Van der Naalt aast op paar lachjes te veel

Dunk door Reinder van der Naalt, Het Oude Raadhuis, Hoofddorp, 21 januari. Tournee...

CABARET

Een vuurgevecht in de klas, een potje basketbal en een ovationeel openingsapplaus. Reinder van der Naalt stort zich met behulp van zijn computer in de wereld van de virtual reality. Het past goed bij een malloot als Van der Naalt: met een been in de werkelijkheid en met het andere in een kolderwereld.

Van der Naalt hekelt in Dunk de opgefoktheid van het snelle succes. Hij sjokt op z'n elfendertigst door het leven en kijkt meewarig naar de hyperactieve kinderen met hun hypernerveuze ouders.

Daarom is hij is 'hieperdepiep' kinderloos, vindt de heilzame werking van sport zwaar overdreven, en weet moeiteloos het knopje 'escape' op de computer te vinden.

Hij heeft een hoop voorbeelden verzonnen om duidelijk te maken dat je met snelheid brokken maakt. En zo houdt hij de vaart er toch nog behoorlijk in. Maar om niet al te zapperig over te komen, heeft hij een aantal onderdelen breed uitgewerkt. Dan gaat het mis en wordt het soms vreselijk flauw.

Van der Naalt wil na een hilarisch hoogtepunt toch nog een paar extra lachjes binnenhalen. En zo laat hij een machtig melig gesprek tussen een Groningse bankovervaller en het meisje achter het loket roemloos wegsudderen. Het is jammer dat hij zich niet heeft aangesloten bij de nieuwe cabarettrend: flink snoeien en dan ruim vijf kwartier zonder pauze.

Dunk is het vierde programma van Van der Naalt. Hij is succesvol uit de schaduw van Herman Finkers gekropen en heeft zijn eigen meligheid ontwikkeld, maar van een spectaculair programma kunnen we toch echt niet spreken.

De voormalige docent wiskunde is op zijn best als hij zijn best niet lijkt te doen. Als hij achteloos een nicotine-pleister in de asbak uitdrukt of tien minuten bezig is een fles wijn te openen. Maar die sfeer weet hij niet de hele avond vol te houden.

Zo krijgt de voorstelling toch nog dat geforceerde dat hij zo graag wil voorkomen.

PvdH

Meer over