Tipsy van de tiramisu

Magazinelezers proevenen keuren. Deze week tiramisu..

Tekst Evelien van Veen

Als je nu iets níét kant-en-klaar moet kopen, is het wel tiramisu. Dat is de strekking van de mail die we binnenkregen na onze oproep om tiramisu uit de supermarkt te testen. Tiramisu maak je zelf, of, beter nog: je eet het in Italië, bereid door een Italiaanse mama of een chef-kok die sterren van de hemel kookt. Ja, hallo, in een ideale wereld dus. Het gaat ons er in Proef juist om dingen te ontdekken die je niet zelf hoeft te maken, die verrassend lekker zijn en toch niet duur, want we hebben banen en bezigheden en beperkte budgetten en we zitten niet elke maand in Italië of een ander culinair walhalla. We willen gewoon een toetje of een ander product uit het schap kunnen trekken en daarmee goeie sier maken aan tafel, en we hopen elke keer daarvoor de gouden tip te ontvangen.

Een paar keer is dat al gelukt. Mayonaise bijvoorbeeld; nooit meer gezeur dat je die zelf moet gaan staan kloppen (en dan vooral ‘druppelsgewijs’, met die hele dure koudgeperste olijfolie van die ene Griekse biologische boer) sinds we Ton’s Belze Majoneis hebben ontdekt. En de snackaugurken van Hak: een prima borrelhap die zo uit een potje komt en bijna niks kost.

Goed, terug naar de tiramisu. Annelien Meerts proefde die van het merk Dolce Italia, een grote (500 gram), bruine bak die in de meeste supermarkten te koop is. ‘Iets te zoet’, vindt Annelien, en ook de drank had wel wat minder gemogen. Wat dat laatste betreft: een van de collega’s op de redactie is bepaald tipsy geworden van een schoteltje Dolce Italia, toen we ’m in huis hadden gehaald om op de foto te zetten. Hoeveel procent alcohol erin zit leert de ingrediëntenlijst niet; wel dat er ‘Marsala wijn’ in zit, én, apart genoemd, alcohol. ‘Drassig’, vindt Annelien ’m ook, en de ‘machinale toefjes’ bovenop doen de presentatie geen goed, maar toch is het eindoordeel positief. Josephine Staekenborg vindt ’m ook lekker, vooral als je ’m eerst laat bevriezen. Tiramisu hoort semifreddo (half bevroren) te zijn, schrijft ze: als je ’m een kwartier van tevoren in kleine blokjes snijdt en in schaaltjes doet, is-ie op het moment van serveren precies goed.

Ansje Rooijackers proefde de tiramisu van Albert Heijn Excellent en is alleen enthousiast over het ‘handige glas’ waarin het zit. Het toetje zelf vindt ze kunstmatig van smaak en mierzoet – geen bericht om van naar de winkel te hollen.

Uit de rest van de mail hebben we een top-3 samengesteld. Het merk Apetit (bij de Plus-supermarkt) wordt aanbevolen, net als Bijzonder Lekker van Poiesz (een supermarktketen in het noorden des lands). Dat laatste merk is alleen tijdens de feestdagen te koop, vandaar dat we de tiramisu van de Aldi op 1 zetten. Van harte aangeraden door de familie Laudy, die ’m de lekkerste noemt na de tiramisu van trattoria La Casalinga in Florence. Een mooi compliment voor een tiramisu van de Aldi (merk: Ursi), die ook nog eens een van de goedkopere is. Een ontdekking dus, precies zoals we hoopten. Wij hebben ’m ook meteen gekocht en ja: zeker lekker, mits semifreddo. Als-ie er zelfgemaakt uit zou zien en je ’m dus niet uit het plastic eenpersoonsbakje zou hoeven lepelen, zou-ie helemaal kunnen op tafel.

Meer over