Tony is voor Britten de moderne Mozes

Hoeveel hoger kan de ster van Tony Blair nog rijzen? Waar liggen de grenzen van zijn populariteit - of zijn die er niet?...

BERT WAGENDORP

Van onze correspondent

Bert Wagendorp

LONDEN

Voorlopig niet, vermoedelijk. Tony Blair is Albions geliefde leider, wat hij doet is welgedaan.

De waarden in de populariteitspolls naderen het maximum. Uit eigen Labour-onderzoek bleek dit weekeinde dat 93 procent van alle Britten Tony Blair fantastisch vindt. Vier procent twijfelt nog.

Nooit eerder in de geschiedenis van de Britse democratie scoorde een politicus zo hoog. 'Dat haalt zelfs Saddam niet', zei een Labour-onderzoeker zondag in The Observer. 'Het is een niveau dat niet is te handhaven', verzuchtte een ander partijlid zorgelijk.

In het spoor van Koning Tony is ook zijn partij naar ongehoorde populariteitsscores gegroeid. 51 Procent van de Britten beschouwt Labour nu als 'mijn partij', 15 procent meer dan tijdens de zo succesvolle verkiezingen van 1 mei. Op welk beleidsonderdeel ook, overal scoort Labour veel hoger dan de Conservatieven. En dan is Gordon Brown ook nog de populairste minister van Financiën aller tijden.

Vandaag begint in Brighton de jaarlijkse conferentie van Labour. Daar zal Tony, zeggen de Britse media, definitief tot koning worden gekroond. Dinsdag houdt de leider zijn grote toespraak.

Heel het volk houdt in gespannen afwachting de adem in, als ware Tony Mozes die terugkeert van de berg, met de Tien Geboden voor een modern Groot-Brittannië.

Bijna vijfentwintigduizend mensen zullen zich dinsdag in Brighton verzamelen, onder wie vijfduizend vertegenwoordigers van de media. Wie zichzelf ook maar enigszins serieus neemt in het Groot-Brittannië van 1997, reist af naar de badplaats om in levende lijve aanwezig - of toch ten minste in de buurt - te zijn als Blair zijn heilsboodschap naar buiten brengt.

De conferentiehal is veel te klein om alle belangstellenden te bergen. Daarom zal de toespraak ook zijn te volgen in alle zes de zalen van Brightons grootste bioscoop. Voor wie ook daar geen stoel kan vinden, zijn er de luidsprekers buiten het gebouw of, in het uiterste geval, de televisie op de hotelkamer of in de pub.

En de leider zelf? Hoe gaat hij om met de loden last van de verafgoding? Moeiteloos, zo lijkt het. Zondag was hij aanwezig bij de kerkdienst die traditioneel aan elk Labourcongres vooraf gaat. Hij las voor uit Paulus' brief aan de Romeinen, kennelijk een favoriet bijbelboek, waaruit hij ook al citeerde tijdens Diana's begrafenis.

Tony leek zelfs bij Paulus instemming met zijn moderniseringsplannen te hebben gevonden. 'En wordt niet gelijkvorming aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.'

En het leek ook alsof Tony wilde zeggen dat hij, Gods instrument in de vernieuwing van Groot-Brittannië, bescheiden zal blijven. 'Want krachtens de genade die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u, koestert geen gedachten hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.'

Meer over