'Van GTST ben ik niet rijk geworden'

'Ik ben heel blij dat Exorcist 4 het in Amerika zo goed doet, maar ik word er financieel niet veel wijzer van....

Vroeger maakte ik me nooit druk om geld. Isa (Hoes, actrice en vrouw van, red.) en ik woonden op een etage in Amsterdam-Zuid en we zorgden er altijd voor dat we een financi buffer hadden om het een jaar uit te zingen. Heel prettig om die vrijheid te hebben, te weten dat je niet alle klussen hoeft aan te nemen. Maar nu wonen we heel mooi aan een riviertje in het Groene Hart. We hebben daar een grote boerderij met een levensgrote hypotheek.

We staan nu voor het eerst in twee jaar weer nipt positief. Ik word daar geregeld bloednerveus van. Die onzekerheid over de hypotheek is niks voor mij. Ik kan soms zelfs rustig worden van de gedachte dat we het huis moeten verkopen en weer klein en goedkoop gaan wonen. Hoewel, misschien toch liever niet, want met onze bekendheid is onze privacy beperkt tot de voordeur en dan is je eigen ruimte heel belangrijk.

Toen we een beleggingshypotheek afsloten, kreeg ik al snel vreselijke spijt. Ik zat toch iedere dag in de krant te kijken hoe alles ervoor stond. Isa is veel rustiger in geldzaken. Toen ik twijfelde of ik wel in mijn cd moest investeren omdat we al flink rood stonden, trok zij me uiteindelijk over de streep. De opname van Feel gaat me waarschijnlijk vijftienduizend euro kosten. Een hoop geld, maar ik ben er erg trots op.

Goedkoop op vakantie gaan, is vrijwel onmogelijk, want Nederlanders zijn overal. Om te voorkomen dat iedereen me dan aanstaart, wil ik liever wat afgelegener zitten. Dat was in de VS erg prettig, dat niemand je kent, want je hebt dan toch een zuiverder, gelijkwaardiger contact. Ik heb in het begin van Goede Tijden Slechte Tijden veel moeite gehad met die bekendheid. Ik keerde in mezelf en sloot me af, maar nu stel ik me weer veel meer open voor nieuwe contacten.

Anders dan veel mensen denken ben ik van GTST helemaal niet rijk geworden. Hoeveel ik voor dat Postbank-spotje heb gekregen, mag ik niet zeggen, maar het was heel aardig. Of het meer of minder was dan Jan Mulder weet ik niet, en wil ik ook niet weten. Die fout heb ik vroeger weleens gemaakt, dat je het elkaar vertelt. Als de een dan meer blijkt te krijgen dan de ander, ga je uiteindelijk allebei met een rotgevoel naar huis.

Over mijn pensioen heb ik goed nagedacht en ik doe er welbewust niet aan mee. Collectieve bangmakerij is het, want waarom zou ik op mijn tachtigste niet meer voor mezelf kunnen zorgen? Ik heb ook geen beleggingsadviseur, wel iemand die me helpt mijn onzekerheden het hoofd te bieden. Een soort professionele dorpsoudste die veel weet en me een zekere rust en vertrouwen geeft. Met hem praat ik net zo makkelijk over psychologie als over geldzorgen, want die zaken zijn naar mijn mening onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Meer over