Twijfel beving Duitsers alleen bij val Saddam

'Op ons zullen ze geen aanslag plegen, onze regering heeft de oorlog van George W. Bush in Irak niet gesteund.' Tegen deze gevaarlijke gedachte trokken politici en commentaarschrijvers in Duitsland onmiddellijk na de aanslag in Madrid ten strijde....

In Hamburg werden de aanslagen van 11 september 2001 voorbereid. In Frankfurt staan islamitische terroristen terecht wier aanslag op de kerstmarkt in Straatsburg verijdeld kon worden. De meeste toeristen die bij de aanslag op het Tunesische eiland Djerba omkwamen, waren Duitsers.

Duitsland levert ook de meeste soldaten voor de vredesmacht in Afghanistan. De discussie over een verscherping van de veiligheidsmaatregelen is inmiddels in volle gang.

En toch is de smadelijke afgang van de Spaanse premier Aznar en diens pro-Amerikaanse politiek voor Duitsland de kroon op een jaar lang gelijk krijgen. De pacifistisch ingestelde Duitsers wezen de oorlog in Irak met overgrote meerderheid af. Eventjes, toen het standbeeld van Saddam werd neergehaald, sloeg de twijfel toe. Maar sindsdien voelen de Duitsers zich bevestigd door het dagelijkse nieuws over niet gevonden massavernietigingswapens, de benarde posities van Bush en Blair en de chaos in Irak.

De opstand tegen de beschermheer VS lijkt de betrekkingen intussen geen blijvende schade te hebben toegevoegd. Dat geeft voldoening in Duitsland. Nu moet alleen nog Kerry de verkiezingen winnen.

Maar triomfantelijke gevoelens worden onderdrukt. Bondskanselier Schröder, die het verzet tegen de oorlog leidde, gaat zijn burgers ook nu voor. 'Ik zou het helemaal verkeerd vinden als we nu in een houding van gelijkhebberij vervallen', zei hij tegen het weekblad Der Spiegel. 'Het gaat er mij niet om fouten aan te rekenen. Het is in het belang van Duitsland en Europa dat de wederopbouw en de democratisering van Irak lukken. Daarom zijn we ook bereid daarbij mee te helpen.'

Meer over