Tuin

‘Dood (...) is maar een woord voor als niemand je ziet en niemand je hoort.’ Dat zegt de moeder van het gezin waarover Tuin handelt. Ze kan het weten want ze is zelf al ruim twee jaar dood maar praat toch tegen haar dochter Hanna. Ook zoon Lutje hoort haar op een zeker moment praten. Ondertussen zit vader teruggetrokken te schrijven om alles wat zijn vrouw was en zei vast te kunnen houden. De reactie van de twee kinderen is simpel. Na de eerste schrik praten ze terug tegen wat ze consequent ‘stem van mijn moeder’ noemen. Dat is immers wat ze horen. Verder geen gedoe.

Troef van deze familievoorstelling van het Onafhankelijk Toneel is de zuivere toon. Lijkt het gegeven van het mooie boek van de gezusters Heymans misschien zware kost, op toneel is het dat allerminst. De makers nemen de kijker op een nuchtere manier mee in een miniatuurwereld waar Gerrit Timmers en Laura Johannes de handgrote bewoners bewegen en doen spreken. Een cameraman filmt dicht op de scène en volgt de bewegingen in en rondom het huis, door het tuinpad en in de ommuurde tuin waar Hanna zich verstopt. Dit alles speelt zich midden op toneel af terwijl links en rechts van dat decor op schermen de gefilmde beelden te zien zijn.

De gekunstelde poppenmotoriek vormt een mooi contrast met de realistische, echte mensenhanden die de poppen manipuleren. De close-ups brengen dat fraai in beeld. De spelers hebben leven in handen.

Tuin kent een bijzondere, sterke atmosfeer. Dromerig en nuchter, uitbundig en ingetogen; daartussen vinden de makers een goede balans. Johannes, nog studerend in Maastricht, slaat een frisse, ongecompliceerde toon aan tegenover de bedachtzame Timmers. Haar Hanna is een pittige, tikje wereldvreemde meid waarin je trekken van de moeder herkent. Broertje Lutje is een goedzak, vader een onbereikbare, in zichzelf gekeerde man.

Een fikse storm keert alles ten slotte ten goede maar ook dat geluk heeft een simpele gestalte: vader en kinderen drinken thee op de oude sofa van moeder, die Hanna naar de tuin heeft laten slepen. Ook zonder sterfgevallen in de familie een aanrader.

Onafhankelijk Toneel. Naar De Prinses van de Moestuin van Annemie & Margriet Heymans. Bewerking Gerrit Timmers. Regie Mirjam Koen. Vanaf 6 jaar. T/m 12 november;

Meer over