wenen twee onbekenden aan de overkant....

Geen drugsdealers maar ex-terroristen van de Rote Armee Fraktion (RAF) waren het. Twee van de vijf waarop de Duitse politie al jaren tevergeefs jacht maakt, en die van Der Spiegel daarom weinig waardering oogste.

Het enige dat de politie te weten was gekomen over de derde generatie RAF-terroristen - die verantwoordelijk worden gehouden voor een aantal moordaanslagen op industriëlen midden jaren tachtig en begin jaren negentig - was dat zij zich zeer waarschijnlijk schuilhielden in het Midden-Oosten.

Drie jaar geleden nog - het was al vijf jaar doodstil aan het front en er liep een internationaal arrestatiebevel tegen de vijf spoorloze terroristen - dreef de RAF de spot met haar gemankeerde achtervolgers. 'U weet niet veel over ons. U bent er nooit precies achter gekomen hoe onze structuur in elkaar zit of hoe de RAF is georganiseerd', schreven zij in een verklaring.

Het moet nu pijnlijk zijn voor de Duitse rechercheurs uit Wiesbaden, die al jaren op zoek zijn naar de vijf leden van de beweging die een dertigtal moorden op haar geweten heeft, dat een Oostenrijkse politieagente van 24 jaar door het weekblad Focus wordt uitgeroepen tot held.

Deze agente achtervolgde vorige week woensdag Horst Ludwig Meyer en Andrea Klump, nadat Meyer de agente haar haar wapen afhandig had gemaakt. De arrestatie ontaardde in een vuurgevecht waarbij Meyer om het leven kwam. Klump gaf zich over en verblijft in voorlopige hechtenis. Zij weigert meer te zeggen dan: 'Jullie doen jullie werk, ik het mijne'.

De vraag is, wat de twee opvallend onopvallenden uitvoerden op de hoek van de straat tegenover heer Z. Ze waren gewapend en droegen beiden twee tenues over elkaar. Focus vermoedt dat ze een overval aan het voorbereiden waren, met een doel niet verhevener dan te voorzien in hun levensonderhoud. Een moordaanslag of ontvoering lijkt volgens het blad onwaarschijnlijk. De RAF is sinds begin jaren negentig niet meer actief en verkondigde een jaar geleden dat de organisatie is ontbonden.

Meyer en Klump leefden na tal van omzwervingen sinds 1996 als kleine criminelen in Wenen, vermoedt de Oostenrijkse politie. Zij trof in het tweekamerappartement van een Duitse student, dat de twee in onderhuur hadden, allerlei materiaal aan waaruit zij concludeerde dat het paar overvallen op supermarkten voorbereidde. Het Beretta-pistool dat Meyer op zak had, was hetzelfde wapen als dat waarmee een paar jaar geleden een overval op een supermarktcaissière was gepleegd (buit 8 duizend gulden).

De student vertelde dat zijn huurders een armoedig bestaan leidden. Om met het openbaar vervoer te kunnen reizen, vervalsten ze buskaartjes, de telefoon gebruikten ze nooit. Ze waren vaak thuis, verdiept in een boek. Klump verdiende af en toe wat met babysitten. Voor de student heetten ze Jens Jensen en Heidi Vieri. Voor de autoriteiten Francesco Spinola en Monica Arini - aldus hun vervalste Italiaanse paspoorten.

Zijn Meyer en Klump grote of kleine vissen? De Duitse politie weet het niet goed. Maakten zij deel uit van de leiding van de RAF of waren zij adjudanten die opdrachten van hogerhand uitvoerden?

Dat laatste zou voor Andrea Klump zijn opgegaan. Zij wordt verdacht van betrokkenheid bij een moordaanslag in 1989 op Alfred Herrhausen, directeur van de Deutsche Bank en een mislukte aanslag op een discotheek in Spanje. Meyer zou als springstofexpert een belangrijke spil in de organisatie geweest kunnen zijn. Hij wordt verantwoordelijk gehouden voor de moord op directielid Karl Heinz Beckurts van Siemens en diens chauffeur, in juli 1986.

Het is de vraag of de Weense en Duitse politie via Andrea Klump meer te weten komen over hun rol in de RAF. Tot nu toe houdt ze haar kaken stijf op elkaar. Haar vingers verborg ze tijdens de eerste verhoren in een stevige vuist - wat de politie het nemen van een vingerafdruk onmogelijk maakte. De politie was haar uiteindelijk toch slimmer af. Klump pakte het glas water dat haar werd aangereikt vol vertrouwen aan.

Meer over