Trump lijkt meer fictie dan Underwood

Sinds gisteren zijn de dertien nieuwe afleveringen van House of Cards te zien op Netflix. De vierde serie over de Amerikaanse president Frank Underwood en zijn vrouw Claire kreeg de afgelopen dagen in de media bijna meer aandacht dan de Amerikaanse verkiezingscampagne. De grote vraag is nu even of Underwood erin zal slagen de Democratische nominatie binnen te halen, niet of Hillary Clinton Bernie Sanders zal verslaan.

Bert Wagendorp
Kevin Spacey onthult het portret van Frank Underwood in de National Portret Gallery. Beeld reuters
Kevin Spacey onthult het portret van Frank Underwood in de National Portret Gallery.Beeld reuters

Ik moet me inhouden om niet alle dertien afleveringen in één ruk achter elkaar te gaan bekijken. Want dat is in elk geval nog één verschil tussen de echte werkelijkheid en de fictieve: in de laatste kun je de tijd versnellen.

Gisteren stond in de Volkskrant een interview van Julien Althuisius met Michael Kelly, die eigenlijk Doug Stamper heet. Stamper is de man die de vuile klusjes opknapt voor president Underwood. Kelly zet zich in voor de campagne van Clinton - die was daar vanzelfsprekend erg blij mee. Iemand als Doug Stamper kun je er goed bij hebben.

Veelzeggend vond ik deze vraag: 'Maar als er iemand zou moeten zijn die weet hoe je Donald Trump afstopt, is het toch wel Doug Stamper. Hoe zou hij het aanpakken?' In de ouderwetse wereld waarin acteurs nog onderscheid maakten tussen rol en echte personage, zou Kelly hebben geantwoord dat hij dat niet zou weten, omdat hij nu eenmaal meer verstand had van toneelspelen. Maar dat was vroeger. Nu antwoordde Doug Stamper dat hij Trump zou 'ontmaskeren als de oplichter die hij is'.

Eind februari onthulde president Frank Underwood zijn eigen portret in de Smithsonian National Portrait Gallery. Hij hangt nu naast alle vorige presidenten van de VS - hij heeft er zelfs de plaats ingenomen van de eerste, George Washington. Kevin Spacey, die je na een paar afleveringen van House of Cards eerder ziet als het alter ego van Underwood dan als de acteur die een president neerzet, zei bij die gelegenheid dit: 'Zo kan ik de rest van het land er nog beter van overtuigen dat ík de president ben.'

NRC-correspondent Guus Valk meldde eerder deze week dat in Washington fictie en werkelijkheid nu bijna onontwarbaar door elkaar lopen. Overal hangen posters met Underwood for President. En in de pauzes van de debatten tussen de verschillende presidentskandidaten (de echte) komt Underwood vertellen dat híj de man is.

In het debat tussen de Republikeinse kandidaten Trump, Rubio, Cruz en Kasich ging het deze week over de grootte van Trumps geslachtsdeel. Dat is volgens Trump heus niet zo klein als Rubio had geïnsinueerd. Het ging nog niet zover dat de beledigde kandidaat de televisiekijkers het bewijs toonde, maar dat komt nog wel als we een campagne of drie, vier verder zijn.

De schrijver van House of Cards, Beau Willimon, zou het niet in zijn hoofd halen zo'n debatonderwerp te bedenken, omdat het zijn verhaal ongeloofwaardig zou maken. Donald Trump heeft nu al meer van een fictiepersonage dan Frank Underwood. Werkelijkheid en fictie groeien naar elkaar toe, tot binnenkort niemand ze meer uit elkaar kan houden.

Als Frank Underwood zich morgen als onafhankelijke kandidaat stelt voor het presidentschap van de VS, zul je zien dat hij meteen stevig scoort in de polls. Time Magazine stelde Michael Kelly de serieuze vraag of hij dacht dat Frank Underwood Donald Trump zou kunnen verslaan, en Doug Stamper antwoordde dat Kevin Spacey daar geen enkele moeite mee zou hebben.

Meer over