Twaalfjarige bedenkt naam Marsautootje

Over twee jaar moet Sojourner op Mars rondrijden: een robotwagentje, dat zelf zijn weg zal zoeken tussen de rotsblokken op het oppervlak van de rode planeet....

De naam Sojourner is bedacht door Valerie Ambroise, een twaalfjarig meisje uit Bridgepost, Connecticut, die de eerste prijs heeft gewonnen in de grootscheepse Name the Mars Microrover Contest.

Met een tot de verbeelding sprekende naam, redeneert de NASA, heb je de publiciteit rond een ruimtevaartproject al voor de helft binnen. Journalisten schrijven nu eenmaal liever over Clementine (een ruimtesonde die vorig jaar onderzoek deed aan de maan) dan over het Deep Space Program Science Experiment (de oorspronkelijke naam van het project), en liever over Sojourner dan over het Pathfinder Autonomous Microrover Program.

Vroeger was dat allemaal niet nodig. Ruimtevaartprojecten hadden voor de hand liggende namen als Explorer en Surveyor, of waren alleen bekend onder hun acroniemen, zoals de OAO-, de OGO- en de OSO-satellieten. Geschreven werd er toch wel, want ruimtevaart was nieuw en spannend. Maar tegenwoordig ligt dat anders. Een mooie naam blijft beter hangen, en kan dus van cruciale invloed zijn op de aandacht van de media. En in een tijd waarin astronauten anonieme vrachtwagenchauffeurs-op-de-ruimte zijn geworden in plaats van de helden van weleer, is een beetje human interest een voordeel. De laatste jaren werden dus steeds meer ruimtesondes naar personen genoemd, zoals Hubble en Galileo.

Voor de Mars Microrover-prijsvraag werd aan scholieren gevraagd, een opstel te schrijven over hun favoriete heldin, en uit te leggen waarom het Marsautootje naar die persoon genoemd zou moeten worden. Er kwamen ruim 3500 inzendingen vanuit de hele wereld binnen. En Valerie Ambroise was de gelukkige; zij krijgt een uitnodiging om in december 1996 de lancering van Pathfinder bij te wonen.

De Sojourner weegt amper tien kilo, heeft een bescheiden hoeveelheid kunstmatige intelligentie aan boord, en zal hooguit een paar honderd meter afleggen. Een zonnepaneeltje levert de energie; twee kleine cameraatjes maken stereofoto's van rotsblokken op het Marsoppervlak, en een spectrometer bestudeert de samenstelling van het gesteente. Meetgegevens worden via een sprietantenne doorgeseind naar de Marslander die het karretje op 4 juli 1997 moet afzetten.

Meer over