Uitglijders

Mensen zijn gemankeerde goden, dus ze struikelen, stoten hun hoofd en maken uitglijders. Vaak in en om het huis en meestal door eigen schuld....

Ook op het werk zijn, zo blijkt uit de rechtspraak, ongelukjes bijna dagelijkse kost. Maar daar blijkt domme pech of eigen schuld steeds minder te bestaan. Werkgevers zijn heel snel aansprakelijk voor de schade van hun werknemers.

De wettelijke regeling is betrekkelijk simpel. De werkgever moet voor een veilige werkplek zorgen. Doet hij dat niet dan is hij aansprakelijk voor de schade die de werknemer bij een ongeluk lijdt.

Wie denkt dat de zorgplicht zich beperkt tot een stevige ladder voor de glazenwasser of een fatsoenlijke veiligheidsbril voor hem die de haakse slijper bedient, komt bedrogen uit. De werkgever moet ook instrueren en controleren.

Het Sportfondsenbad in Renkum dacht zich keurig aan de regels te houden. Zo waren de tegels rondom het zwembad precies zo stroef als de richtlijnen voorschreven. Ook werd aan de badmeesters opgedragen de oefeningen voor te doen op een houten vlonder en altijd antislip-slippers te dragen. Toch gleed een van de zweminstructrices (blootsvoets) uit en liep daarbij rugletsel op.

Zij stelde hiervoor de werkgever aansprakelijk. De rechtbank vond dat de werkgever had verzaakt. Hij had toezicht moeten houden op de naleving van de veiligheidsinstructies. Kortom, bij aanvang van iedere dienst inspectie van de badslippers en misschien cameratoezicht op de instructievlonder?

De kantonrechter Enschede leek wel erg ver af te drijven van de in de wet aan de werkgever opgedragen zorgplicht. Ook de taxichauffeur die zijn knie bezeerde doordat een passagier het portier te ruw opende, kon bij zijn werkgever terecht. Want, zo meende de kantonrechter, de zorgplicht brengt mee dat een taxibedrijf haar werknemers vrijwaart van de gevolgen van door passagiers toegebrachte schade.

En dan was er nog de cateringmedewerkster die bij het opensnijden van een zacht wit puntje ook haar hand kliefde. Broodje warm vlees, zeg maar. De werkgever had volgens de ongelukkige werkneemster wel eens mogen waarschuwen dat het mes nieuw of vers geslepen was. Uiteindelijk moest de Hoge Raad eraan te pas komen.

Deze raadsheren smeren zelf kennelijk ook wel eens een broodje, want, zo meenden zij, het is algemeen bekend dat een mes, geschikt voor het snijden van een zacht puntje, scherp is. Daarvoor is geen extra waarschuwing nodig. Soms is pijn, ook op het werk, nog gewoon eigen schuld.

Meer over