Van monteur tot wielersportidealist

MARIJE RANDEWIJK

Piet Libregts hoefde je niet meer te vragen naar de huidige staat van de wielersport. Al in 2003 zei in een interview met het AD dat hij er geen verstand meer van had. 'Het leven is rijk en veel mooier dan de vraag wie een wielerkoers wint.'

Hij prees zich gelukkig de goede tijd van de wielersport meegemaakt te hebben. De romantische tijd, daar doelde hij op. Het woord doping kon hij niet meer horen. Tegenwoordig ging het om geld, stress en belangen. 'Geld, geld, geld en hebzucht. Verliezen was in mijn tijd nog niet zo erg.'

Libregts overleed zaterdagnacht op 83-jarige leeftijd. Hij was al enige tijd ziek. De kleurrijke Brabander was tussen 1947 en 1987 actief in de wielersport. Hij nam verbitterd afscheid, nadat de wielerunie zijn contract wegens gebrek aan resultaat niet verlengde.

Libregts noemde zichzelf ooit een wielersportidealist. Hij wist dat idealisten onvermijdelijk teleurgesteld zouden worden door het leven, maar hij kon er niets aan doen, zei hij. 'Van idealisme word je niet rijk en het is ook nog slecht voor je gezondheid.'

Libregts was de zoon van een mandenmaker, een vakbondsman. Zelf was hij opgeleid tot verwarmingsmonteur. In het wielrennen beklom hij de ladder van onderaf. Hij fietste drie jaar bij de amateurs, maar won nooit. Daarna werd hij verzorger van Gerrit Schulte tijdens de Zesdaagsen.

Hij toonde zich ambitieus. De Vlijmenaar werd ploegleider bij de amateurs en zette de ploeg Frisol mede op poten. Het werd een topformatie. Hennie Kuiper werd er wereldkampioen en Jan Raas won Milaan-Sanremo en de Amstel Gold Race. Als bondscoach leidde hij Raas, Gerrie Knetemann en Joop Zoetemelk naar de wereldtitel.

Toch noemde hij die successen nimmer zijn hoogtepunten. Zijn eigen momenten, als soigneur tijdens de Spelen van 1960 en 1964, of als bondscoach van de amateurs in 1984, de herinnering aan Kuiper die door velen over het hoofd werd gezien, die koesterde hij.

Het wielrennen kostte hem twee huwelijken. Hij was getrouwd met het wielrennen, niet met zijn echtgenotes. 'Als je ouder wordt, besef je dat pas. Toch, als ik terugkijk zeg ik: het was een boeiend leven tussen de wielen.'

In 2001 kreeg hij problemen met zijn gezondheid. Er werd een tumor in zijn buik ontdekt. Later werd hij getroffen door een herseninfarct. 'Dit is het leven: opgaan, blinken, verzinken', zei hij in het AD. 'Ik ben een heel berustend mens geworden. Een mens heeft veel lessen nodig om volwassen te worden.'

undefined

Meer over