ÚT (OET)

ÚT blijft een eenvoudig georkestreerde ontmoeting tussen baksteenmeisjes en stratenmakers.

ANNETTE EMBRECHTS

Dans ***

ÚT (OET) van Krisztina de Châtel en Wouter Klein Velderman, 28/6, Zuiveringshal, Amsterdam. 4 en 5/7, Lambertus Zijlplein Amsterdam (Julidans).

In augustus en september in Breda, Rijen, Zundert, Den Haag en Middelburg. kdechatel.com

Een pak sap wacht nog op de lading bakstenen. Misschien zijn de stratenmakers even schaften of nieuw materieel halen. En jawel, daar komen ze aan, met steekkarretjes vol stoeptegels. Of althans, dat is de suggestie die ze wekken met hun vrachtje. De voorstelling ÚT (OET) van choreografe Krisztina de Châtel en beeldend kunstenaar Wouter Klein Velderman begint terloops met vijf bouwvakkers die hun werkzaamheden hervatten.

Al gauw blijken de stapels stoeptegels rekbaar; ze nemen animatie-achtige poses aan: slurfjes, rupsen en harmonicamannetjes. Een grappig, eenvoudig begin. Vervolgens pakt de voorstelling, waarvan de titel 'straat' betekent in het Hongaars (De Châtels moedertaal), uit als een uurtje 'baksteen plagen' tussen vijf baksteenblagen (jonge danseressen) en een dito aantal stoere mannen.

Het tekent De Châtel dat ze de werklui zo ver heeft gekregen om geroutineerd een opritje te leggen en tegelijk oog te houden voor de meiden die er voortdurend met hun stenen vandoor gaan of zich tussen het gruis wringen als stoorzenders van dagelijkse werk.

Eerder boekte De Châtel ook succes met brandweerlui en vuilnisophalers. De 70-jarige choreografe, vaak gelauwerd om haar repetitieve combinaties van minimalistische dans en moderne kunst, heeft duidelijk iets met ruige binken uit de publieke dienst.

Bij de choreografie voor de dames is De Châtel voor haar doen erg eenvoudig en basaal te werk gegaan. De meiden, allen opgestoken haar, wrijven, kantelen, rekken en strekken met een baksteen in hun hand. Gooi- en smijtwerk of adrenaline verhogende spelletjes, zoals in het wereldberoemde debuut van Wim Vandekeybus What The Body Doesn't Remember, blijven uit. Ook de hypnotiserend verspringende 'achtjes' in voetenwerk en de immer molenwiekende armen laat ze links liggen. Spijtig. De jonge beeldend kunstenaar Klein Velderman heeft De Châtel bijgestaan in ÚT (OET), in meer opzichten dan de stoeptegelcreaties. Deze samenwerking levert vooralsnog geen hoogvlieger op: ÚT blijft een eenvoudig georkestreerde ontmoeting tussen baksteenmeisjes in korte overalls en stratenmakers die tevergeefs een paadje leggen. Pas als de hit Summertime wordt ingezet, krijgt ÚT meer dynamiek. Alsof de zon de performers licht in het hoofd maakt. Grote kans dat het stenenspel beter uitpakt tijdens Julidans, wanneer het zich afspeelt op een plein. Na schafttijd.

undefined

Meer over