Van Hest wil alles weer, behalve de Spelen

De rentree van Greg van Hest levert emotionele taferelen op bij de Vier Mijl van Groningen. Eindelijk lijkt de atleet verlost van een drie jaar lange lijdensweg....

Van onze verslaggever Rolf Bos

'Dat is toch niet onze Greg?' Moeder Marie-José tuurt naar het scherm op de Vismarkt. Vader Ad: 'Nee, het is een Afrikaan.' Het beeld is wat onduidelijk, maar moeder Van Hest heeft gelijk. Het is haar zoon die daar achter een trio Oost-Afrikanen draaft. Het is een plek die hij niet meer prijsgeeft, even later stuift Greg van Hest als beste Nederlander over de streep bij de Vier Mijl van Groningen.

Bij vader Ad en moeder Marie-José staan de tranen in de ogen wanneer ze even later hun enig kind in de armen sluiten. Drie jaar lang was het kwakkelen met blessures. Sinds de marathon van olympisch Sydney ging het bergafwaarts met hun zoon. Nooit bereikte hij meer het niveau dat hij bezat aan het eind van de jaren negentig, toen hij samen met Kamiel Maase en Luc Krotwaar kleur gaf aan de vaderlandse wegatletiek.

Een dubbele achillespeesoperatie moest eind 2001 een eind maken aan de pijnen die zich steeds opnieuw openbaarden in dat naolympische jaar. De in Leuven uitgevoerde ingreep aan beide voeten bracht geen verlichting. Integendeel, het bleef kwakkelen.

Het werd een lijdensweg van ruim drie jaar. Eigenlijk, zegt de atleet, liep hij zijn laatste, echt 'lekkere' wedstrijd in september 2000 bij de Dam tot Damloop, vlak voor de teleurstellend verlopen marathon van Sydney, waar hij 25ste werd.

Drie verloren jaren waren het. Soms ging het bij de training voortvarend, maar altijd liep het bij de wedstrijden weer fout. Dan kon het volk Van Hest ver van de kopgroep zien worstelen, werd hij voorbijgestreefd door concurrenten die hij in zijn goede jaren met gemak vele minuten voorbleef.

Bij de marathon van Rotterdam viel hij in 2001 uit, vorig jaar moest hij afzeggen bij de omloop van 42 kilometer in Amsterdam. Rond de jaarwisseling wilde hij, gefrustreerd en verdrietig als hij was, zelfs helemaal de handdoek werpen.

Bijna dertig jaar oud. Geen uitzicht op een come-back op het oude niveau, het werd tijd 'om maar eens een baantje te gaan zoeken', bij sponsor Nike of het bureau van Jos Hermens.

Het is geheel aan moeder Marie-José te danken, benadrukken zoon en vader/trainer Ad steeds maar weer in koor, dat Van Hest zich nog atleet kan noemen. Zij legde contact met sportarts Wouter van der Meulen en chirurg Henk van der Hoeven van het UMC, die samen het medische dossier bestudeerden.

Een nieuwe botscan toonde aan dat de constante pijn in de linkervoet het gevolg was van een verkeerd uitgevoerde operatie in Leuven. Op 2 juni, twee dagen voordat hij dertig jaar werd, werd Van Hest opnieuw geopereerd. Zonder gips kon hij het ziekenhuis in Utrecht verlaten, de revalidatie werd door fysiotherapeut Rob Tamminga voortvarend ter hand genomen. Begin augustus kon hij trainen.

En nu is het half oktober en wordt hij, achter mondiale toppers als Assefa Mezgebu, Richard Limo en Bernard Barmasai, vierde bij de Vier Mijl, de wegwedstrijd tussen Haren en Groningen. Is het gek dat er tranen vloeien?

Het is een wedstrijd over ruim zes kilometer – en dus nog lang geen marathon – maar het geeft de burger moed. Over een maand de vijftien kilometer van de Zevenheuvelenloop en dan begin januari de halve marathon van Egmond: 'Mijn wedstrijd.'

Lopen de trainingen in de aanloop naar die klassieker voorspoedig, pas dan wordt er door Van Hest weer gedacht aan een héle marathon. De atleet, die in 1999 tot 2.10.05 kwam, richt zich dan op Rotterdam.

Mocht hij daar – het is nog ver weg – een olympische limiet lopen, dan zal Greg van Hest bedanken voor de marathon van Athene,in augustus. 'Na Sydney is alles misgegaan, ik heb niet langer een goed gevoel over olympische marathons.'

Hij woont inmiddels niet meer in het ouderlijk huis in Tilburg. Hij trok in bij zijn Britse vriendin in Bedford, Claire Peet, zelf ooit een verdienstelijk baanatleet. Hij traint in Engeland bij Paula Radcliffe's atletiekvereniging Bedford & County. Vader Ad stuurt de schema's per email.

Zondag vonkten de ogen van Van Hest als vanouds toen hem gevraagd werd of hij al een 1.04 op de halve marathon aankon. Jazeker, dat liep hij al. Maar waarom die vraag?

Kamiel Maase en zijn Oost-Afrikaanse medelopers zochten voor komende zondag, tijdens de marathon van Amsterdam nog een ervaren gangmaker, die hen tot halfweg kon loodsen, dus misschien..? Ja natuurlijk, Van Hest wilde wel.

Wedstrijdorganisator Hermens had er al eerder aan gedacht ('goed voor de atletiek'), bondscoach Gerard Nijboer was op de Vismarkt als altijd wat voorzichtiger: 'Wacht eerst maar af hoe je je dinsdag voelt, of je goed hersteld bent van vandaag.'

Meer over