Uitschakeling dreigt voor titelhouder

Dansend op de dunst denkbare draad klampt Frankrijk zich vast aan de gedachte dat overleven in poule A nog steeds mogelijk is....

Met één punt uit twee wedstrijden - de ouverture tegen Senegal ging met 1-0 verloren - heeft de heerser van het internationale podium van de laatste vier jaren zich in een uiterst precaire positie gemanoeuvreerd. Op dinsdag 11 juni, als Denemarken zich met een gelijkspel veilig kan stellen, zal Frankrijk schreeuwen om de rentree van Zidane, de vormgever die zo node wordt gemist.

Want dat is de belangrijkste, onomstreden conclusie die tot dusverre kan worden getrokken: de van routine en kwaliteit overlopende selectie van bondscoach Lemerre mist de leidende hand van zijn sterspeler, die in een oefenwedstrijd tegen Zuid-Korea een dijbeenspier verrekte. Zijn absentie komt het schrijnendst aan het licht als Frankrijk de aanval zoekt. Dan ontbreken finesse en de beslissende steekpass.

De dragende rol van Zidane bleek tegen Senegal te veel gevraagd van Djorkaeff en ook zijn vervanger tegen Uruguay, Parma-speler Micoud, leek in zijn vijftiende interland niet bestand tegen de immense druk. Zijn voornaam mag dan wel Johan luiden, zijn acties deden geenszins denken aan de geniale strateeg Cruijff.

Petit was voor rust nog wel dicht bij een doelpunt, maar zijn vrije trap ging via buitenkant paal naast. Pas in blessuretijd kreeg Frankrijk zijn beste kans. Wiltord verscheen op aangeven van Lizarazu vrij voor doelman Carini, maar had te veel tijd nodig om een passend vervolg te bedenken. De actie was typerend voor het spel van de Fransen, dat vooral snelheid en verrassing ontbeerde.

Daarvoor gold deze keer echter een geldig excuus. Want alsof de afwezigheid van Zidane nog niet zwaar genoeg woog, verloor Frankrijk steraanvaller Henry al na 26 minuten met een rode kaart. De spits van Arsenal kwam met gestrekt been inglijden op de enkel van Romero, hetgeen de Mexicaanse scheidsrechter Rizo, die het incident voor zijn ogen zag voltrekken, geen andere keuze liet dan Henry van het veld te sturen.

Een soortgelijke overtreding van Dario Silva, kort voor rust op Viera, bleef onbestraft tot woede van het publiek. Op het videoscherm in het stadion worden herhalingen direct getoond, waardoor supporters de kans wordt geboden meteen te reageren (met applaus of fluitconcerten). Het zal de roep om elektronische hulpmiddelen alleen versterken.

Het door harde charges en kleine irritaties ontsierde duel was de eerste ontmoeting bij dit WK waarin niet werd gescoord. Ook contrasteerde Frankrijk - Uruguay fel met het sportieve karakter van de voorgaande wedstrijden. Rizo deelde vier gele kaarten uit en trok dus rood voor Henry. De spits zal in de laatste groepswedstrijd waarschijnlijk worden vervangen door Cissé, de aanvaller van Auxerre die tien minuten voor tijd de moegestreden Trezeguet mocht vervangen.

Net als Trezeguet streden zijn ploeggenoten met tien tegen elf voor elke bal. Zij toonden een enorme vechtlust. De beste kansen waren echter voor Uruguay. Recoba had Frankrijk kort na rust al uit het toernooi kunnen schieten, maar de spits van Inter Milaan miste beheersing op de beslissende momenten. Zo schoot hij, na doelman Barthez al te hebben omspeeld, in het zijnet. Recoba's missers hielden de hoop in het Franse kamp levend.

En natuurlijk is er de herinnering aan 1998. Want vier jaar geleden, toen het eindtoernooi in eigen land met de wereldtitel werd besloten, speelde fortuin een niet te negeren rol in het uiteindelijke succes. In de tweede ronde tegen Paraguay scoorde verdediger Blanc pas diep in de verlenging de verlossende treffer. En in de kwartfinale tegen Italië bleek de penaltyserie doorslaggevend.

Die wedstrijden - maar vooral de terugkeer van Zidane - zullen de Fransen moeten motiveren in hun drang naar een nieuw succesverhaal. Want overdreven enthousiast kan het verwachtingsvolle thuisfront nu nog niet zijn.

Meer over