Van Dam moet waarheid zien

In zijn column (Forum, 4 februari) gaat Marcel van Dam weer in op de naar zijn mening asociale manier waarop Rotterdam mensen die langdurig aan de kant staan, probeert aan de slag te krijgen....

Dominic Schrijer

Mensen in de bijstand die analfabeet zijn of hun post niet tijdig openen, zouden hun uitkering kwijt raken als ze niet reageren op brieven waarin staat dat ze een baan hebben. Veel beter acht hij het project Recht Op van de gemeente Deventer, waarbij rekening wordt gehouden met mogelijkheden en interesses van mensen en hun beperkingen.

Ik waardeer de inzet die Van Dam pleegt om zicht te geven op het ingewikkelde leven van mensen aan de ‘onderkant’ van de samenleving. Echter in plaats van het schrijven van boze stukjes en onzinverhalen over Rotterdam, zou Van Dam zijn tijd beter kunnen steken in het achterhalen van de manier waarop het hier echt toegaat.

Voor mensen in de bijstand die op grote afstand tot de arbeidsmarkt staan (vanwege medische, taal- en of opleidingsbeperkingen) bieden wij sociale activeringsplekken aan. Dit gaat via Bureau Onbenutte Kwaliteiten die kerken, scholen, speeltuinen en vele andere organisaties in contact brengt met uitkeringsgerechtigden. Deze doen daar vrijwilligerswerk met behoud van uitkering en de mogelijkheid van een maandelijkse toelage van 70 euro voor gemiddeld 20 uur per week. Deze maand vieren we dat in vier jaar tijd zesduizend mensen met een uitkering aan de slag zijn gegaan, weer meedoen en tegelijk werken aan een beter bestaan. In dezelfde periode hebben we nog eens zesduizend mensen via een stage, leer/werk- of participatieplaats weer aan de slag gekregen. Daarnaast zijn maar liefst 12.500 mensen vanuit de bijstand uitgestroomd naar betaald werk.

In totaal zijn er de afgelopen vier jaar dus maar liefst bijna 25.000 mensen weer aan de slag gegaan. Van een kleine groep is inderdaad de uitkering gestopt. Deze groep was in staat te werken, maar wilde niet of had andere inkomsten. Het stoppen van de uitkering gebeurt niet zomaar en is, anders dan Van Dam beweert, niet het begin maar het slot van een proces van stimulering en ondersteuning.

Mijn Rotterdam is een stad waar iedereen meetelt en iedereen meedoet. De vrijblijvendheid rond het gebruik van uitkeringen, waar Van Dam blijkbaar naar terugverlangt, heeft in het verleden meer kwaad dan goed gedaan. Wij gaan met fatsoen, respect en op een sociale manier om met mensen die het op eigen kracht niet redden. Echter grote groepen mensen met een uitkering aan de kant laten staan, doet niemand goed.

Meer over