Uiterst gewaagde onderneming

Het Nederlandse bedrijf Mars One wil mensen naar Mars sturen - enkele reis, met bestaande technologie en op commerciële basis. Dat kan toch niet serieus zijn? Reken maar van wel.

DOOR SANDER HEIJNE

Bedrijf

Mars One

Waar

Amersfoort, Aarde

Sinds

2011

Teamleden

6

Nog nodig

4,6 miljard euro

Het is de meest krankzinnige onderneming die een aardbewoner ooit op poten heeft gezet: het vestigen van een permanente kolonie op Mars. Toch is dit al over elf jaar realiteit, zegt ondernemer Bas Lansdorp (35). Als de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA in staat is een ruimtekarretje op de rode planeet te laten landen, dan moet dat ook met een bemande capsule kunnen.

De profetie van Lansdorp doet denken aan de belofte die de Amerikaanse president Kennedy de wereld op 25 maart 1961 deed. Kennedy kondigde aan dat de Amerikanen binnen tien jaar een man op de maan zouden zetten. Hij werd door velen voor gek verklaard. Maar Kennedy beschikte over de Amerikaanse schatkist.

Lansdorp leeft van zijn spaargeld. Gewapend met niets dan een laptop en een droom, treft hij al anderhalf jaar voorbereidingen voor de eerste bemande missie naar Mars. Aan de keukentafel van zijn vriendin in een flat langs de A28 in Amersfoort ontvouwt hij zijn plannen.

De eerste mensen op Mars zullen geen insignes van NASA of diens Europese, Russische of Chinese tegenhangers op hun arm dragen. De Marsmannen en -vrouwen die Lansdorp op pad wil sturen zijn niet afhankelijk van aardse belastingcenten. De eerste bemande missie naar Mars moet een volledig commerciële onderneming van Lansdorps bedrijf Mars One worden.

De basis voor de menselijke kolonie op Mars zal worden gelegd door robots. Wetenschappers selecteren vanaf de aarde een geschikt gebied op de planeet voor de eerste nederzetting. Onbemande ruimteschepen brengen daar zes cirkelvormige woonmodules met een doorsnee van 5 meter naartoe. Robots groeperen de woonmodules en installeren zonnepanelen voor elektriciteit en machines die zuurstof kunnen winnen uit de atmosfeer van Mars.

Zodra het basiskamp gereed is, kunnen de eerste vier astronauten zich opmaken voor de zeven maanden durende reis naar Mars. Na aankomst op de planeet breiden ze de basis uit door opblaasbare woonmodules aan het kamp toe te voegen. De basis beslaat dan 250 vierkante meter.

Vervolgens moeten de kolonisten alles op alles zetten om in hun primaire levensbehoeften te voorzien. De opblaasbare delen moeten worden ingegraven met Marsgruis om de aardlingen te beschermen tegen kosmische straling. De kolonisten moeten water zien te winnen uit de bodem van de planeet en akkertjes aanleggen om voedsel te produceren.

Technisch is dit allemaal mogelijk, zegt hoogleraar ruimtevaarttechniek Boudewijn Ambrosius van de TU Delft. Ook natuurkundige en Nobelprijswinnaar Gerard 't Hooft twijfelt niet aan de technische mogelijkheden. 'Ik zie het economische aspect als de belangrijkste onzekere factor in dit verhaal.' Hoogleraar duurzame ontwikkeling en astronaut Wubbo Ockels heeft wel twijfels. 'Ik zeg niet snel dat iets niet kan, maar ik vraag me af of de fantasie van Lansdorp geheel wordt gedekt door realistische plannen.'

Lansdorp schat 4,6 miljard euro nodig te hebben om in 2023 de eerste vier mannen en vrouwen naar Mars te sturen. Daarna heeft hij 4 miljard dollar per twee jaar nodig om telkens een bevoorradingsmissie en vier extra kolonisten naar de planeet te brengen.

Zet overal maar een nul achter, dacht 't Hooft toen hij de berekeningen van Lansdorp voor het eerst zag. Het International Space Station (ISS), waar astronaut André Kuipers een half jaar verbleef, zou aanvankelijk ook 10 miljard dollar kosten. Inmiddels staat de teller op 100 miljard.

'Uit de gesprekken die ik met Lansdorp heb gevoerd krijg ik de indruk dat hij de missie echt goed heeft doordacht', zegt 't Hooft. De kosten kunnen volgens de natuurkundige nog steeds enkele miljarden hoger uitvallen dan geraamd. Maar Landsdorp heeft het voordeel dat Kennedy al een man op de Maan heeft gezet. Mars One kan vrijwel alle techniek van de plank kopen.

Een ruimtevaartuig heeft volgens 't Hooft minder brandstof nodig om op Mars te landen dan op de maan. Op Mars heerst ongeveer 40 procent van de zwaartekracht van de aarde, tegenover 12 procent op de maan. Dit heeft ook een keerzijde: om weer weg te komen van de rode planeet zullen de astronauten een geavanceerde raketbasis moeten bouwen. Een opgave die zelfs ras-optimist Lansdorp onmogelijk acht, gezien het gebrek aan mankracht en grondstoffen op Mars.

Het viertal dat in 2023 als eerste mensen voet op Mars moet zetten, zal dan ook nooit meer terugkeren op aarde.

Lansdorp verwacht desalniettemin een miljoen aanmeldingen van avonturiers die als eerste voet op Mars willen zetten. 'De inschrijvingsperiode begint pas volgend jaar en we hebben nu al duizend aanmeldingen', zegt Lansdorp.

Wat deze pioniers drijft? 'Stel je voor', antwoordt Lansdorp. 'Wat is er spannender dan als eerste mens een nieuwe planeet te mogen ontdekken?'

De Marspioniers zijn niet helemaal alleen in hun ontdekkingsreis. De belevenissen van de eerste Marsreizigers zullen voor miljarden aardbewoners op de voet te volgen zijn in de realityserie die Mars One over de missie gaat maken. Lansdorp wil de missie financieren uit de opbrengsten van de televisierechten. Mars One gaat een Big Brotherhuis op Mars bouwen.

Televisiemaker en medebedenker van Big Brother Paul Römer heeft zich inmiddels als ambassadeur aan Mars One verbonden. In een verklaring op de website van de commerciële ruimtevaarders voorspelt hij 'het grootste media-evenement ooit dat nooit zal eindigen'.

De eisen die Mars One aan de deelnemers gaat stellen, zullen afwijken van die van Big Brother. Mars One zoekt bedachtzame avonturiers, die conflicten zoveel mogelijk proberen te vermijden. De deelnemers moeten zowel fysiek als psychisch opgewassen zijn tegen de belasting die een enkele reis naar Mars met zich meebrengt. Om de overlevingskansen van de kolonie te vergroten, moeten de deelnemers over uitvoerige medische, technische en agrarische kennis beschikken.

Mars One zal vanaf volgend jaar een voorselectie maken van geschikte deelnemers voor de missie. Vervolgens worden in nationale realityseries de beste kandidaten per land gekozen. De nationale winnaars worden vervolgens ingedeeld in internationale teams van vier personen. De teams gaan onderling strijden om de gunst van de kijker. Het populairste team mag de reis als eerste maken. Het team dat tweede wordt volgt twee jaar later. Enzovoorts.

Zelf reist Lansdorp niet mee naar Mars, al zou hij dat naar eigen zeggen dolgraag willen. Zijn vriendin wil niet mee en de voormalig NASA-onderzoeker die helpt bij het vaststellen van de selectiecriteria acht de energieke ondernemer ongeschikt. Lansdorp: 'Voor mij is het organiseren van de missie the next best thing.'

undefined

Meer over