Uitzinnige fans stuwen Japan voorwaarts

Snel, onstuitbaar en tot in de verste uithoeken verovert het voetbal Japan. Massahysterie heeft bezit genomen van het land dat gisteren de eerste WK-zege in de geschiedenis vierde op een manier die westerse waarnemers totaal verbijsterde....

Overal in het land stroomden mensen de straten en pleinen op na de overwinning, 1-0, op Rusland. De desinteresse waarmee de aankomst van het WK-circus in Japan gepaard ging, heeft in twee weken plaatsgemaakt voor publiekelijk getoond fanatisme.

Vooral jongeren voelen zich aangetrokken tot het voetbal dat ze de kans biedt tot even onorthodoxe als woeste uitingen van hun emoties. Collectief dompelt Japan, een land dat pas sinds tien jaar een professionele voetbalcompetitie heeft, zich onder in het succes dat voor een deel op het conto van de nukkige Franse coach Troussier kan worden geschreven.

De motor achter het succes zijn echter vooral de fans. Voetbal is in Japan een hype geworden. In speelstad Yokohama verzamelden zich gisteren een half miljoen fans rondom het stadion.

Van hen konden ruim 66 duizend mensen, die bijna zonder uitzondering waren gekleed in het blauwe shirt van de nationale ploeg, de wedstrijd tegen Rusland bijwonen.

Toen de laatste 750 kaarten voor het duel, een restant uit Rusland, telefonisch konden worden gekocht, was het mobiele telefoonverkeer twee uur lang uitgeschakeld. Dit omdat naar schatting vijf miljoen mensen reageerden.

De meeste supporters moesten zich tevreden stellen met plaatsen voor de televisie, thuis of in overvolle cafes, of voor een van de schermen die in alle grote steden stonden opgesteld. Na afloop toonden ze, dansend, zingend en hossend, hun vreugde.

De spelers, voorheen slechts bewonderd door een relatief kleine groep, zijn idolen geworden. Hun populariteit is vergelijkbaar met die van de beroemdste sumo-worstelaars en honkballers. Met hun ongewone kapsels en extravagante haarkleuren trekken ze vooral de aandacht van jongeren. In een keer heeft Japan er een grote groep role models bijgekregen.

Wie niet beter zou weten, zou denken dat Japan al jarenlang een land is waar het voetbal miljoenen mensen in een greep houdt. Terughoudend zijn ook de media niet meer: het toernooi is voorpaginanieuws geworden en op televisie worden 's avonds urenlange WK-shows uitgezonden waarin uitvoerig wordt teruggeblikt op het dagelijkse aanbod.

De speler die de meeste bewondering oogst is niet Feyenoorder Shinji Ono die ook in zijn tweede WK-duel werd vervangen, maar Junichi Inamoto. De middenvelder met de geblondeerde haren heeft de uitstraling van een teddybeer, het loopvermogen van een marathonloper, de glimlach van beroepscharmeur en de strijdlust van een frontsoldaat.

Inamoto staat als geen ander model voor de (al dan niet tijdelijke) opleving van het Japanse voetbal. Het afgelopen seizoen had hij emplooi bij Arsenal, nadat trainer Wenger een tip had gekregen uit het land waar hij ooit werkzaam was.

In Engeland slaagde hij er niet in indruk te maken. Inamoto speelde slechts mee in vier wedstrijden - niet één competitieduel - en sloot zich voor het WK gedesillusioneerd bij zijn ploeggenoten aan.

Samen met de man die als de beste Japanse speler aller tijden wordt beschouwd, Hidetoshi Nakata, heeft hij het elftal echter bij de hand genomen. Onvermoeibaar raasde hij gisteren in Yokohama door de Russische linies waarin PSV'er Nikiforov een zwakke schakel vormde.

Inamoto schreef, nadat hij tegen België ook al had gescoord, koelbloedig het enige doelpunt op zijn naam. Daarmee leidde hij Japan naar een mogelijk succesvolle bevrijding uit groep H.

Voor de start van het WK zei coach Troussier dat hij het gevoel had dat hij een kleuter binnen korte tijd moest leren over een twee meter hoge hindernis te springen. De leerling leert snel, bleek in de blauwe zee van Yokohama waar Rusland de tanden stukbeet op een weerbarstige tegenstander.

Uitgezonderd de strijdlust beschikt Japan op het eerste gezicht niet over bijzondere wapens. De aanvallers hebben niet het vermogen een verdediging uiteen te rafelen, de middenvelders ontberen creativiteit en de verdedigers houden zich vooral staande op kracht.

Fanatiek, maar zonder gewelddadigheden worden de duels uitgevochten. Toeval is het niet dat in de beide wedstrijden die Japan speelde, de meeste overtredingen werden begaan. Het duel met België werd 58 maal onderbroken voor een vrije trap, gisteren maakte zowel Japan als Rusland 31 overtredingen, een toernooi record.

Een niet door scheidsrechter Merk geconstateerde overtreding speelde Rusland het meeste parten. Een duw van Toda in het strafschopgebied werd niet bestraft. Eerder had, toeval of niet, België in het duel met Japan al reden tot klagen gehad, toen in de slotfase aanvaller Sonck ten val werd gebracht en scheidsrechter Mattus niet ingreep.

De laatste tegenstander van Japan in de eerste ronde is een van de zwakste deelnemers aan het WK, Tunesië. Degelijkheid en de toewijding lijken voldoende om de tweede ronde te bereiken. De doorslaggevende factor is echter de onvoorwaardelijke, uitzinnige en verbazingwekkende steun van het snel groeiende legioen supporters.

Meer over