Van eenling die niet kon koppen tot Griekse held

CHARLES BROMET

In het Griekse restaurant Athina in Emmen zou de profcarrière van Georgios Samaras pas goed van start gaan. Eigenaar Pascal Kazantzis, destijds jeugdtrainer bij FC Emmen, zat aan tafel met Jan de Jonge, op dat moment nog hoofdcoach van de club. Het was de zomer van 2001.

De Jonge: 'Hij wist een speler voor mij. Dat riep hij wel vaker. Meestal konden die Griekse jongens er geen hout van.'

Toch besloot de huidige hoofdcoach van Heracles te luisteren, 'want je weet maar nooit'. Uit persoonlijke interesse had Kazantzis die zomer een jeugdtraining bezocht van OFI Kreta. Hij werd meteen gegrepen door het rauwe talent van een slungelachtige aanvaller.

Dus besloot hij FC Emmen op de hoogte te brengen van de vondst van deze ongeslepen diamant. Er werd niet naar hem geluisterd. Kazantzis: 'Misschien vonden ze hem niet interessant, omdat hij pas 15 was en ze dan geduld hadden moeten hebben met zijn ontwikkeling.'

Toen kwam De Jonge in beeld. Die stond op het punt om aan de slag te gaan als assistentcoach van Gertjan Verbeek bij Heerenveen. Hij zei 'geef me twee uurtjes' en even later was een stage in Nederland geregeld. Samaras mocht zich gaan bewijzen. De Jonge: 'Toen ik hem voor het eerst aan het werk zag, dacht ik niet meteen: hier staat de toekomstige spits van het Griekse elftal.'

Integendeel, Samaras had flink wat scepsis weg te nemen. 'Hij kon bijvoorbeeld voor geen meter koppen', herinnert De Jonge zich. 'Ik heb hem onlangs voor Celtic met het hoofd zien scoren tegen Barcelona. Als je mij dat destijds voorspeld had, had ik je uitgelachen.'

Maar er was een reden waarom die 15-jarige Griek werd opgenomen door de Heerenveen-familie. Hij had een enorme drive. En als zoon van voormalig international Yannis Samaras durfden ze het wel met hem aan.

Gertjan Verbeek herinnert zich een relaxte tiener, die met niets anders bezig was dan voetbal. 'Hij was een beetje een einzelgänger. Dat had ook met zijn leeftijd te maken. Hij kwam in een groep met redelijk wat routiniers. Georgios werkte hard. Je vond hem niet terug in het uitgaansleven.'

Daar zorgde zijn moeder Eftihia wel voor. Nog voordat vader Yannis naar Nederland overkwam, was zijn moeder al in Heerenveen neergestreken. 'Hij heeft tot vrij hoge leeftijd op moeders schoot gezeten', zegt Kazantzis.

De Jonge: 'Als hij op de bank lag, droeg ze de chips nog naar hem toe.' Hij at een aantal keren met de familie mee. Er ontwikkelde zich zo een band tussen assistent-coach en speler. De Jonge herkende de wil om te overleven in de tiener, wiens vader aan de slag zou gaan bij de jeugd van de club. 'Kalme man van het beschouwende soort', merkte De Jonge op. 'Rustig observeren en verder niks.'

Toen Samaras 17 was, debuteerde hij voor Heerenveen tegen Excelsior. Hij maakte al meteen veel indruk, herinnert Verbeek zich. Vooral vanwege zijn atypische stijl. Hij rende, was overal en leek in niets op wat ze in Heerenveen in gedachte hadden bij een Griekse spits.

Daarna raakte zijn ontwikkeling in een stroomversnelling. Hij begon te scoren en vormde een sterk koppel met Klaas-Jan Huntelaar. In de winterstop van het seizoen 2005-2006 raakte Heerenveen beiden kwijt.

Huntelaar werd door Ajax gekocht voor een bedrag van negen miljoen euro. Samaras ging voor 7,5 miljoen naar Manchester City. Daar ging een mislukte arbitragezaak aan vooraf, door Samaras aangespannen bij de KNVB. Toen City het bod verhoogde, kwam de transfer alsnog rond.

Toenmalig voorzitter Riemer van der Velde herinnert het zich nog goed. 'We hadden een prachtige aanval met Ugur Yildirim op rechts, die een Beckham-achtige voorzet had. Klaas-Jan stond centraal en Georgios op links. Nadat Klaas-Jan was verkocht, wilden we Georgios niet kwijt. Daar werd zijn vader flink boos om. Uiteindelijk is het er toen toch van gekomen.'

Verbeek is Samaras nadien blijven volgen. Als Griekenland zondag in Recife aantreedt tegen Costa Rica, gaat hij er speciaal voor zitten. 'Voor Georgios ja. Iedereen heeft een beetje raar gedaan over die strafschop tegen Ivoorkust, maar als je Georgios een beetje kent, weet je dat hij geen theater maakt. Hij is nooit bewust op zoek naar de strafschop.'

De Jonge: 'Als ik hem nu zie, denk ik terug aan het oude kunstgrasveldje bij Heerenveen waar wij uren doorbrachten. Daar hebben we hem leren koppen en technisch vaardig gemaakt. Waar hij nu is, daar heeft hij zelf hard voor gevochten.'

undefined

Meer over