Van Luyn haalt uit alle genres het beste

Thomas van Luyn molenwiekt als Pete Townshend van The Who op zijn gitaar. Pure agressie, snerpend hard geluid. Ook de tekst is venijnig en kil: 'Schijt aan iedereen, want het goede wordt toch niet gewaardeerd.'..

Patrick van den Hanenberg

Het komt Van Luyn wat rottig z'n strot uit. Grofheid past niet bij zijn wat al te bekakte stemgeluid en zijn ietwat overbeschaafd-arrogante uitstraling. Hij is het jongetje dat met zijn arm zijn proefwerk afschermt zodat zijn buurman niet kan spieken. Misschien niet heel sociaal ('Ik zou mij ook niet mogen als ik u was.'), maar zeker niet onbeschoft. Goed beschouwd is Kijk mij een indrukwekkende ode aan fatsoenlijk maatschappelijk gedrag.

In zijn vierde solo heeft Van Luyn de meeste van zijn onechte maniertjes, die zijn vorige shows zo moeilijk te verteren maakten, opzij geschoven. Weinig franje of hinderlijk artistiek exhibitionisme, maar een degelijk persoonlijk en breder maatschappelijk onderzoek met uitstekende muziek.

Jammer dat hij meerdere keren naar de door het merg snijdende gitaar grijpt. Alleen in de opening komt de boodschap met dit stijlmiddel over. Hij laat horen dat hij ook op de toetsen goed uit de voeten kan. Niet zo groots als zijn vroegere Ajuinen & Look-maatje Mike Boddé . Maar dat is deelkritiek op een voortreffelijk programma, waarin Van Luyn uit de diverse cabaretafdelingen het beste haalt. Zo zou zijn slotparabel over de krekel die aan korte termijn-planning doet en de nijvere mier in het oeuvre van Freek de Jonge niet misstaan.

Uit de stand up comedy haalt hij het vraag-en-antwoord-contact met het publiek, dat hij tegelijkertijd effectief belachelijk maakt vanwege de leegte van die vorm van publieksparticipatie. Van Herman van Veen heeft hij de verwarring over het einde van de voorstelling overgenomen. Van Youp van 't Hek heeft hij het sarren van het publiek .

Het noemen van de collega's als inspiratiebron moet niet als gezeur over plagiaatworden opgevat. Thomas van Luyn heeft een eigen voorstelling gemaakt, met een toepasselijke titel. Hij rookt zich helemaal suf op het podium, want 'sigaretten zijn het beste medicijn tegen pijn en onzekerheid.' Met dit materiaal is voor artistieke onzekerheid geen enkele reden.

Meer over