Toon meer aandacht voor Zimbabwe

Heeft Robert Mugabe massavernietigingswapens? Natuurlijk heeft Mugabe, de totalitaire president van Zimbabwe, die niet. Daar heeft het straatarme land helemaal geen middelen voor....

Voor het Zimbabwaanse volk zou het misschien wellicht beter zijn als Mugabe wel zou beschikken over dit vreselijke wapentuig.

We gaan even terug in de tijd, maart 2003, toen Irak ervan werd beschuldigd verschrikkelijke biologische wapens te maken. De internationale gemeenschap was binnen de kortste keren overtuigd van het bewijs dat door de CIA op rommelige foto’s werd aangedragen. Drie maanden erna werd Saddam Hussein met grof geweld van de troon geholpen.

In Zimbabwe daarentegen zit al geruime tijd een dictator die, net als zijn voormalige Iraakse collega, niet vies is van intimidatie, volksopruiing en het uitschakelen van andersdenkenden.

Nu zijn de omstandigheden in Irak en Zimbabwe natuurlijk slecht te vergelijken en was en is de situatie in Irak vandaag de dag ver van ideaal, de vergelijking toont wel aan waar de prioriteiten van de internationale gemeenschap liggen. Aangezien Zimbabwe geen potentiële bedreiging vormt voor de veiligheid van het Westen en omdat de Verenigde Staten het land niet hebben toegevoegd tot de axis of evil is er toch geen reden om iets aan de situatie in het land te doen?

Of is een lijdende bevolking, een geïmplodeerde economie en een massale vluchtelingenstroom niet een net zo goede reden om de democratisering een handje te helpen? Misschien wel. Het is alleen een kwestie van andere prioriteiten en een wat menselijkere internationale daadkracht.

De resolutie van de Veiligheidsraad die dinsdag 24 juni werd aangenomen, is duidelijk een stap in de goede richting. Ook hebben verscheidene landen aangekondigd de uitslag van de komende verkiezingen niet te erkennen.

Het valt echter te betwijfelen of dit voldoende druk is om Mugabe van gedachten te laten veranderen, hij heeft soortgelijke druk van de internationale gemeenschap immers al jarenlang genegeerd. Dus misschien wordt het tijd voor wat meer internationale aandacht en doortastendheid.

Meer over